Baest Necro Sapiens

Century Media Records

Website:

Baest

Het Deense Baest mag geen onbekende meer zijn voor liefhebbers van old school death metal. De band, ontstaan in 2015, bracht in 2016 de EP ‘Marie Magdalene’ uit in eigen beheer en die was reden genoeg voor Century Media Records om de band te tekenen. Het wat onstuimige debuut ‘Danse Macabre’ uit 2018 kreeg opvolging van het lompere ‘Venenum’ een jaar later. Baest liet zich met regelmaat zien op de Nederlandse podia en wist ook live indruk te maken. Op 5 maart brengt Baest het derde album ‘Necro Sapiens’ uit via Century Media Records.

Zoals gezegd, het debuut ‘Danse Macabre’ van Baest was wat onstuimig en ongepolijst. De lekkere rauwe en snelle death metal maakte plaats voor muziek met wat meer nuance, met trage en lompe passages zoals we die kennen van bands als Bolt Thrower. De ontwikkeling van de band gaat snel, misschien wel te snel, het derde album ‘Necro Sapiens’ verschijnt immers al in een tijdsbestek van zo’n tweeënhalf jaar na de debuutplaat. Desalniettemin ben ik bijzonder benieuwd waarmee de heren op de proppen komen. De line up, en dat is best opvallend voor een band met een zeker succes, is nog steeds dezelfde als waar de heren in 2015 mee startte.

Na het intro komt Baest uiterst traag op gang met een openingsriff die mij net even te lang duurt. Het nummer klinkt wat vlak in de completen, de spaarzame tempowisselingen brengen iets van leven in de brouwerij, maar onder de indruk ben ik vooralsnog niet. Titelnummer ‘Necro Sapiens’ komt wat sterker uit de startblokken, met meer up tempo stukken en verschillende tempowisselingen klinkt het nummer als geheel een stuk aantrekkelijker dan de voorganger. ‘Czar’ is een lompe beuker, loom en traag met hier en daar een tempoversnelling. Dit zijn nummers die ik graag hoor van Baest, naar het einde toe versnelt de band en vliegen eindelijk de vonken er weer eens van af. ‘Abattoir’ is vorig jaar al als digitale single verschenen, een lompe kraker met sterk gitaarwerk waarbij ook het tempo van de vocalen lekker omhoog gaat. Er gebeurt muzikaal veel in het nummer en dat maakt het interessant, de vergelijking met Bloodbath ligt hier en daar echter wel op de loer.

‘Goregasm’ is met een dikke 6 minuten op de klok het langste nummer en wat me verbaast is dat dit nummer, weliswaar na meerdere luisterbeurten, als eerste nummer mij echt weet te overtuigen. Heerlijk lomp, iets van emotie in de vocalen van Simon Olsen en een melodische riff die in je kop blijft hangen. Het tempo gaat weer eens lekker omhoog met ‘Towers of Suffocation’ en ‘Purification Through Mutilation’ en dat is te waarderen, de onvoorspelbare breaks in de nummers maken het geheel interessant in de composities die best technisch klinken. ‘Meathook Massacre’ is wellicht het bruutste nummer op de plaat. Een lekker tempo, brute vocalen en lompe slopende tussenstukken. Het afsluitende ‘Sea of Vomit’ wordt gemaakt door drummer Sebastian Abildsten die met name in het intro even lekker los mag, de tempowisselingen volgen elkaar op met het betere beukwerk van Sebastian en de smerige vocalen van Simon.

‘Necro Sapiens’ van Baest vergt meerdere luisterbeurten en is dus niet zo maar een tussendoortje om even mee te pakken. Wanneer het eenmaal indaalt hou je een lekker death metal album over, lomp bruut en hard. (Erik van Dijk)

83/100

Tracklist:
01. The Forge 00:35
02. Genesis 05:56
03. Necro Sapiens 04:24
04. Czar 04:58
05. Abattoir 04:47
06. Goregasm 06:16
07. Towers of Suffocation 05:18
08. Purification Through Mutilation 04:03
09. Meathook Massacre 04:30
10. Sea of Vomit 04:13