One Morning Left – Hyperactive | CD

Juliette Ruygrok | 2 juni 2021

In het metalcore genre komen we steeds vaker bands tegen die andere muziekstijlen toevoegen aan het genre, en daarmee een eigen stijl weten neer te zetten. De Finse formatie One Morning Left kunnen we hierdoor misschien wel zien als één de grondleggers van electro core, ze bestaan immers al sinds 2008. ‘Hyperactive’ is alweer hun vierde album, en we kunnen een feestje verwachten!

Niet alleen weet One Morning Left electro toe te voegen aan de core, ook weten ze te spelen met invloeden die kenmerkend zijn voor synthesizer invloeden die ons als luisteraar mee terug nemen naar de jaren 80. ‘Ruby Dragon’ is daar zo’n voorbeeld van. Daarnaast zijn het ook de glijdende riffs van Leevi Lucto, die je doen verlangen naar spandex broeken en pluizige kapsels. ‘Ruby Dragon’ is een opener van het album die je meteen inzicht geeft in hoe de band kan spelen met stijlen. Het is; electro, 80’s, metalcore, gitaren v.s. pop. Het is….. ‘Ruby Dragon’, en daarmee lijkt alles gezegt.

Met een cowbel in de intro heb je eigenlijk al een winnaar te pakken. ‘Sinners Are Winners’ begint dus veelbelovend. Het heeft een sterke energie en een fijne rockvibe. Het heeft een hoog “oh ho ho” gehalte en is door een goede mix in de vocalen van Mika Lahti en Leevi Lucto lekker toegankelijk. Het is feel good rock, met een rauw randje. De core invloeden maken de mix af, en daarmee is het een tof nummer. ‘Drowned God’ begint rustig en mooi met de nadruk op de electro. De gitaren maar vooral de drums van Niko Hyttinen worden sterk ingebracht. De nadruk ligt meer op de core, hoewel de inbreng van clean vocals ook iets theatraals aan het nummer weten mee te geven. Het is een goede mix, met een sterke opbouw. De jaren 80 vibe komt weer helemaal terug in ‘CREATVRES’. Het blijft wel erg veel pop, ook is de setting een beetje kinderachtig met teksten over “creatures of the night”. 

Hard, met zelfs blastende drums is het daarop volgende ‘Live, Laugh, Love’ wat voelt als een contradictie en dit niet alleen ten opzichte van het vorige nummer. De overgang naar clean vocals en pop is te veel en zonde, het harde werkte namelijk prima. Als je dan ook nog zingt over; “Put on a happy face…..” dan voelt het gewoon een beetje moeilijk.

Meer groove en de nadruk op het core aspect van de band lijken ze te bewaren voor de nummers wat verder op het album. ‘Downfall’ is daar zo’n voorbeeld van. Het is weer een nieuwe stijl die wordt toegvoegd met raps, maar dit werkt prima. Het is één van de sterkere nummers door een fijne groove. ‘Worry Less, Dance More’ is ook een stapje harder. Hier ook een nieuwe stijl, de inbreng van een vleugje salsa in de break is geinig gedaan, en doet totaal geen afbreuk aan het geheel van sterke riffs en goede overgangen.

Het album wordt afgesloten met ‘Hyperactive’, dit begint hard en je hoopt dat dit wordt vastgehouden. De inbreng van clean vocals brengt meer melodie met zich mee. Goed drumwerk, sterke bas en een sterke versnelling. Het is een fijne afsluiter…. en dan een rustige outro in de electro vibe, die toch wel jammer is.

Recentelijk heeft Eskimo Callboy een EP uitgebracht genaamd ‘MMXX (Hypa Hypa edition)’, kennelijk is iedereen in de electro core scene HYPER! Maar goed voor de fans en de bookers misschien een goede mix om deze twee samen in venue neer te zetten (zal niet de eerste keer zijn), want het dak gaat er wel af. ‘Hyperactive’ is een feestje, het is divers en een leuke mix van stijlen. One Morning Left heeft in ieder geval weer een toffe aanvulling op hun repertoire, met toffe nummers om de tent af te breken.

Tracklist

01. Ruby Dragon
02. Neon Highway
03. Sinners Are Winners
04. Drowned God
05. CREATVRES
06. Live Laugh Love
07. Ruthless Resistance
08. Downfall
09. Worry Less, Dance more
10. Hyperactive

Rating: 70/100

Uitgever: Arising Empire

Website: One Morning Left