Dark Fortress Spectres From The Old World

Century Media Records

Website:

Dark Fortress

Dark Fortress is een black metal band uit de Duitse deelstaat Bayern. De band bestaat al 26 jaar en behoort tot de grote professionelere jongens van het black metal circuit, zoals bijvoorbeeld Behemoth, Dark Funeral, Dimmu Borgir en Emperor. Misschien is de fanbase iets bescheidener dan de net genoemde bands maar ze passen zeker in dit rijtje thuis. Geen underground black metal dus, maar strak geproduceerde en gemusiceerde gitzwarte tering herrie.

Waar vroeger de albums van de heren om het jaar uitkwamen, zie je dat de laatste jaren een stuk langer wordt gedaan over het uitbrengen van een album. Dit komt niet in de laatste plaats door de vele bands die de muzikanten ernaast hebben. Eigenlijk is Dark Fortress een black metal band bestaande uit sessie muzikanten. Morean als klassiek componist, Phenex verzorgd de toetsen bij Ruins of the Beverlast en Satyricon, Seraph is drumtechnicus voor veel toerende bands en gitarist Santura speelt natuurlijk in Tryptikon en vele andere bands. Eigenlijk is oprichter Asvargr het enige bandlid dat geen sessie muzikant is. Het voordeel is dat de band uit louter verschrikkelijk goede en ervaren muzikanten bestaat. Het nadeel vind ik dat ze niet echt heel stijl vast zijn. Elke plaat, van de eerste tot de laatste, is een top product, maar je hoort gewoon dat deze band geen vaste basis heeft. Zelfs in de nummers onderling hoor je dat. Natuurlijk het is black metal van het allerhoogste niveau, maar het is altijd vrij moeilijk de bandgeest te ontdekken. Dat was bij de eerst twee platen veel minder. De vele band member wisselingen hebben hier ook niet aan bijgedragen.

Het heeft maar liefst zes jaar geduurd, maar na het zeer sterke ‘Veneral Dawn’ (2014) is er dan eindelijk een nieuwe plaat, ‘Spectres from the Old World’. Het is een soort van concept album geworden geïnspireerd door Chileense hellandschappen en theoretische natuurkunde (ja, je leest het goed). Geen makkelijk kost dus en zeker de teksten niet. Wel verschrikkelijk goed uitgedacht. De inspiratie schijnt Morean te hebben opgedaan tijdens zijn reis naar Chili, en dat klinkt best logisch. Na een onheilspellend muzikaal intro, genaamd ‘Nascence’ (geboorte), ramt de band er keihard in met de ‘Coalescence’. Ik heb het gevoel dat deze plaat een stuk harder is dan zijn voorganger en dat blijkt later ook zo. Het algemene tempo ligt een stuk hoger. De sound is zowaar dicht bij het vorige album gebleven (daar gaat mijn intro verhaal) en ook het experimenteren wordt wederom niet geschuwd. Luister naar het ambient middenstuk van ‘Spider in the Web’ met de machtige gitaarsolo erna. Of het einde van het keiharde titelnummer, Specteres from the Old World, dat eigenlijk weer naadloos aansluit bij het voorheen genoemde ambient stuk. Zeer sterk gecomponeerd en gemusiceerd. ‘Pali Aike’ is een nummer dat zich wat meer in het midtempo segment positioneert en heeft wederom een ijzersterke gitaarsolo, en het nummer ‘Pazuzu’ opent weer met een knaller van de thrash riff. Er zit heel veel variatie in de songs. Dat houdt de plaat boeiend en afwisselend. Het is daardoor niet altijd een geheel, maar dat kan ook nog groeien. Er valt in elk geval heel veel te beleven en saai wordt het nergens. ‘Pulling at Threads’ voelt aan als een heerlijke Emperor worship, met de typische chaotische riffing.

Er staan geen zwakke broeders op de deze plaat, en met ‘Nox Irea’ wordt de plaat gedurfd, maar zeker in stijl van Dark Fortress, afgesloten. Dit is gewoon een hele dikke professionele black metal plaat. Ga dit zeker luisteren. (Remco Kreft)

85/100

Tracklist:
01. Nascence (Intro) 01:36
02. Coalescence 04:32
03. The Spider in the Web 05:26
04. Spectres from the Old World 05:50
05. Pali Aike 05:18
06. Pazuzu 05:50
07. Isa 07:38
08. Pulling at Threads 03:12
09. In Deepest Time 05:16
10. Penrose Procession (Interlude) 02:36
11. Swan Song 07:17
12. Nox Irae 03:38