Alpha Wolf A Quiet Place To Die

SharpTone Records

Website:

Alpha Wolf

In 2019 bracht Alpha Wolf de EP ‘Fault’ uit. Dit was de weg terug voor de band, die sinds hun debuutalbum ‘Mono’ in 2017 weinig van zich hadden laten horen. De Australische formatie wist met ‘Fault’ te imponeren. Het was hard, gewaagd, het enthousiasme droop er af. Wachten was het op het vervolg, en nu zijn ze hier met hun tweede studio album ‘A Quiet Place To Die’.

Dat de lijn van ‘Fault’ wordt doorgezet is eigenlijk direct duidelijk. Album opener ‘A Quiet Place To Die’ is een heuse rammer. Het is hard, een beetje chaotisch en heeft daardoor ook wel wat psychedelisch. Lochie Keogh op vocalen stelt zeker niet teleur. In ‘Golden Fate; Isolate’ komt er wat meer nadruk op de het drumwerk van Mitch Fogarty. Terecht want de band kenmerkt een harde, licht chaotisch stijl met veel tempowisselingen. De toevoeging van wat sample werk in de break brengt de nodige variatie. Het gitaarwerk van Sabian Lynch en Scottie Simpson wordt creatief ingezet binnen de overgangen en de golf van agressie waarmee je overspoelt wordt als luisteraar.

‘Akudama’ het woord betekent niet veel goeds. De tekst zegt ‘t dan ook wel; “Watch the bodies drop, Cut it Off, Off with the head”. Dit gaat natuurlijk niet op een vrolijk melodietje. Dan verliest de boodschap zijn kracht. De energie is meedogenloos. Dit al vier nummers lang! Live dit als setlist is heuse uitputtingslag voor de pitbeesten onder ons. ‘Akudama’ rukt je hoofd eraf om het vervolgens achterstevoren, weggeblazen terug te vinden in een dampende, zwetende pit! ‘Acid Romance’ gaat wat rustiger van start. Toch wordt je al snel meegezogen in een soort van duistere chaos. Ook hier wat meer inzet op een psychedelische vibe door de gekozen riffs. De versnelling waarin het scratchen van platen te horen is, brengt de variatie. Het geheel is wat rommelig, apart zelfs.

Video’s zijn er onlangs uitgebracht van ‘Creep’, ‘Akudama’, ‘Bleed 4 You’, ‘Restricted (R18+)’. ‘Bleed 4 You’ lijkt wat meer structuur te hebben, en is daarom ook een logisch keuze. Het heeft een rustige vibe, maar verliest zijn hardheid niet. Met een vleugje clean vocals, wijkt het enigszins af van de andere nummers op dit album. Het belicht daardoor zowel de harde, maar ook de gevoelige kant van de band. Het werkt in ieder geval verfrissend, binnen de beukende, groovende en licht chaotische sfeer die het album tot dusver kenmerkte.

‘Restricted (R18+)’ als titel doet vermoeden dat dit weer een beuker wordt, en dat staat als een huis boven water. Met een fijne intro wordt het nummer ingeluid, waar de rammende agressie het geheel overneemt. De break past goed binnen het geheel, en er vind geen energie verlies plaats. Naar het eind lijkt het toch wat rommelig, maar dat past prima bij de stijl van de band.
Met ‘Don’t Ask’ wordt er afgesloten. Met een rustige intro wordt er ingezet op meer melodie, en dat is fijn. De inbreng van de vocalen werkt hier heel goed mee. De versnelling naar het toch wat hardere werk wordt geniaal ingepast. Het geheel lijkt meer emotie te hebben door de toevoeging van net wat meer melodie. Het is hard, maar ook subtiel gevoelig. Het werkelijk een fantastisch afsluiter, en belicht nog maar eens wat voor muzikale potentie Alpha wolf in huis heeft.

‘A Quiet Place To Die’ brengt alles waar we op gewacht hebben. Het is hard, creatief en de energie druipt er van af. Het is alsof een metalcore band is opgestaan, de riffs van modern metalbands heeft opgevreten en daar nu op een eigen manier, een nieuwe vorm van muzikale agressie mee heeft uitgevonden. Dit is gitaargeweld, wat voor de fan van het hardere werk zeker een aanrader is! (Juliette Ruygrok)

80/100

Tracklist;
01. A Quiet Place To Die
02. Creep
03. Golden Fate; Isolate
04. Akudama
05. Acid Romance
06. Rot In Pieces
07. Bleed 4 You
08. Ultra Violet Violence
09. The Mind Bends To A Will Of Its Own
10. Restricted (R18+)
11. Don’t Ask