Photos by : © '07 E. Straver / T. Martijn
for Metal-Experience.com

NOTE: Unauthorized use of these photos is prohibited. We hope
you have a good lawyer if you disregard this warning.

19/07 - 21/07/2007, Earthshaker Fest 2007 “We Shake The Earth” - Rieden/ Kreuth – Duitsland

Donderdag 19.07.2007

 

Dit jaar reizen we voor de tweede keer met zijn drieën af naar het Duitse Earthshaker festival, dat wederom plaatsvindt in Rieden/Krueth zo’n 40 minuten rijden van Neurenberg. We hebben de rit van 750km in slechts acht uur afgelegd en arriveren dan ook keurig op tijd en zijn rond half drie op de plaats van bestemming, een mooi hotelcomplex vlakbij het festival gelegen waar we onze passen in ontvangst kunnen nemen. Na het inchecken in een mooi appartementje gaan we al snel naar het festivalterrein dat zich slechts op tien minuten lopen bevindt. Onderweg zien we aan weerskanten van de weg op en top Duitse taferelen: hele bierstuben en BBQ’s worden op de campings ingericht en het bier vloeit al rijkelijk.

 

Op het terrein aangekomen heerst er bij de beveiligingsmensen net als afgelopen jaar enige verwarring over onze toegangsbandjes, hier blijven we de rest van het weekend last van hebben. Gelukkig is dit een van de weinige minpuntjes waar we op het Earthshaker festival tegenaan lopen. Dit jaar is er een dag voordat het festival van start gaat door de organisatie besloten om het festival naar de Ostbayernhalle te verplaatsen. Deze mega grote paarden rijhal werd afgelopen jaar al gebruikt om de bezoekers van het festival te herbergen tijdens het noodweer dat op de laatste festival dag plaatsvond. Dit jaar werd volgens de organisatie naar de hal uitgeweken in verband met de weersvoorspellingen en de ervaring met het slechte weer van vorig jaar. Natuurlijk zijn veel mensen het hier niet mee eens omdat ze een kaartje voor een open lucht festival hebben gekocht. Maar zoals later zal blijken is het toch een goede keuze geweest van de organisatie want het hele weekend door blijven we last houden van regen en onweersbuien

 

We verbazen ons over de geringe omvang van het festival, het is zelfs bijna kleiner dan ons eigen Nederlandse Waldrock festival! In totaal zijn er zo rond de 5000 bezoekers en dat ondanks dat Earthshaker drie dagen lang flinke namen op het programma heeft staan zoals Kreator, Motörhead, Testament en Cradle Of Filth hadden we een veel grote opkomst verwacht. Verder maakt het festival gebruik van slechts een podium waardoor het festival een zeer relaxte sfeer uitstraalt omdat er niet constant heen en weer gelopen hoeft te worden zoals bij vele andere festivals wel het geval is.

 

Het festival wordt afgetrapt door de “Contest Winner”, waarbij via de website van het festival een plaatsje op de bill van het festival viel te verdienen. Wij zijn echter niet op tijd om het Duitse Supersoma, de winnaar van de contest nog aan het werk te zien.

 

We zijn echter wel net op tijd om het Israëlische/Nederlandse gezelschap Melechesh aan het werk te zien. De heren worden door het aanwezige publiek goed ontvangen en de energieke, sympathieke band weet al snel de aanwezige bezoekers op te zwepen met hun originele, opmerkelijke 'mesopotamian black metal'. De nadruk van de setlist van vandaag lag net zoals enkele weken geleden op het Friese Waldrock festival op het 'Emissaries' album. Ondanks dat het geluid tijdens de eerste song nog wat ondermaats klonk konden we genieten van songs zoals “Leper Jerusalem” en “Apkallu Counsel”. Het Duitse publiek kan het spel van de band wel waarderen en gelijdelijk wordt het toch wel wat voller in de grote hal. Nummers als “Deluge Of Delusional Dreams: Act.I & Act II” en “Triangular Tattvic Fire” volgden elkaar hierna snel op en als afsluiter kregen we dan nog het openingsnummer van het ‘Emissaries’ album te horen, te weten, “Rebirth Of The Nemesis”. Melechesh wist ook vandaag weer zeer zeker te overtuigen en het is voor de band dan ook hoog tijd dat de rest van Europa wordt overtuigd door middel van een grote Europese tour.

 

 

Na het geweld van Melechesh is het tijd voor een feestje op het podium dat verzorgt door de uit Zwitserland afkomstige folk metalband Eluveitie. De muziek van deze acht koppige band kan het best omschreven worden als traditionele, Keltische volksmuziek gecombineerd met melodieuze death metal. De teksten zijn zowel in het Engels als in het Helvetiaans, de Helvetiaanse roots van de band staan dan ook centraal in het thema van de band. Als de band de eerste song aftrapt gaat het er meteen wild en enthousiast aan toe op het podium, de band maakt live onder andere gebruik van de geijkte instrumenten zoals gitaar, bass en drum en deze worden verder aangevuld met draailier, doedelzak, fluit, mandola, gaita, bodhràn en viool. De band bracht inmiddels een tweetal albums uit te weten ‘Vên’ in 2003 en ‘Spirit’ dat uit 2006 stamt, zo kregen we van deze albums onder meer de songs “Your Gaulish War”, “Dance Of Life”, “Lament”, “Wind & Wisdom” en “Uis Elveti” te horen. Het geluid was ondanks dat er acht man aan het spelen was zeer degelijk. De band was goed op dreef en de gezellige, vrolijke songs sloegen al snel over op het publiek dat binnen de kortste keren stond te hossen en te springen en werd het optreden een compleet volksfeest. De Zwitsers wisten het publiek dan ook een kleine veertig minuten prima te vermaken met vrolijke deuntjes, rare dansjes en uitstekende songs. Verder werd er nog en nieuwe song gebracht van het aanstaande album ‘Slania’ dat later dit jaar uit zal komen, waarmee geconcludeerd ka worden dat de band hier vandaag goede zaken heeft gedaan.


 

Als de heren van het Poolse Vader het podium betreden krijg ik de gelegenheid om de band samen met Testament drummer Nick Barker en gitaar roadie Scoobie de band vanaf het podium te kijken. Ook Vader was enkele weken geleden te gast op het Waldrock festival, de band toert bijna het hele jaar aan een stuk door, zo zagen we de band al eerder dit jaar op het Friese Waldrock festival en het Duitse rockhard festival aan het werk. Het vele toeren werpt natuurlijk zijn vruchten af en dat is te merken aan de zeer strakke set die de heren hier vandaag weten neer te zetten. De band trapt af met de meesterlijke song “Halleluya (God is Dead)” dat nog wat gepaard gaat met enkele gitaarproblemen, de set wordt vervolgd met “Silent Empire” en zoals later zal blijken zit zanger/gitarist Piotr Wiwczarek vandaag op zijn praatstoel dit tot enthousiasme van het overgrote deel van het publiek dat lijkt te smullen van de strakke old school deathmetal die de band ons vandaag voorschotelt. De set bestaat verder uit songs zoals de nekbrekers “What Colour Is Your Blood” en “Back To The Blind”. Naast de nodige klassiekers zoals “Black To The Blind” en “Epitaph” brengt de band ook enkele nieuwere song ten gehoren in de vorm van “This Is the War”afkomstig van de in 2005 uitgebrachte EP ‘The Art Of War’. Het publiek is met het optreden van Vader eens flink wakker geschut en ook vandaag weten de Polen opnieuw te overtuigen, de klasse en ervaring straalt er vanaf en ook het geluid was meer dan redelijk, klasse.

 

 

Na een korte ombouwpauze was het de beurt aan Grave Digger om het publiek nog wat op te warmen. De Duitsers van Grave Digger bestaan inmiddels ook alweer meer dan twintig jaar en brengen regelmatig nieuw materiaal uit, zo werd onlangs nog het album ‘Liberty Or Death’ uitgebracht. Als het intro “The Brave“ is trapt de band af met de songs “Scotland United” en “In The Dark Of The Sun”. Dat de band behoorlijk populair is in hun thuisland blijkt wel uit het feit dat het behoorlijk druk is voor het podium, de set wordt vervolgens vervolgd met het lijflied “Grave Digger”, het publiek vindt het prachtig en gaat dan ook behoorlijk tekeer. Crowdsurfers vliegen voordurend over de hekken en wordt er gedurende de hele show veel met de hoofden geschud door de vele headbangers alsof hun leven er vanaf hing. De setlist van vanavond betstond naast het nodige nieuwe materiaal zoals “Silent Revolution” natuurlijk ook uit het oudere werk. De band weet ons mee te nemen op een tijdreis naar de jaren tachtig, zo krijgen we onder meer de klassiekers “Excalibur” te verwerken en werden ook songs zoals “Knights Of The Cross”, “Headbanging Man”, “The Grave Dancer” en “The Last Supper” niet vergeten. Wat verder opviel was dat de band het publiek in prima wist te vermaken, vooral zanger Chris Boltendahl straalde veel enthousiasme uit en ook de inzet van gitarist Manni Schmidt was zeer redelijk. Het optreden van onze Duitse vrienden werd afgesloten met de uit 1984 stammende klassieker “Heavy Metal Breakdown” afkomstig van het gelijknamige debuutalbum van de band, waarmee de band nog eenmaal op een uitbundige reactie van het publiek kon rekenen.

 

 

De band J.B.O. is weer zo’n typisch Duits verschijnsel. Ze hebben ze een roze drumstel en zijn ook de gitaren geheel in het roze en loopt de band zelf ook in roze pakken, niet echt metal als je het mij vraagt. Echter al ruim voordat de band het podium betreedt is het een drukte van belang in de hal en is er vlak voor het podium al geen doorkomen meer aan. Hieruit blijkt mar weer dat de band in Duitsland behoorlijk populair is, zo zijn de heren dan ook geregeld te gast op de grootste Duitse festivals zoals Wacken Open Air en Summer Breeze. De band trapt af met enkele omgebouwde covers in de vorm van “Rock Muzik”, een cover van de eind jaren zeventig disco hit “Pop Muzik van M. en “Walk With An Erektion“ van The Bangles. Verder wordt ook de Udo Jürgens kraker “Griechischer Wein” aangepakt, zo wordt het nummer door J.B.O. gebracht in de vorm van het nummer “Fränkisches Bier“. Het publiek vindt het allemaal prachtig, de crowdsurfers vliegen dan ook voortdurend over de hekken en is het voor het podium een feestende massa. De veelal Duitstalige grappen kunnen ons nuchtere Hollanders dan ook absoluut niet bekoren maar de Duitsers zijn er dol op en smullen ervan. De rest van de setlist bestaat verder uit songs zoals “Glaubensbekenntnis“, “Schlaf Kindlein Schlaf” en “Ein Guter Tag Zum Sterben” waarop het optreden wordt afgesloten met de song “ afgesloten werd er met de songs “Ein Fest”. De setlist van vandaag had echter niet echt iets met metal te maken en de songs die ik herkende waren dan ook vooral jaren 80 pop hits maar dan in een iets ander (roze) jasje gestoken. Not my cup of tea.

 

 

Al jaren doet Sepultura het zonder frontman Max Cavalera, in deze periode heeft de band gematigd succes gekend, echter toen afgelopen jaar ook drummer Igor de band verliet was de band voorgoed gedoemd tot de underground. De band is goed, maar het gemis blijft de band die er vandaag de dag staat is het net niet!! Maar met het laatste album ‘Dante XXI’ hadden de overgebleven leden toch een sterke troef in handen en zo mocht de band dan ook hier vanavond als headliner aantreden. Het optreden van de Brazilianen wordt afgetrapt met het intro van het laatste album ‘Dante XXI’ alvorens we een vrij sterke set voorgeschoteld krijgen van zowel nieuw als veel oud materiaal. Zo worden we onder meer vermaakt met oudjes zoals “Dead Embrionic Cells”, “Territory”, “Escape To The Void”, “Refuse/Resist” en “Troops Of Doom”, en kregen we nieuwer werk te horen in de vorm van “Boycot”, “Convicted In Life” en het prachtige 'Ostia'. Zo werden we verder nog verrast met de U2 cover “Bullet The Blue Sky” dat een aangename afwisseling was in de vooral harde set die hier vandaag door de band gebracht werd. Het geluid was echter niet al te best, zo was het stemgeluid van de charismatische zanger Derrick Green niet al te best en veelal onverstaanbaar. Ook de drumpartijen van Jean Dolabella waren niet al te best en de beste man zat er dan ook meer dan eens naast. Het publiek vindt het echter allemaal prachtig en als de band dan nog eenmaal terugkomt voor een toegift in de vorm van judas Priest’s “Breaking The Law” en Motörhead’s ”Orgasmatron” gaat het dak er nog eenmaal af. Het optreden van Sepultura blijft bij mij achter als eentje die niet in de boeken zal verschijnen als een van de betere optredens, nee dan wachten we liever tot volgend jaar. Onlangs werd er namelijk bekend dat beide broertjes Cavalera opnieuw samen werken aan een nog titelloos project.

 


De Aftershow met de Dezperados hebben we helaas moeten missen omdat er de volgende dag weer vroeg gedoucht en ontbeten moet worden om vervolgens op tijd aan te treden op het festivalterrein.

 

Vrijdag 20.07.2007

 

Vandaag speelt de eerste band om elf uur ’s morgens, we zijn vandaag dan ook al vroeg opgestaan om de melodische deathmetal band Mors Principum Est aan het werk te kunnen zien, echter door onvoorziene omstandigheden komen we toch net te laat aan bij het festival terrein en ze zien we slechts nog de laatste paar songs die de band speelt. Zo kunnen we nog net genieten van het nieuwe nummer “Cleansing Rain” en eindigt de set met de song “Terminal Liberation” .De band weet in mijn opzien geen slechte prestatie neer te zetten maar het publiek dat slechts in mondjesmaat aanwezig is in de hal is duidelijk nog niet wakker en de band kan dan ook slechts op een lauwe respons rekenen op die van een enkele fan na.

 

De volgende band die vandaag aan mag treden is het Duitse Deadlock, de band brengt ons stevige metalcore. Het is inmiddels rond de klok van twaalf uur als de band het podium betreed, echter het publiek laat het nog afweten en de vrij lange songs die de band ons brengt gaan er dan ook maar moeilijk in bij het publiek dat maar een beetje om zich heen zit te kijken. De band draait echter enthousiast hun setlist af maar wordt helaas getergd door een erbarmelijk slecht geluid, de gitaren stonden veel e zacht en was ook de rest van het geluid een enorme brei. De band maakte naast het gebruik van een stevig gruntende zanger tevens gebruik van een zangeres die echter zeer verlegen en totaal niet zelfverzekerd overkwam en haar zangpartijen waren dan ook nog eens grotendeels vals en nauwelijks verstaanbaar. Deadlock probeerde het hier vandaag wel, echter de band zal toch ook zeker eens namoeten denken over de te varen muzikale koers en als je het mij vraagt gooi je de zangeres er dan meteen uit. Na een klein half uur houden we het dan ook voor gezien om de aanwezige festival markt eens af te struinen.

 

 

Met Mystic Prophecy zijn we aanbeland bij de derde band van vandaag, in 2006 zagen wede band al op het Duitse Rockhard Festival aan het werk waarde band een zeer degelijk optreden wist neer te zetten. Mystic Prophecy is het geesteskind van de Griek Roberto Dimitri Liapakis die zich enige tijd geleden in Duitsland heeft gevestigd. De band speelt een strakke set van complexloze heavy power metal waarbij de nadruk van de setlist van vandaag op het laatste album ‘Savage Souls’ ligt. Hiervan krijgen we onder andere de tracks “Shadow Beyond My Soul”, “Master Of Sins” en “Nightmares Of Demons” te horen. Maar ook de oudere stukken zoals “Signs Of The Cross” worden niet vergeten. De originaliteit van de songs is ver te zoeken, maar het enthousiasme waarmee de band op het podium staat maakt dit ruimschoots goed, de band slaat dan ook behoorlijk aan bij het publiek en weet ook bij mij een degelijke indruk achter te laten. De setlist bestaat verder dan nog uit krachtige uitvoeringen van de songs “Evil Empires” en “Savage Souls” en wordt tevens het nieuwe “Dark Forces“ gespeeld van het in oktober te verschijnen album ‘Satanic Curses’.

 

 

Het Zweedse Sabaton is inmiddels een vaste gast op de vele Europese zomerfestivals en zo is het ondertussen de derde keer dat ik de band deze zomer aan het werk zie. Mede door het vele toeren en de sterke optredens die de band meestal weet neer is Sabaton momenteel razend populair. De band trap hun set vandaag af met de song stoere pompeuze battle hyme “Panzer Battalion”, echter al snel wordt duidelijk dat het geluid vandaag niet al te best is, zo waren de solo’s en keyboards tijdens de eerste song niet hoorbaar en was ook de rest van de instrumenten een grote geluidsbrij. Gedurende de set van Sabaton met songs zoals “Hellraiser“, “Into The Fire” en “Berlin Is Burning” werd het geluid wel wat beter maar het was toch wel zanger Joakim Brodén die de band staande hield. Het kwam dan ook door van een enthousiaste Joakim dat het optreden nog enigszins gered werd, zo kon de band met het spelen van publieks favorieten zoals “The Rise Of Evil”,” Attero Dominatus” en het afsluitende “Primo Victoria“ dat door vele fans vol overtuiging werd meegezongen niet meer stuk bij het publiek. Echter door het wat mindere geluid blijft er bij mij een naar nasmaakje hangen, de band kan veel beter en dit optreden van de sympathieke Zweden moeten we dan ook maar snel vergeten.

 

 

Het Deense Hatesphere is de laatste jaren uitgegroeid tot een zeer gewaarde thrash band die de afgelopen jaren veelvuldig te zien is geweest op de Europese podia. Het vijftal maakte vooral indruk met het album ‘Ballet Of The Brute’ in 2004. De extreme, brute thrash metal en de furieuze hardcore die de band moeiteloos lijkt te combineren zorgt dan ook voor een stabiele aanhang in heel Europa. Zanger Jacob Bredahl had waarschijnlijk nogal haast vandaag want na het betreden van het podium werd al snel duidelijk dat de rits van zijn legerbroek het niet had gehouden. Tussen de songs door werd nog geprobeerd het ding te repareren maar na herhaalde pogingen moest de sympathieke zanger zich toch verontschuldigen, waardoor er enige hilariteit in de zaal ontstond en moest het optreden worden afgemaakt met een openstaande gulp. Hatesphere opent hun set met de songs “Lies And Deceit”, “Murderous Intent” en “The Slain”. Zoals later zal blijken ligt de nadruk van de songs van vandaag op het eerder dit jaar verschenen album ‘Serpent Smiles And Killer Eyes’ en zo kregen we onder meer nog de songs “Drinking With The King Of The Dead” en het thrashy “Forever War” voorgeschoteld. Ondanks de half volle zaal worstelt Hatesphere door een gedegen set, de band is goed op dreef en ook het geluid is prima in orde, zo krijgen we verder de songs “The Coming Of Chaos” en “Only The Strongest” te horen waarop de band opriep een circlepit te vormen. Het optreden van deze enthousiaste groep Denen wordt afgesloten met de songs “Damned Below Judas” en ” Reaper Of Life”, waarop dit optreden van Hatesphere als zeer geslaagd de boeken in kan.

 

 

Na het geweld van Hatesphere is het de beurt aan het Finse Korpiklaani, feestband bij uitstek. De band was afgelopen zomer al op diversen grote festivals te vinden om hun nieuwe album ‘Tervaskanto’ te promoten en de band weet tevens van elk concert een uitzinnig feest te maken. De specialiteit van de band is het vermengen van traditionele Finse folkmuziek met metal, hoewel de nadruk niet alleen op metal wordt gelegd, zoals bij de meeste andere folkmetalbands. Het publiek wordt meteen al wild bij het horen van de eerste noten van opener “Journey Man”. De band heeft het duidelijk erg naar zijn zin op het podium en de spelvreugde straalt er dan ook vanaf, zo worden we onder meer vermaakt met songs zoals “Tuli Kokko”, het lijflied “Korpiklaani”, “Peelonpekko”, “Beer Hunter song” en “Happy Little Boozer”. Het geluid is echter ook bij Korpiklaani wat minder, het publiek en ook de band malen hier echter niet om. Bij Korpiklaani draait het dan ook niet om de strijd, maar om de drinkliederen en feestjes met grote pinten bier. Het publiek wordt verder volledig gecontroleerd door de band, al feestend, drinkend en hossend gaat het publiek dan ook massaal uit zijn dak als de band songs zoals “Cottages and Saunas” en afsluiter “Wooden Pints” aan ons voorschotelt, proost!

 

   

Door Interview verplichtingen moeten we een groot deel van Freedom Call missen en zo zien we slechts de twee laatste songs van de band. De band is een project van Gamma Ray drummer Dan Zimmermann die we dan ook later op de dag nog een keer met eerder genoemde band aan het werk kunnen zien. De songs van Freedom Call zijn onvervalste powermetal songs zonder al te veel moeilijk gedoe. Het publiek vindt het echter allemaal prachtig en zo te zien heeft het overgrote del van de aanwezigen dan ook meer dan genoten en dat is toch wat telt.

 

 

 

 

Hierna is het de beurt aan het Nederlandse God Dethroned, om de zaal met hun stevige, brute en technische death / thrash metal de zaal nog eens flink wakker te schudden. Zo krijgen we van hun afgelopen jaar verschenen album ‘The Toxic Touch’ onder meer de song “2014” te horen maar werd ook het oudere werk niet vergeten. Van het uit 2001 stammede album ‘Ravenous’ werd onder meer de song “Villa Vampiria” gespeeld en ook de publieksfavorieten “Nihilism”, “Soul Sweeper” en de catchy meezinger “Sigma Enigma“ werden vandaag niet vergeten. Ondanks dat de band precies tijdens etenstijd geprogrammeerd staat weet de band met hun extreme brutale death metal, voorzien van pakkende riffs en intense melodieën het aanwezige publiek aardig naar zijn hand te zetten. Ondanks dat frontman Henri Sattler vandaag nogal geconcentreerd en statig overkomt en daardoor vergeet het publiek te bespelen weet de band vandaag toch te overtuigen en een zeer degelijke set neer te zetten. Het optreden van God Dethroned werd afgesloten met “The Serpent King“ afkomstig van het uit 1999 stammende album ‘Bloody Blasphemy’, de band kwam, zag en overwon in het Duitse Rieden, klasse!!

 

 

Na al het geweld van onze Hollandse vrienden is het nu de beurt aan het vernieuwde Masterplan, zo zag de band na de aansluitende tour van het tweede album ‘Aeronautics’ zanger Jorn Lande vertrekken en ook drummer Uli Kusch ging er na de nodige onenigheid over de te volgen muziekstijl vandoor. Bandleider Roland Grapow liet het hierbij niet zitten en vond in de Amerikaan Mike DiMeo (ex-Riot) een geschikte vervanger en werd met het aan trekken van drumbeest Mike Terrana de line-up weer gecompleteerd. De band trapt af met een oudje in de vorm van “Spirit Never Die” gevolgd door “Enlighten Me” dat afkomstig is van het debuutalbum van de band. Vervolgens krijgen we enkele nieuwere songs van het eerder dit jaar verschenen ‘MKII’ album te horen in de vorm van “Take Me Over” en “Lost & Gone”. Tijdens deze songs is zanger Mike DiMeo meer in zijn element is dan tijdens het oudere werk van de band, de sympathieke zanger beweegt constant over het podium en probeert zo het publiek op zijn hand te krijgen en dat lukt hem dan ook aardig. Wat betreft de zangkwaliteiten van de heer DiMeo ligt het wat moeilijker, het valt natuurlijk niet mee om Jorn te vervangen en sommige songs komen dan ook niet echt overtuigend over en zo mist hij ook hier en daar enkele noten. Drummer Mike Terrana weet zoals altijd te overtuigen met zijn krachtige en beukende drumgeluid waarbij het instrumentale deel van de band dik in orde is. Verder krijgen we dan nog de song “Heroes” afkomstig van het debuutalbum te verwerken en wordt het album afgesloten met “Kind Hearted Light”. Al met al wist Masterplan hier vandaag een sterk optreden neer te zetten, echter was het wel wat aan de korte kant.

 

 

De powermetallers van Gamma Ray waren de volgende die het publiek mochten vermaken en was daarmee na Freedom Call en Masterplan de derde aan Helloween gerelateerde band van vandaag. Na het verlaten van Helloween richte zanger en gitarist Kai Hansen Gamma Ray op die er vervolgens de zelfde speelstijl op nahield als de voormalige band van de heer Hansen. De band heeft dan ook de laatste jaren goede zaken gedaan in thuisland Duitsland en de band krijgt dan ook een warm onthaal bij het betreden van het podium. Al vroeg in de set werden we verrast met de song ”Land Of The Free”afkomstig van het uit 1995 stammende gelijknamige album gevolgd door “New World Order” en” Fight“. Verder worden onder meer de songs “Blood Religion” en “Heavy Metal Universe“ gespeeld, de band is in opperbeste stemming en het publiek gaat flink tekeer en zingt alle teksten uitbundig mee. Instrumentaal staat de band zijn mannetje en ook de zangpartijen van Kai Hansen komen overtuigend over en worden dan ook zijn zuiver en vol energie gebracht. Tegen het einde van de set was het hek van de dam toen zanger en gitarist Kai Hansen de Helloween song “Ride The Sky” inzette, deze ging vervolgens naadloos over in “Future World” en “I Want Out”. Stagedivers vlogen in het rond en ook het aanwezige publiek in de zeer goed gevulde zaal was uitzinnig bij het horen van deze songs. Gamma Ray sloot hun optreden hierna af met een extra lange versie van de song “Somewhere Out In Space”. De band heeft hier vandaag een waardig optreden neergezet en verdient dan ook terecht het luide applaus ven het publiek.

 

 

Kreator was het afgelopen jaar al meerdere malen te zien, zo toerde de band eind vorrig jaar met Celtic Frost door Europa en is de band een graag geziene gast op de diversen Europese festivals. Ook vandaag wordt het podium voorzien van een grote backdrop met daarop de cover van het ‘Enemy Of God‘ album. De setlist van vandaag week dan ook niet veel af van de eerdere shows die we de afgelopen periode van de band zagen, na het intro trapte de band af met “Violent Revolution”, de heerlijke thrash song “Pleasure To Kill” en het degelijke “Enemy Of God”. Het publiek vindt het allemaal prachtig en zanger-gitarist Mille Petrozza zweept het publiek dan ook stevig op en weet de songs dan ook vakkundig aan elkaar te praten. Het publiek gaat daarop volledig uit zijn dak gaat tijdens nummers zoals “People Of The Lie”, “Suicide Terrorist”, “Phobia” en “Extreme Agression”. De show is met de achter het drumstel geprojecteerde video beelden niet anders dan die van afgelopen jaar, echter het publiek vind het prachtig en de zaal is dan ook voor het eerst vandaag afgeladen vol. Tegen het einde van de show van Kreator worden we dan nog vermaakt met de song “Reconquering The Throne“ waarna het reguliere gedeelte van Kreator erop zit. De band komt echter nog eenmaal terug om enkele klassiekers te vertolken in de vorm van de thrash granaten “Tormentor” en “Flag Of Hate”, klasse!!!

 

 

Testament heeft vandaag de eer om voor de tweede maal op rij op het Earthshaker festival te mogen optreden, enige verschil met vorig jaar is dat de band nu mag aantreden als headliner. We zagen de band enkele weken geleden al een zeer geslaagd optreden neerzetten op het Friese Waldrock festival waardoor de verwachtingen voor vandaag zeer hoog waren. Even was ik zenuwachtig of het wel zou lukken omdat wij samen met de heren van Vader en Testament drummer Nick Barker de dag voor de show een aardige (record) hoeveelheid wodka hadden weggedronken. Het gevolg was dat Nick zich erg hard gestoten had en zijn been er erg pijnlijk uitzag. Maar het gezegde ”savonds een vent, smorgens en vent” geldt natuurlijk ook voor muzikanten!! Er was dan ook niets aan te merken op het drumwerk van de heer Barker(ex-Dimmu Borgir, Ex-Cradle of Filth). Als de Bay Area grootheden van Testament klaar staan om het podium te bestijgen trapt de band na een kort intro af met de songs “Eerie Inhabitants”, “The New Order” en “The Haunting”. Vervolgens krijgen we hierop de songs “Electric Crown”, “Sins Of Omission” en het machtige “D.N.R.” te verwerken. De band was ook vandaag in zeer goede doen, echter de prestaties van enkele weken geleden werden net niet gehaald. Verder werden we vermaakt met een zeer uitgebalanceerde setlist met songs zoals “Three Days In Darkness”, “Practice What You Preach”, “Souls Of Black” en “The Legacy”. Zanger Chuck Billy zat vandaag op zijn praatstoel en bedankte het publiek uitbundig tussen iedere song, na het spelen van “Into The Pit”, “True Believer” en “Low” werden we zelfs verrast met een nieuwe song (die wat in het straatje ligt van Practice What You Preach) genaamd “The Afterlife”. Halverwege de set komt er een onderbreking en ondertekenen Chuck en consorten een contract met Nuclear Blast. Dus in 2008 kunnen we een nieuwe cd en een aantal optredens verwachten, dat is goed nieuws. Na deze sublieme set komt de zichtbaar gelukkige band terug om het publiek nog compleet uit hun dak te laten gaan tijdens songs zoals “Over The Wall”, “The Preacher”, “Alone In The Dark” en als laatste “Disciples Of The Watch”. Wederom bewijst een Bay Area band dat thrash nog heel lang zal blijven bestaan en wordt het wachten op het nieuwe album dat uiteindelijk in het voorjaar van 2008 zal moeten verschijnen.

 

 

Het naprogramma werd verzorgd door Beatallica, echter omdat het weer een lange dag was en we morgen weer vroeg op moeten besluiten we hierop niet te wachten en onze kamers op te zoeken.


 

Zaterdag 21. 07. 2007

 

Aangezien het gisteren gezellig laat is geworden in de hotelbar en mede doordat de eerste band alweer om elf uur in de morgen geprogrammeerd staat, zijn na een korte wandeling van zo’n tien minuten helaas net te laat op het festivalterrein om aftrap van de eerste band van vandaag Keep Of Kalessin te aanschouwen. De band bracht afgelopen jaar het uitstekende album ‘Armada’. De band zou aanvankelijk nog door Europa hebben getoerd in het voorprogramma van Enslaved en Marduk in het kader van de “Excess Of Evil”, echter deze werd een aantal dagen voor de toer afgelast. Als we de zaal betreden is de band inmiddels halverwege hun set en zo te zien liggen de rest van de bezoekers ook nog te slapen want de zaal is met zo’n 500 aanwezigen maar nauwelijks gevuld. De band liet het hier echter niet bij zitten en bracht een degelijke pot blackmetal, de songs werden dan ook strak afgewerkt en op het geluid was ook niet veel aan te merken, jammer dat er veel te weinig publiek in de zaal aanwezig was om de heren te bedanken voor de bewezen diensten.

 

Het Finse Norther is de eerste band van vandaag die we volledig aan het werk kunnen zien,

Hoewel de bandleden het er niet mee eens zijn, wordt Norther vaak vergeleken met een band zoals Children of Bodom. De muziek van de band bestaat uit ruwe zang, snelle gitaarsolo's en keyboards, over het genre valt te discussiëren, maar de band zelf omschrijft het als "een mengeling van 'Old-school metal' met Death-/black metal. Na het vrij lange poppy intro van T.A.T.U’s “Not Gonna Get Us” trapt de band af met de songs “Blackhearted” gevolgd door “Throwing My Life Away” afkomstig van het afgelopen jaar verschenen album ‘Till Death Unites Us’. Verder krijgen we van dit album dan nog de songs “Omen” en “Evil Ladies” te horen en wordt ook de song “Frozen Angel”, afkomstig van de eerder dit jaar verschenen EP ‘No Way Back’ niet vergeten. Na enkele geluidsproblemen aan het begin van de set wordt het gedurende het optreden wel wat beter, echter de toetsen stonden wel wat zacht in de mix en stonden de zangpartijen van Petri Lindroos overdonderend hard in de mix. Het publiek vindt het echter prachtig en de zaal is op dit vroege uur al redelijk goed gevuld. Zanger en tevens gitarist, Petri Lindroos wisselt zijn cleane zangpartijen moeiteloos af met schreeuwerige passages en ook de rest van de band is heerlijk op dreef. De set bestond verder uit songs zoals “Day Zero”, “Midnight Walker” en het afsluitende “Death Unlimited” afkomstig van het gelijknamige album uit 2004. Met dit optreden wist Norther in een kleine drie kwartier dan een redelijke show neer te zetten.

 

 

Enkele dagen voor het optreden van het Engelse Threshold besluit zanger Andrew McDermott de band te verlaten. De progressieve metal band bracht eerder dit jaar het zeer sterke album ‘Dead Reckoning’ uit, echter vlak voor deze release besloot gitarist en mede oprichter van de band Nick Midson om uit de band te stappen. In Pete Morten werd al snel een vervanger gevonden om de gitaarpartijen over te nemen, het geval van Andrew was echter een ander verhaal. Met enkel festival optredens in het vooruitzicht en het optappen van Andrew zit de band met het handen in het haar, voormalig Threshold zanger Damian Wilson wordt bereid gevonden de zangpartijen op zich te nemen. Echter Damian is zo lang uit de band weggeweest dat hij gedurende de hele show de teksten van diversen blaadjes af moet lezen. Hierdoor heeft de beste man weinig tot geen contact met het publiek al zingt hij de song vol overtuiging. Verder is de muziek van de band toch al moeilijk te verteren en blinkt de rest van de band nu ook niet echt uit met hun podiumpresentatie en zo staan er slechts een handje vol mensen voor het podium en blijft de rest van de zaal angstvallig leeg. De band weet zich dan ook maar moeizaam door een set met klassiekers zoals “Sanity's End“ afkomstig van het uit 1993 debuutalbum ‘Wounded Land’ en opener ‘Mission Profile’. Natuurlijk moest ook het eerder dit jaar verschenen album ‘Dead Reckoning’ gepromoot worden waarvan we de songs “Hollow”, “Slipstream” en “het afsluitende “This Is Your Life” te horen kregen. De band heeft tijdens de eerste nummers nog wel wat geluidsproblemen maar die zijn snel opgelost en weet toch wel een sterk optreden neer te zetten ondanks dat het publiek het massaal liet afweten.

 

 

Hierna was het de beurt aan Graveworm om het publiek dan eindelijk eens flink waker te schudden. Graveworm is afkomstig uit Italië (Brunico) en staat voor een melodische mix van dark en mystic metal. Onlangs bracht de band nog het uitstekende nieuwe album ‘Collateral Effect’ uit en ook live staat de band als een huis en speelde hier vandaag dan ook een zeer gedegen set die met veel enthousiasme gebracht werd. Verder bezit de band een sterke, strakke drummer die hier vandaag ook zijn kwaliteiten meer dan waar maakte. De band bracht ons onder meer de nieuwere songs “Suicide Code” en “Touch Of Hate”, maar ook een song zoals “Dreaming Into Reality” werd niet vergeten. Halverwege de set wordt er even midden in een song gestopt met spelen, waarop de zanger van de band vraagt waar de pit voor het podium is, echter door de zeer matige opkomst blijft deze echter nog steeds achterwege. Jammer, hopelijk een volgende keer beter als er meer volk op de been is.

 

 

De thrashers van Dew-Scented zagen we enkele maanden p het rockhard festival ook al aan het werk en ik moet toegeven hoe vaker ik de band zie, en dat is heel wat de laatste paar jaren, ze worden bij iedere show steeds beter. Zo kregen we vandaag een stevige set vol met thrash/deathmetal klassiekers voorgeschoteld zoals het pakkende “Cities Of The Dead”, “Turn To Ash” en het stevige “Bitter Conflict”. Het onlangs verschenen album ‘Incinerate’ werd vertegenwoordigd met de songs “Into The Arms Of Misery” en “Vanish Away” en kregen we verder het nummer “Soul Poison” en afsluiter “Acts Of Rage” te horen. Zanger Leif Jensen heeft de nodige praatjes tussen de songs door en ook de rest van deze uiterts sympathieke band heeft er vandaag zin in. Het is dan ook voor het eerst vandaag dat er een beetje actie voor het podium ontstaat in de vorm van een flinke mosh pit. Na een klein uurtje verlaat de band moegestreden het podium en kunnen we ons opmaken voor de volgende Hollandse act van dit festival.

 

 

Legion Of The Damned, het death-thrash gezelschap uit Venlo en omstreken weten tot mijn verbazing bijna de meeste mensen te trekken van alle bands die deze middag gespeeld hebben. De hal stond echt ramvol en zo was er zo nu en dan zelfs een flinke lompe moshpit waarneembaar, verder vlogen gedurende de gehele show de haren in de rondte en ging het er voor het podium wild aan toe. De band heeft dan ook de laatste paar jaar onafgebroken de vele Duitse festivals bestorm en dat begint nu zijn vruchten af te werpen door een ongekende populariteit van deze Hollandse band. De band trapt af met de song “Son Of The Jackel”, gevolgd door “Death's Head March” en “Into The Eye Of The Storm” waarmee de band meteen de zaal in zijn greep heeft en de zaal volledig uit zijn dak gaat. Verder krijgen we nog het nieuwe, thrashy “Slaughtering The Pigs” te verwerken dat op het aanstaande album ‘Feel The Blade’ te vinden zal zijn.Dit album is het opnieuw gemasterde Occult album ‘Elegy For The Weak’ aangevuld met enkele extra songs en veel extra bonus materiaal. Het Nederlandse thrash combo ging voorheen dan ook door het leven onder de naam Occult en maakte toen al prima sterke en strakke albums, omdat deze laatste release van Occult de aanzet was tot het oprichten van Legion Of The Damned en het album al enige tijd niet meer leverbaar is zal deze nieuwe release begin 2008 uitkomen. De rest van de set van vandaag bestaat dan geheel uit songs van het uit 2006 stammende debuutalbum ‘Malevolent Rapture’, zo krijgen we onder meer de song “Wherewolf Corpse’ te horen en werd ook het titelnummer van dit album niet vergeten. De set werd afgesloten met uitstekende track “Legion Of The Damned”. De band wist hier vandaag een zeer goede prestatie neer te zetten, het publiek smulde ervan en Legion Of The Damned wist dan ook als een van de eerste deze dag echt te overtuigen, klasse!!!

 

 

De dame en heren van het wederom uit Holland afkomstige After Forever bestijgen het podium nadat er enkele technische problemen zijn verholpen. De mooie stem van Floor kan niet al het Duitse publiek bekoren als bij aanvang van het optreden blijkt dat de zal slechts half gevuld is. Dat is jammer voor ze maar het weerhoud de band er niet van om een spetterende show neer te zetten ondanks het gemis van gitarist Sander Gommans waardoor de grunts gemist worden. De nummers die vandaag onder andere ten gehore gebracht worden, zijn “Discord”, “Evoke”, “Transitory”, “Monolith Of Doubt”, “Digital Deceit” en “Face Your Demons”. Het enige gemis zijn eigenlijk de grunts van Sander welke onlangs tijdens een aantal Nederlandse shows nog werden vertolkt door ex-Orphanage zanger George Oosthoek. Het is vandaag dan ook vooral toetsenist Joost van den Broek die uitstekend werk levert maar ook de rest van de band laat zien dat ze behoorlijk op elkaar ingespeeld zijn. Het optreden wordt afgesloten met de songs “Who I Am”, “Energize Me” en “Equally Destructive”, het is natuurlijk fijn dat alle Nederlandse bands het goed doen hier op Earthshaker en dat deze dan ook volop in verschillende genres vertegenwoordigd zijn.

 


Het Zweedse Unleashed is hierna aan de beurt om de aanwezigen te trakteren op een flinke portie deathmetal, de band kan dan ook gezien worden als een van de legendes binnen het death metal genre! Unleashed heeft dan ook een spoor achter gelaten sinds het debuutalbum ‘Where No Life Dwells’ in 1991. Als voorlopers binnen het genre stond de band als boegbeeld voor extreme muziek van de hoogste kwaliteit. Met hun inmiddels achtste album ‘Midvinterblot’ dan afgelopen jaar uitkwam heeft Unleashed hun geluid nog verder ontwikkeld. Als de band het podium heeft ingenomen, wordt het publiek door de grote zanger en tevens bassist Johnny Hedlund toegesproken met de woorden “This is the first time at Earthshaker, so we trust you to be fuckin' loud!” waarop de band hard van leer trekt met de songs “Never Ending Hate” en “I Don’t Want To Be Born”. De toon is meteen gezet en de vele aanwezigen voor het podium weten dan ook al aan het begin van de set een stevige pit te vormen, dit is waar het publiek voor is gekomen en de naam van de band wordt dan ook tussen de songs door luid gescandeerd. De set die Unleashed hier vandaag speelt is zeer uitgebalanceerde, met songs zoals “In Victory Or Defeat” en “Midvinterblot” van het gelijknamige album en wordt een song zoals “Winterland”, afkomstig van het in 2004 uitgebrachte album ‘Sworn Allegiance’ ook niet vergeten. Frontman Hedlund weet hoe hij het Duitse publiek moet entertainen en kondigt met de woorden “A song we always do in Germany” het volgende nummer “To Asgaard We Fly” aan, waarop meteen een grote pit ontstaat voor het podium. Als afsluiter krijgen we dan nog het nummer “Death Metal Victory” te horen dat tevens het hoogtepunt van de show van Unleashed vormt. Het geluid was vet, hard en het publiek genoot, we kunnen hier dan ook opnieuw spreken van een uitstekend optreden van deze sympathieke Zweden.

 

 

Na al het geweld van Unleashed mag de heer Dirkschneider, die we natuurlijk allemaal kennen van de Duitse heavy metal band Accept met zijn soloband UDO het publiek een uur lang vermaken. De muziek die hij met zijn eigen band maakt wijkt overigens niet veel af van die van Accept, dit is natuurlijk mede de oorzaak van de unieke schreeuwerige zang van de heer Dirkschneider zelf die voor beide bands de zangpartijen voor zijn rekening neemt. Udo heeft inmiddels de leeftijd van 55 bereikt en de beste man kan dan ook terugkijken op een rijke muzikale carrière. Enkele maanden geleden kwam het inmiddels elfde solo album ‘Mastercutor' uit. Als het intro van het ‘Mastercutor’ album door de boxen galmt is de zaal inmiddels behoorlijk volgelopen, het voornamelijk Duitse publiek draagt de band dan ook op handen, natuurlijk krijgen we enkele songs van dit album te horen alvorens we de songs ”Animal House”,”Thunderball” en “Man & Machine”voorgeschoteld krijgen. Het publiek vindt het allemaal prachtig en er wordt tussen de songs door dan ook luid geapplaudisseerd. Tegen het einde van de set krijgen we dan nog een aantal echte klassiekers in de vorm van de Accept songs “Balls To The Wall”, “Metal Heart” en “Son Of A Bitch” waarop het publiek volledig uit zijn dak ging, het geheel van overigens zeer vermakelijk om vanaf de tribune gade te slaan.

 

 

Wanneer het bijna tijd is voor Cradle Of Filth gaan we nog snel even naar het toilet waardoor we toevallig zien hoe de heren zich opwarmen voor de show. Wat rekken en strekken en wat schreeuwen en de stem opwarmen, zeer grappig om te zien. Hierop haasten we ons naar voren om een goed plekje te bemachtigen. De band trekt behoorlijk wat publiek en is voor mij persoonlijk een van de toppers van de dag. De nummers die ons ten gehore gebracht worden zijn onder andere opener “Dirge Inferno”, “Tonight In Flames”, “Dusk And Her Embrace” en “Her Ghost In The Fog” het favoriete nummer van ondergetekende. Mr. Filth is bewegelijk als altijd en gebruikt het podium goed en ondanks dat de band vaak live niet zo best uit de verf komt is het geluid hier vandaag zeer redelijk te noemen. De grootse show heeft de band dit keer thuis gelaten en zo draait het vandaag dan ook alleen om de muziek en dat klinkt verder niet verkeerd. Gelukkig heeft achtergrond zangeres Jezebel dit keer wel wat kleren aan, een lange broek staat haar een stuk beter dan wat ze tijdens afgelopen tour aanhad. Dani heeft tevens de grootste praatjes tussen de songs door en weet zich nog even te verontschuldigen voor het afzeggen van de handtekeningen sessie waardoor er vele fans vandaag voor niets in de rij hebben gestaan om een handtekening te bemachtigen. De band gaat vervolgens verder met “Nymphatemine”, “Libertina Grimm“, “Ebony Dressed For Sunset”, “Cruelty Brought Thee Orchids”, “The Principle Of Evil Made Flesh” en “Gilded Cunt” waarop het optreden na nog geen uur met de songs “Haunted Shore” wordt afgesloten. Het publiek begint hierop wat te mopperen en de heer Dani verontschuldigd zich dat het nu eenmaal zo geregeld is door de festival organisatie waarop de band het podium verlaat. Persoonlijk had ik ook graag de Heaven17 cover “Temptation” gehoord, maar dat zat er vandaag niet in omdat de band slechts een uur speeltijd had en een song zoals “Cruelty Brought Thee Orchids” duurt toch al snel ruim zeven minuten. De setlist verbaasde mij lichtelijk, ik had toch een wat afwijkende setlist verwacht dan die van de afgelopen Europese tour van een half jaar geleden de band heeft immers genoeg keuze uit uitstekende songs.

 

 

Na de wervelende show van Cradle Of Filth en de heren het podium afstappen is het meteen een drukte van belang op het podium om de boel om te bouwen voor Nederlands “grootste” export product Within Temptation. Je kunt zeggen wat je wilt over Within Temptation maar een ding is zeker, het zijn echt grote professionals. Alles is altijd piekfijn geregeld en natuurlijk wordt er wederom een mooi decor tevoorschijn getoverd. De band rond frontvrouw Sharon ten Adel is sinds 1996 een begrip in de Nederlandse metalscene, echter sinds enkele jaren begint de band ook in de rest van Europa door te breken en is de zaal inmiddels redelijk gevuld. De setlist van vandaag ziet er als volgt uit, na het afgaan van de nodige bommen op het podium wordt er afgestapt wordt er met “Our Solemn Hour” en “The Howling” afkomstig van het eerder dit jaar verschenen album ‘The Heart Of Everything. Vervolgens gaat de band verder met “Jillian”, het mooie “Stand My Ground” en “Forsaken”. Het oudere werk wordt ook niet vergeten en zo krijgen we “Mother Earth” voorgeschoteld waarop het tijd voor de single “What Have You Done” waarop Keith Caputo zijn steentje bijdraagt. Hierna gaat de band snel door met “Angels”, “The Heart Of Everything”, “Hand Of Sorrow” en “The Truth Beneath The Rose” om hierna nog een keer terug te komen met een toegift in de vorm van “Deceiver Of Fools” en het bekendste nummer van de band in de vorm van “Ice Queen”. Ik mag wel zeggen dat Within Temptation, of je nu van de muziek houd of niet, elke keer weer een degelijk en zeer geslaagd optreden weet neer te zetten. Verder was ook de lichtshow uitstekend, we kunnen dan ook zegen dat de gehele crew een geoliede machine is en ondanks de vele shows doet ook de band iedere keer weer vreselijk zijn best. De bandleden nemen ook nog steeds de tijd voor en na de shows voor wat foto’s en praatjes met de fans en zijn gelukkig gewoon nuchtere Hollanders gebleven. Ondergetekende heeft na het concert nog heel gezellig zitten babbelen met Stefan, de drummer. Binnenkort gaan de band op tour door Amerika en moeten zij ook Back to Basics. “Dit houd in dat ik mijn eigen drumkit op moet bouwen” zoals Stefan mij wist te vertellen. “Natuurlijk is dat geen probleem, want zo is iedere band natuurlijk ook begonnen” voegt hij nog snel toe, ik wens deze band dan ook veel succes met het veroveren van Amerika.

 

 

Het trio van Motörhead is niet echt vernieuwend en verrassend maar nog steeds ongekend populair in Duitsland en de rest van Europa, zo is de band elke zomer steevast te zien op een aantal grote festivals. Als de band opkomt, gaat er een luid gejuich door de zaal “We are Motörhead and we play Rock n’ Roll” brult Lemmy. Het geluid staat harder dan loeihard, maar na de eerste drie nummers “Snaggletooth”, “Stay Clean” en “Be My Baby” wordt onder aanvoering van Lemmy het geluid nog even opgeschroefd zodat we bijna door de geluidsbarrière knallen. Ook is het een prettige verrassing is dat de setlist eens volledig is omgegooid en niet alleen de standaard songs worden gespeeld. In oorverdovend volume worden de volgende nummers erdoorheen geknald zoals alleen Motörhead dat kan, “One Night Stand”, “I Got Mine”, “Tragedy”, “Sword Of Glory” en tot onze verbazing een schitterende Thin Lizzy cover “Rosalie” worden luid het publiek in gejaagd. Het blijkt dus dat de heren ons toch nog kunnen verbazen. Hierna gaat het trio door met “Sacrifice”, “Just Cos You Got The Power”, “Going To Brazil” en normaal gesproken de afsluiter “Killed By Death” om vervolgens “Iron Fist” te spelen en het podium te verlaten. De toegiften bestaat vervolgens uit een akoestische song in de vorm van “Whorehouse Blues” waarbij drummer Mikkey Dee op gitaar en Lemmy op mondharmonica ons een countryachtige song voorschotelde. De songs “Ace Of Spades” en “Overkill” worden dan als allerlaatste gebracht waarop er aan het optreden van Motörhead weer een einde is gekomen. Een goede show en zoals altijd maken ze hun naam als hardste band weer meer dan waar! Ondanks dat de meeste mensen (inclusief ondergetekende) Motörhead al meer dan 666 keer gezien hebben, was deze show van vandaag toch een van de betere shows van de afgelopen periode.


 

 

Uiteraard moeten we de volgende dag fris weer op om zo’n 800 kilometer naar huis te kunnen rijden, dus ook deze aftershow van Justice laten we schieten. Waar halen alle bezoekers de energie vandaan om zo weinig te slapen en zoveel te drinken?

 

Terugblikkend op onze tweede Earthshaker ervaring kunnen we wel zeggen dat het dit jaar ook weer een bijzonder festival was! Ondanks dat het weer best redelijk was met temperaturen van zo’n 25 tot 30 graden werd het festival toch naar binnen verplaatst, dit was op zich gezien de flinke onweersbuien die gedurende elke avond plaatsvonden dan ook geen slechte zet. Echter las je denk een kaartje te kopen voor een openlucht festival en het dan slechts een dag voor aanvang van het festival plaatsvindt naar binnen wordt verplaatst kom je wel bedrogen uit. Verder waren de binnen gelegen sanitaire voorzieningen dan weer wel beter dan de dixi’s die normaal op een festival te vinden zijn. Echter op de camping waren de douches en wc niet echt om over naar huis te schrijven, verder was de catering dik in orde en was er voor ieder wat wils zoals fastfood, grilspecialiteiten, Chinees, pizza’s en pannenkoeken. Verder had de organisatie met deze vijfde editie opnieuw een zeer gevarieerde line-up met een aantal bekende en iets minder bekende bands, dus voor ieder wat wils en dat allemaal voor een schappelijke prijs. Al met al was de Earthshaker organisatie er in een geslaagd een gezellig, sfeervol festival neer te zetten en we willen vanaf deze plek dan ook graag de organisatie bedanken voor hun inzet en gastvrijheid. De enige vraag die ons nog overblijft, is of door het lage bezoekers aantal van deze editie het festival nog wel overlevingskans heeft om er ook in 2008 weer een feestje van te maken. In ieder geval bedankt en hopelijk tot ziens op Earthshaker 2008!! (Martina Schouten, Talitha Martijn & Eugene Straver)

Voor meer bandfoto's zie het fotogedeelte van deze website!!!