The Hellacopters – Eyes Of Oblivion | CD

Juliette Ruygrok | 13 april 2022

In 1994 kwam opeens het bandje The Hellacopters boven drijven in Zweden. Het was voor velen een verassing toen Nicke Andersson Entombed verliet om samen met gitarist Andreas Tyrone “Dregen” Svensson van de Backyard Babies The Hellacopters op te richten. Al snel groeide ze uit tot een van de meest succesvolle rock bands van Zweden. Ze tourde met onder andere namen als: The Rolling Stones, Kiss, Black Sabbath en The Foo Fighters.

Ze brachten maar liefst zeven studio album tussen 1994 en 2008, daarna werd het stil, maar in 2016 waren The Hellacopters weer even terug voor een viering van het 20 jarig jubileum van hun eerste album ‘Supershitty To The Max’. Daarna waren ze eigenlijk niet meer weg te denken uit de gemiddelde festival line up. Nu eindelijk alles dan ook weer kan, is het een mooie timing voor een nieuw album ‘Eyes Of Oblivion’ zet The Hellacopters terug op de kaart!

Energie, Rock ‘n Roll een rauw randje dit is alles wat je van The Hellacopters mag verwachten. Album opener ‘Reap A Hurricane’ is ook precies dat. Lekker up tempo stevige rock met scherp gitaarspel. Iets meer die ongepolijste kant op lijkt; ‘Can It Wait’. Vooral de vocalen van Nicke Andersson lijken net wat ranziger. Het refrein daarentegen is toch weer opzweped. Heerlijk is het gitaarspel van Dregen, en dat maakt dit nummer net te kort.

Heel anders is de sfeer in ‘So Sorry I Could Die’, waar met een rustige intro een blues vibe wordt neergezet die je alleen terug hoorde in rokerige clubs uit de jaren ‘50. Het past mooi bij de vocalen, maar ook Anders Lindström op de toesten komt lekker uit de verf. In ‘Eyes Of Oblivion’ gaat het tempo weer omhoog. Het is fijne rock met toffe versnellingen. Wederom springt het gitaarwerk eruit, maar ook Matz Robert Eriksson op de drums weet indruk te maken met strakke versnellingen.

Ook in de intro van ‘Positively Not knowing’ ligt de nadruk op de drums, voordat de gitaren je weer mee slepen in een up-tempo nummer. Het is veelal wat we van The Hellacopters mogen verwachten. Het is energie! De retro vibe komt echt naar voren in ‘Tin Foil Soldier’, waarbij de nadruk weer komt te liggen op fantastisch gitaarspel wat ook bepalend is voor een goede verhalende lijn. Het nummer kent daarnaast een hoog mee klap gehalte voor de live shows.

‘Beguiled’ kent een beetje een plots einde, maar dat mag de pret niet drukken. Het is wederom een goede mix van drums die lekker aanwezig zijn in combinatie rauwe gitaren wat leidt tot goede stevige rock. Met ‘Try Me Tonight’ wordt een lekkere rammer als afsluiter neergezet. Alle bandleden komen nog even naar voren. Zo zorgt het samenspel tussen de toetsen en de gitaren voor een sterke rock ’n roll vibe. Ook de vocalen worden sterk ingebracht. Goed solowerk op de gitaren, sleept je een break in die een sterke opbouw kent naar een einde. Het einde van het album, wat nog geen einde had mogen hebben.

‘Eyes Of Oblivion’ smaakt simpelweg naar meer. The Hellacopters leveren wat er wordt verwacht, een energieke plaat, rauwe rock ’n roll. Zo’n album wat je niet in de auto moet draaien, wanneer je geen boetes wilt rijden. Het is snel, ongepolijst, muzikaal ijzersterk. The Hellacopters zijn terug, en wat mogen we daar blij mee zijn!

Tracklist

01. Reap A Hurricane
02. Can it Wait
03. So Sorry I Could Die
04. Eyes Of Oblivion
05. A Plow And A Doctor
06. Positively Not Knowing
07. Tin Foil Soldier
08. Beguiled
09. The Pressure’s On
10. Try Me Tonight

Rating: 90/100

Uitgever: Nuclear Blast Records

Website: The Hellacopters

Line up

Robert Erickson – Drums
Dregen – Guitar
Anders Lindström – Keys
Nicke Andersson – Guitar & Vocals
Dolf de Borst – Bass