Vicious Rumors Celebration Decay

Steamhammer / SPV

Website:

Vicious Rumors

Soms zijn er bands die alleen al vanwege hun onnavolgbare uithoudingsvermogen respect verdienen door gewoon al jaren lang, ondanks het uitblijven van groot succes, hun platen consequent te blijven uitbrengen. Naast Raven en Anvil zou je ook Vicious Rumors onder deze categorie kunnen scharen. De uit Californië afkomstige band (opgericht in 1979 door gitarist Geoff Thorpe) is met ‘Celebration Decay’ alweer aan haar 13e studioplaat toe.

In de beginjaren leek voor Vicious Rumors een mooie carrière in het verschiet; na een prima debuut (Soldiers of the Night met een flitsende Vinnie Moore op gitaar in 1985) was het vooral het machtige ‘Digital Dictator’ (1988) met de fantastische zanger Carl Albert waarmee één van de beste platen in de tachtiger jaren werd uitgebracht. De band wordt getekend door Atlantic en speelt in datzelfde jaar de Aardschokdag met een verpletterend optreden plat. Maar in 1995 slaat het noodlot toe wanneer zanger Carl Albert bij een auto-ongeluk om het leven komt. De band herpakt zich en brengt vervolgens periodiek een album uit maar kan helaas niet meer het niveau halen van de eind jaren tachtig/begin jaren negentig.

De laatste plaat (Concussion Protocol, 2016) was wel weer een positieve uitschieter, niet in het minst door de vocale prestaties van ‘onze’ Nick Holleman. Ik was dan ook benieuwd of de nieuwe plaat ‘Celebration Decay’ deze kwaliteit kon vasthouden. Nick Holleman is er helaas niet meer bij maar wordt opgevolgd door Nick Courtney, die ook al eerder live met de band was te bewonderen.
Maar nu is Nick dus voor het eerst te horen op plaat en ik moet zeggen dat hij dit verdienstelijk doet, maar toch over minder kwaliteiten (bereik en variatie) beschikt dan Nick Holleman. Maar het lukt Geoff toch maar elke keer weer om met een goede zanger op de proppen te komen. Op gitaar speelt naast Geoff Thorpe op deze plaat Gunnar DuGray Richardson, op drums de vertrouwde Larry Howe en op bas de nieuwe aanwinst Robin Utbult.

De plaat knalt uit de startblokken met het flitsende titelnummer. Zo furieus heb ik Vicious Rumors al een tijdje niet gehoord! Het navolgende ‘Pulse of the dead’ heeft een heerlijk vette riff en zal live een echte headbanger zijn. ‘Arrival of desolation’ gaat door in hetzelfde vette tempo; lekker strakke ritmesectie ondersteunt dit heerlijke nummer. De nummers ‘Any last Words’ en ‘Asylum of Blood’ klinken als vertrouwde midtempo nummers binnen het repertoire van Vicious Rumors. ‘Darkness divine’ is een lekkere (vette) powerballad en vormt een mooi rustpunt in het midden van ‘t album. Na dit nummer verwachtte ik een weer een snel nummer, maar er wordt vervolgd met het AOR-achtige ‘Long way home’. Niet alleen een beetje saai nummer, maar de zanger komt hier niet echt tot z’n recht (gevoel dat hij er geregeld naast zit qua juiste toonhoogte). Gelukkig wordt met ‘Cold blooded’ en ‘Death eternal ‘ de draad weer opgepakt qua heavy riffs, daar past deze zanger qua stem toch beter bij. Het snelle ‘Collision course disaster’ en ‘Masquerade of good intentions’ sluiten de plaat af in het strakke tempo waar ook de plaat mee werd geopend.

Concluderend kan worden gesteld dat Vicious Rumors weliswaar een prima plaat aflevert, maar naar mijn mening niet beter dan het al genoemde ‘Collision Course’ of ‘Razorback killers’. Aan ‘Digital dictator’ kan uiteraard niet worden getipt, maar dat is dan ook een klassieker. Het nieuwe ‘Celebration Decay’ is dan ook eigenlijk alleen interessant voor de die-hard fans, maar daar zijn er gelukkig genoeg van. Het album verschijnt op 7 augustus bij Steamhammer en is naast digitaal ook verkrijgbaar op digi-cd en rood vinyl. Als voorproefje is ‘Death eternal’ al te beluisteren via YouTube. (Alex Thrasher)

Score: 78/100

Tracklist:
01. Celebration Decay
02. Pulse Of The Dead
03. Arrival Of Desolation
04. Any Last Words
05. Asylum Of Blood
06. Darkness Divine
07. Long Way Home
08. Cold Blooded
09. Death Eternal
10. Collision Course Disaster
11. Masquerade Of Good Intentions