Evergrey – Theories Of Emptiness | CD
Juliette Ruygrok | 15 juni 2024
Evergrey, de band die nu al 30 jaar mee gaat en gemiddeld iedere twee jaar een album presenteert, behoeft natuurlijk weinig introductie. Toch gebeurt er een hoop rond band, en daarmee zal ‘Theories Of Emptiness’ een tijdperk afsluiten. Tijdens de videoclip van ‘Say’ wordt namelijk duidelijk dat drummer Jonas Ekdahl de band zal verlaten. De nieuwe drummer is ook reeds aangekondigd, het is aan Simen Sandnes ( Temic, Shining) om deze taak op zich te nemen. Kortom spannende tijden rondom een nieuw album, waarbij na ‘A Heartless Potrait’ (2022) de verwachtingen hoog liggen.
![](https://metal-experience.com/wp-content/uploads/Reviews/Evergrey-–-Theories-Of-Emptiness.jpg)
Het album begint in ieder geval met een prettige rammer voor een ieder die de verharding van de band enthousiast ontvangen had. ‘Falling From The Sun’ kent stoere rauwe riffs en een goede opbouw. Deze opbouw zet Tom Englund in positie om gelijk zijn kenmerkende zanglijnen in te zetten. Dit beloofd veel voor de rest van het album. ‘Misfortune’ is wat rustiger in de opbouw, maar weet het rauwere geluid van de band vast te houden. Het refrein is niet persé kenmerkend Evergrey, maar de inzet van de vocalen van Englund is uitermate sterk en krachtig dat toch het meeslepende verhaal naar voren komt.
De Scandinavische melancholie komt echt meer naar voren in ‘To Become Someone Else’. Het kent een bijna somber en dreigend begin, wat naadloos overgaat in rauwe riffs. De balans met de vocalen is hier super strak weg gezet. De tempowisseling naar bijna een mistroostige vibe is indrukwekkend. Dit gedeelte duurt wat lang, maar de spanningsboog die wordt opgebouwd is zo mooi! De aanvulling van de gitaren van Englund en Hendrik Danage wordt in de uitvoering perfect gedaan. Englund is rauwer dan ooit, maar het zijn vooral de riffs die indruk maken.
De keuze voor meer melodie komt dan naar voren in ‘Say’. Toch is het de invloed van Johan Niemann op de bas die er uitspringt. Het lijkt erop dat zijn invloed binnen alle nummers groeiende is, en het is dan ook mooi dat deze ruimte er ook is bij de meer melodieuze keuzes.
In ‘Ghost Of My Hero’ durft Englund zich kwetsbaar op te stellen en hoor je ook invloeden van zijn andere project Silent Skies. Hier ligt in de intro de nadruk op de toetsen van Rikard Zander en de vocalen. Toch is het fijn als de gehele band er dan bij komt kijken en het aangevuld wordt met wat stevige gitaren. Het is een krachtige ballad, waarbinnen we wel kunnen stellen dat Evergrey als formatie de opbouw als geen ander beheerst.
In ’We Are The North’ wordt het dan soms wat chaotisch door de gekozen riffs en tempowisselingen. De thematiek lijkt met deze titel een schot in open doel, en dit wordt bekrachtigd in het refrein. Het is niet persé het sterkste nummer van het album, en komt wat experimenteel over. Toch is het nog volop gevuld met typische Evergrey momenten. ‘One Heart’ en ‘The Night Within’ komen dan toch wat simpel over. ‘One Heart’ is erg toegankelijk en zal het ongetwijfeld goed doen op de radio en bij live optredens, echter is de contradictie met eerdere nummer op dit album ineens erg groot. Zo blijft ook ‘The Night Within’ aan de veilige kant.
Het hoogtepunt van het album is misschien wel ‘Cold Dreams’. De samenwerking met Johan Renske van Katatonia en Toms dochter Salina op de achtergrond, brengt gebied van vocalen toch wel iets heel bijzonders. Het nummer kent een duistere, zware start en dat past uitermate goed bij de wisselwerking tussen Englund en Renske. De balans tussen die twee werkt geniaal. Daarbij worden de hardere stukken voorzien van krachtige grunts (dit had meer gemogen), maar dat zorgt wel voor de nodige ballen, naast het gevoel van mistroostigheid wat Evergrey goed weet te brengen. Hierna is ‘Our Way Through Silence’ helaas niet meer dan een mooi sfeernummer. Typisch Evergrey, maar het voelt wederom wat aan de veilige kant en is zeker niet de knaller van het album. Het album wordt afgesloten met een outro in de vorm mooie toetsen en een tekst over “emptiness”, wat met 2:07, dan best een lange outro is.
Al met al hebben de heren van Evergrey zeker niet het makkelijkste album neergezet. Het doet in veel facetten denken aan ‘A Heartless Potrait’, en doet zeker niet onder voor het enorme scala aan albums dat ze ons door de jaren heen hebben gebracht. De verwarring ontstaat omdat er tevens nummers opstaan als ‘One Heart’, ‘The Night Within’ en ‘Our Way Through Silence’. Wat op zich prima nummers zijn, maar binnen het meer uitdagend aanbod wat we ondertussen ook krijgen gevoerd van de band, tevens wat toegankelijk en gemakkelijk voelen. Misschien zijn we gewoon te verwent (en daar moeten we de band dan maar niet op afrekenen) en is de eindconclusie gewoon weer een aanrader, halen die handel, en vol verwachting uitkijken naar wat Evergrey ons nog meer gaat brengen.
Tracklist
01. Falling from the Sun 04:15
02. Misfortune 03:20
03. To Become Someone Else 05:40
04. Say 04:22
05. Ghost of My Hero 05:50
06. We Are the North 05:09
07. One Heart 05:07
08. The Night Within 03:48
09. Cold Dreams 06:46
10. Our Way Through Silence 04:41
11. A Theory of Emptiness 02:07
Uitgever: Napalm Records
Rating: 80/100
Website: Evergrey
Line up
Tom S. Englund – Vocals, guitars
Henrik Danhage – Guitars
Rikard Zander – Keys
Jonas Ekdahl – Drums
Johan Niemann – Bass