Photos by : © '12 E. Straver / T. Martijn
for Metal-Experience.com

NOTE: Unauthorized use of these photos is prohibited. We hope
you have a good lawyer if you disregard this warning.

Into The Grave - Oldehoofsterkerkhof, Leeuwarden – 11/08/2012

Inmiddels zit de tweede editie van het Friese Into The Grave festival in Leeuwarden er alweer op. Het festival vond plaats in het centrum van de Friese hoofdstad op het Oldehoofsterkerkhof, het grote plein aan de voet van de oude scheve toren. Het festival werd in 2011 voor het eerst georganiseerd, nadat de poging in 2010 mislukte. Zo waren het in 2011 nog zo’n 2000 bezoekers die de weg naar Leeuwarden wisten te vinden, in 2012 waren dat er een stuk meer. In totaal zouden er zo’n 3500 metalheads de poorten van het festival passeren. Natuurlijk was dit te verwachten, want zeg nou zelf, waar krijg je nog voor slechts €6,66 een programma met bands als Corrosion Of Conformity, Hell, Grave, Enslaved en Bolt Thrower voorgeschoteld.

 

 

Als we rond de klok van twaalf uur arriveren bij het Oldehoofsterkerkhof hoeven we niet al te lang te zoeken naar een parkeerplek, onder het festival terrein ligt namelijk een grote parkeergarage. Binnen enkele ogenblikken staan we dan ook voor de poorten van het festival, alwaar we snel naar binnen geraken. We zijn dan ook nog ruim op tijd om opener Nom de Plume aan het werk te zien. De band uit Leeuwarden zelf bestaat nog amper een jaar, maar dit post-hardcore-vijftal schreef de bandcontest Highway To Hell op z’n naam. Met deze contest werd de openingsplek van het festival afgedwongen. Het is echter jammer voor de band dat het publiek tijdens de show van Nom de Plume nog mondjesmaat binnendruppelt. De band weet echter met hun post-hardcore een energiek optreden neer te zetten. Na een klein half uur zit het optreden van de Friezen er echter alweer op en begint het plein inmiddels wat voller te lopen.   

 

 

De volgende band op de affiche is het Duitse Dew Sented, dat onlangs op zanger Leif Jensen na de gehele line-up zag vetrekken. Gelukkig heeft frontman Leif enkele bevriende muzikanten van de Nederlandse bands I Chaos en Severe Torture bereid gevonden Dew Scented te komen versterken waarmee de band dan ook eerder dit jaar een zeer sterke doorstart maakte. Als de band het podium betreed worden we vervolgen veertig minuten lang vermaakt met vette thrash / deathmetal waarbij de nadruk vooral lag op het onlangs verschenen album ‘Icarus’. Dew Scented heeft in hun twintig jarige loopbaan een behoorlijk fanbase weten op te bouwen en zo weet de band een onderhoudend optreden neer te zetten, maar voor het grootste deel van het publiek is het nog te vroeg in de middag om echt los te gaan. Ik moet dan ook echter toegeven dat ik de band liever in een kleine donkere zaal aan het werk zie, waarbij de muziek van de band veel beter tot zijn recht komt. Tegen het einde van de set krijgen we dan nog wat oudere nummers voorgeschoteld zoals “Cities Of The Dead“  en het afsluitende “Acts Of Rage” waarmee de band toch nog kan rekenen op een bescheiden applaus.     

 

   

 

Hierna is het aan de oudgedienden van Corrosion Of Conformity om hun kunsten te vertonen. Deze hardcore / crossover band bestaan inmiddels alweer zo’n dertig jaar. Corrosion Of Conformity bracht begin jaren negentig succesvolle albums als ‘Blind’ (1991) en ‘Deliverance’ (1994) uit en was de band veelvuldig op MTV te zien. Na het uit 2005 stammende ‘In the Arms of God‘ viel de band echter uit elkaar om in 2010 weer bij elkaar te komen. De band trapt af met enkele oudere songs in de vorm van “Loss for Words” en “Mad World”, beide afkomstig van het uit 1985 stammende ‘Animosity’ album. Verder wordt er veel nieuw materiaal gespeeld van het onlangs verschenen album zoals “Psychic Vampire”, “Your Tomorrow” en “The Moneychangers”. Natuurlijk kan de MTV hit “Vote With a Bullet“ niet achterwege blijven, maar de fans van het meer populaire werk van de band kunnen fluiten naar deze songs. Tegen het einde van de set krijgen we dan nog wel “Holier” en “Technocracy” voorgeschoteld, maar dat kan de set van Corrosion Of Conformity niet meer redden. Al met wist de band een prima optreden neer te zetten, maar de band verzaakte door veel onbekend materiaal te spelen. Zeker op een festival als dit willen de bezoekers graag bekende nummer horen. Wat ons betreft dan ook een gemiste kans.

 

    

De nog vrij jonge Duitse progressieve deathmetal band Obscura is de volgende band die zijn kunsten ten gehore mag brengen. De band is bij mij wat onbekend ondanks dat de band al meerdere malen door europa tourde en diversen succesvolle albums heeft uitgebracht. Zo stamt het meest recente wapenfeit, getiteld ‘Omnivium’ uit 2011 waarmee de band volgens  eigen een nieuwe standaard heeft gezet in de extreme metal. De mix van death-, thrash- en blackmetal gaat er echter maar moeilijk in bij de aanwezigen op het inmiddels volgestroomde plein waar het gezellig druk is.  De technische, gelaagde songs en de complexe songstructuren zijn dan ook geen gemakkelijke kost. Het valt dan ook niet mee om de aandacht veertig minuten lang vast te blijven houden. Natuurlijk worden de nummers zeer strak uitgevoerd, maar halverwege de set besluiten we toch maar om eens een rondje over het plein te maken langs de diversen merchandische standjes en wat bij te kletsen met vrienden en bekenden. Obscura is echter zeker geen slechte band, maar het materiaal is gewoonweg te complex voor een groot deel van het publiek waardoor de publieksrespons wat tegenvalt op een buitenfestival als Into the Grave.

 

 

Na een korte ombouwpauze is het vervolgens de beurt aan het uit Engeland afkomstige Hell. Deze band is één van het meest in het oor én oog springende bands van 2011, waarbij het debuutalbum ‘Human Remains’ in de top 3 van de eindejaarslijstjes schopte van diversen Europese magazines. De wortels van Hell liggen diep in de NWOBHM, want reeds in 1982 werd de groep opgericht, echter pas in 1986 tekent Hell een deal met het Belgische Mausoleum Records. Maar nog voordat de plaat het daglicht ziet ligt het label al op haar gat. Een jaar later pleegt zanger/gitarist Dave Halliday zelfmoord en Hell sterft een stille dood. In 2010 wordt er echter een doorstart gemaakt en is gitarist/producer en fan van het eerste uur Andy Sneap die zijn schouders onder het project zet met als resultaat het uitstekende debuut. We zagen de band eerder dit jaar al aan het werk op verschillende festivals als Paaspop, Rockhard en het Zwarte Cross festival, zodat we wisten wat we konden verwachten. Zo verschilt de setlist en de show weinig van de voorgaande optredens en wordt er afgetrapt met “Let Battle Commence”, gevolgd door “On Earth as It Is in Hell”. Zanger/acteur David Bower doet weer zijn uiterste best om met elke aanwezige persoon contact te maken, en dat gaat hem prima af. Omdat hij gebruikt maakt van een hoofdmicrofoon heeft hij beide handen vrij, iets wat zijn expressieve gebaren zeer ten goede komt. Verder is het David die meerdere malen van gewaad wisselt, waardoor de sfeer van de diversen nummers en de diversen personages nog beter uit de verf komen. Ook de rest van de band doet wat er verwacht wordt en dat is een formidabele show neerzetten mede door de ingestudeerde pasjes, poses en het gesynchroniseerde headbangen van alle drie de snarenplukkers. Met de setlist is verder ook niets mis, zo krijgen we vrijwel alle nummers van het debuut te horen met als hoogtepunten nummers als “The Oppressors”, “MacBeth”, “Blasphemy and the Master” en het afsluitende “Save Us From Those Who Would Save Us”. Hell wist vandaag opnieuw een prima optreden neer te zetten, waarbij de band er zeker een aantal nieuwe fans heeft bij gekregen.  

 

 

De volgende band die vandaag geprogrammeerd stond was Grave. Mede door het uit 1991 stammende debuut van de band, getiteld ‘Into The Grave’ had de organisatie de band al een jaar eerder willen boeken. Maar wat toen door het drukke tourschema van de Zweden helaas niet lukte. Gelukkig heeft de organisatie ze voor de tweede editie van het festival alsnog kunnen strikken. Grave trapt af met drie nummers van hun debuut, te weten “Deformed”, “In Love” en “Day of Mourning”, waarna al snel duidelijk wordt dat dit een sterk optreden zal worden van Grave. De band, onder aanvoering van zanger Ola Lindgren heeft er zin in, en staat dan ook zichtbaar te genieten. Nu had de organisatie aangekondigd dat de band het complete ‘Into The Grave’ album integraal zou gaan spelen. De band wijkt hier echter toch iets van af. Zo krijgen we onder meer ook enkele nieuwe nummers van binnenkort te verschijnen album ‘Endless Procession of Souls’ te horen in de vorm van “Disembodied Steps” en het beukende “Epos”. Verder krijgen we dan nog de nummers “Hating Life” te horen en natuurlijk wordt de klassieker “Into the Grave” niet vergeten. Al met al wisten de Zweden hier vandaag een prima optreden neer te zetten, waarbij de simpele, old school deathmetal gemakkelijk inging bij het Friese publiek.

 

 

De co-headliners van vandaag waren de Noren van progressieve black metal band Enslaved. Voor een band die zo’n twintig jaar geleden begon als een pure viking/black metal band zijn ze door de tijd al ver van dat genre verwijderd geraakt. Op ‘Mardraum’ (2000) waren de eerste tekenen al hoorbaar, maar zeker op ’Below The Lights’ (2003) werd een meer psychedelische, progressieve weg ingeslagen die op de latere platen geperfectioneerd werd. De band gaat van start met “Ethica Odini”, tevens de openingssong van het meest recente album ‘Axioma Ethica Odina’ waarop de band verder gaat met onder meer enkele nieuwere stukken zoals “Raidho”, “Ground” en “Giants”. Het publiek vindt het allemaal prima, en staat aandachtig te luisteren waarop de band vervolgens verder gaat met wat ouder werk zoals “Ruun“ en “As Fire Swept Clean the Earth”. Tegen het einde van de set worden we dan nog verrast met de Led Zeppelin cover “Immigrant Song”, waarna de band hun optreden afsluit met het stokoude “Allfaor Odin” en publieksfavoriet “Isa”. In een tijdbestek van zo’n zeventig minuten wist Enlsaved te overtuigen en het verbaasde mij wel enigszins dat de band de aandacht gedurende de gehele show wist vast te houden want de songs van de Noren zijn nu eenmaal geen gemakkelijke kost. Het optreden van Enslaved smaakte dan ook naar meer, en we zijn dan ook zeer benieuwd naar het aanstaande album ‘Riitiir’ dat eind september zal verschijnen.

 

 

Na een lange dag was het rond de klok van kwart voor tien eindelijk zover waarop het headliner Bolt Thrower het podium innam. De Engelse band behoeft verder geen introductie, Bolt Thrower draait immers sinds 1986 in de metalscene mee. Een groot deel van het publiek is dan ook voor deze band speciaal naar Leeuwarden gekomen, want zo vaak is da band nu ook weer niet live te zien. Als de band na het intro het podium betreedt gaat er een luid gejuich over het Oldehoofsterkerkhof heen waarop de band aftrapt met “The Fourth Crusade”, gevolgd door de nummers “World Eater”, “Cenotaph” en “When Glory Beckons”. Wat al snel blijkt is dat de oorlogsmachine die Bolt Thrower heet op volle toeren draait, de band stoomt dan ook met grootte kracht verder met onder meer klassiekers als “...For Victory”,  “Where Next to Conquer” en “No Guts, No Glory”. Zo krijgen we van vrijwel alle albums van de band een aantal nummers voorgeschoteld, alleen het uit 1988 stammende ‘In Battle There’s No Law’ wordt overgeslagen. Vergeleken met de voorgaande bands is het geluidsniveau wat harder waardoor de lompe deathmetal erg goed tot zijn recht komt. Daar komt dan ook nog eens bij dat de band strak speelt, zonder al te veel fouten Echter bij “Warmaster” ging de band toch even de mist in, waarna het nummer gewoon opnieuw gespeeld werd. Na “The Killchain” en “Powder Burns” zit het reguliere deel van de set er alweer op Gelukkig is de band snel terug voor enkele toegiften in de vorm van “War”, “Remembrance”, “Inside The Wire” en het machtige “When Cannons Fade”. Na anderhalf uur zit het optreden van de Britten er helaas weer op en kunnen we concluderen dat Bolt Thrower toch een van de grote winnaars van het festival was.  

 

 

Al met al kan deze tweede editie van het Into The Grave festival de boeken in als zeer geslaagd. De sfeer was de gehele dag zeer relaxt en ook het weer zat goed mee. Zo scheen de zon een groot deel van de dag en waren de temperaturen zeer aangenaam te noemen. Ook de locatie van het festival was natuurlijk te gek, het plein middenin de Friese hoofdstad met daarachter de scheve toren en bovenop een oude begraafplaats had natuurlijk wel iets en waar kan dit nu nog. Naast de eet en drinkkramen waar we eigenlijk nooit lang hoefden te wachten was er tevens een goed verzorgde metalmarkt. Verder was het festival strak georganiseerd, zo speelden alle bands keurig op tijd en ging er nergens iets mis. Ook de band wisten hun beste beentje voor te zetten, zo waren er uitstekende optredens van onder meer Enslaved, Grave en natuurlijk Hell, maar het was toch de oorlogsmachine van Bolt Thrower die het plein platwalste. De afterparty met Izegrim en The Covering in café de Gloppe hebben we vanwege andere verplichtingen de volgende dag helaas moeten laten lopen, maar naar wat we gehoord hebben was deze ook prima bezocht. Rest ons bij deze nog de organisatie te bedanken voor de gastvrijheid en wat ons betreft zijn we er volgens jaar weer bij.

Voor meer bandfoto's zie het fotogedeelte van deze website!!!