Necrophobic Dawn of the Damned

Century Media Records

Website:

Necrophobic

Er zijn een aantal van die bands die je er altijd uitpikt als je ze hoort. Ook na ruim 30 jaar platen produceren. Had ik afgelopen week al Napalm Death uit die categorie, vandaag is het tijd voor Necrophobic wat met ‘Dawn of the Damned’ hun negende plaat aflevert.

Op zich een knap feit, aangezien alleen drummer Sterner nog een oorspronkelijk lid is. Ondertussen is de line-up wel aardig stabiel, alleen de bassist is gewisseld sinds het vorige album. Dit is nu Allan Lundholm, voor tijdens de metal pubquiz. Wat kunnen we verwachten op deze plaat? Tsja, de dingen die Necrophobic altijd al goed levert. Pakkende mee-neuribare melodieuze death metal met een scheutje black metal. Ik betrapte mezelf tijdens de eerste luisterbeurt op mee fluiten, dus toegankelijk is het zeker. Met ‘Aphelion’ krijgen we een rustig intro, waarna het typische drum en gitaargeluid op ‘Darkness Be My Guide’ de bovenhand voert. Het tempo is hoog, de gitaarrifss liggen simpel in het gehoor en de zang is zelfs nog verstaanbaar. Halverwege het nummer krijgen we wat meer slepend werk en wordt er een lekkere solo neergelegd. Baanbrekend is het zeker niet, maar de liefhebber weet precies wat hij in huis haalt. Als je na het lezen van voorgaande beschrijving denkt, dit spreekt me niet zo aan, dan kun je rustig deze plaat over slaan. Met ‘The Infernal Depths of Eternity’ krijgen we nog een mooi opgebouwd en wat meer slepend nummer na het geknuppel van de eerste 3 nummers. ‘Dawn of the Damned’ schuurt het dichtst tegen black metal aan, qua riffing en songstructuur. Hierna is het weer melodieus deathmetallen geblazen, tot met ‘The Return of a Long Lost Soul’ nog een wat meer midtempo track krijgen. Na uitsmijter ‘Devil`s Spawn Attack’ is het alweer uit met de pret. Met een dik half uur en een lekkere productie kan ik hier wel van genieten op zijn tijd. Enige minpunt: Het is geen ‘Hrimthursum’. Maar ja, niet alle Slayer platen zijn ‘Reign in Blood’, niet waar?

Zolang Necrophobic op dit hoge niveau kan blijven musiceren dan zal niemand dit echt gaan vervelen. Het kan je kopje thee ook niet zijn, maar dan kun je alsnog wel respect hebben voor 30 jaar Zweedse degelijkheid. (Koos van Marle)

75/100

Tracklist:
01. Aphelion 02:25
02. Darkness Be My Guide 04:46
03. Mirror Black 05:23
04. Tartarian Winds 04:24
05. The Infernal Depths of Eternity 07:33
06. Dawn of the Damned 03:39
07. The Shadows 04:55
08. As the Fire Burns 04:01
09. The Return of a Long Lost Soul 07:09
10. Devil's Spawn Attack 03:42