Choreomanic - Choreomanic | CD

Juliette Ruygrok | 8 januari 2022

Choreomanic is een solo project van niemand minder dan Joost van der Graaf. Joost kennen de meeste van ons als de beukende bassist van bands als Pestilence, Dew-Scented, Creepmime en I CHAOS. Joost geeft ook les bij The Metal Factory in Eindhoven. Toen de corona pandemie toesloeg, en alles stil kwam te liggen kreeg Joost veel tijd, tijd om iets nieuws te produceren. Tijd om de frustraties van zich af te schrijven.

Wat begon als een idee voor een punk album, ging al snel een andere kant op. Heavy zonder gitaren, brengt toch wat uitdagingen. Blazers werden toegvoegd en de basis voor Choreomanic stond. Met de inbreng van Koen Herfst (VandenBerg, I CHAOS, Dew- Scented) op drums, Thijs Ronteltap (Disuse, Epistulum) op de toesten, Tommie Freke ( Gallow street) op sax, Jeroen Verberne ( Sjef’s Special) op trombone, Gidon Nunes Vaz op de trompet werd de line up rondom Joost een indrukwekkend gezelschap van muzikanten. 2022 het nieuwe jaar is daar, tijd voor nieuwe voornemens en een bijzonder project, tijd voor een nieuw geluid, tijd voor Choreomanic!

Het album opent rustig met de spannende intro van ‘This Is Not A Drill’, het lage tempo gaat al snel over in een swingend geheel. Het is sterke baslijnen met toffe blazers. Het is experimenteel, vooral in de break. Uitdagend en totaal onverwacht zijn de woorden die toch meteen naar boven komen. ‘Spun Sugar’ begint wat meer theatraal. Spannende ritmes nemen het over. Het is hier en daar wat chaotisch maar dat houdt de spanning lekker vast. Indrukwekkend is het baswerk van Joost, maar dat konden we ook wel verwachten.

In ‘What You Get’ wordt je als luisteraar meegezogen in een verhaal. De duistere intro, met een mooi vol geluid sleept je mee een muzikale epos in, die onverwacht open beukt. 

De goede tempo opbouw en de toffe ritmes geven je het gevoel alsof je deel uitmaakt van een achtervolging. Het einde is een climax vol chaos en dat maakt het verhaal rond. ‘Red Flags’ begint swingend en dat komt door het tempo en de aanwezigheid van de blazers die op de voorgrond treden. De overgang naar brute baslijnen is tof, en geeft het geheel een heel andere vibe. De break is wat rustiger, maar de opbouw daarna wordt subliem uitgevoerd.

Meesterlijk baswerk opent het gelijknamige ‘Choreomanic’. Wanneer de blazers worden toegvoegd merk je hoe sterk de samenwerking is, de verhalende lijn van het nummer wordt hier echt door deze sectie gedragen, en dat is tof. De afwisseling met het sterke bassen en drummen wordt heel goed uitgevoerd, wat het een energiek en beukend geheel maakt.

‘Off With The Figurehead’ is zo’n nummer dat beduidend meer ballen heeft. Het drumwerk van Koen Herfst komt hier meer naar voren en dat geeft het net dat rauwe randje. De break maakt het nog net wat zwaarder. Goede versnellingen zorgen ervoor dat dit echt aanvoeld als een lekkere beuker. Ook ‘Time To Let It Out’ ramt lekker door. Toffe ritmes met goede tempowisselingen weten dit nummer echt te dragen. De verhalende lijn van de blazers maakt het tot een spannend geheel.

Veel zwaarder en duisterder is ‘Calling God’. De rustige intro wordt al snel aangevuld door dreigende drums. Ondanks dat het veel zwaarder aanvoelt dan voorgaande nummers, blijft het uitnodigen om verder te luisteren. Het eind is verassend en zet het ‘Calling God’ weer in een heel ander daglicht door de gebruikte samples. Met een snelle opbouwende intro op de drums wordt ‘Story About The Moon’ ingezet. De intro gaat over in sterk baswerk en blazers die iets meer op de achtergrond blijven. Het is een speels geheel met een opbouwende rol voor de blazers. Het is licht chaotisch maar blijft overeind door een sterke mix van toffe ritmes.

Met ‘Away From The Sun’ wordt ‘Choreomanic’ afgesloten. Het begint zwaar en rustig. De eerste slagen op de drums voelen onheilspellend aan. De opbouw is mooi en meeslepend. Het is een zeer sterke compositie waarbinnen de sfeer diep en duister blijft. Na ongeveer 4 minuten wordt er extra kracht bijgezet door de blazers, dit is bijzonder en vooral goed. ‘Away From The Sun’ blijkt een mooie subtiele afsluiter.

Met ‘Choreomanic’ laat Joost van der Graaf een heel andere kant van zichzelf zien. Het is een bijzonder muzikaal geheel dat je echt meerdere malen moet beluisteren om even te verwerken. In elk nummer hoor je steeds weer nieuwe dingen. Geen gitaren en toch heavy, het is een bijzondere mix die bij fans van meer technisch werk zeker in de smaak gaat vallen. Het bijzondere is dat Choreomanic waarschijnlijk ook publiek uit andere genres zoals jazz zal aanspreken. Alledaags is het in ieder geval niet. De productie is echter zo sterk dat je het in ieder geval moet beluisteren, of je nu fan bent van het hardere werk of niet, ‘Choreomanic’ is te goed om aan de kant te laten liggen.

Tracklist

01. This is Not A Drill
02. Spun Sugar
03. What You Get
04. Red Flags
05. Choreomanic
06. Walk With Urgency
07. Off With The Figurehead
08. Time To Let It Out
09. Calling God
10. Take The Money Give It To Me Now
11. Story About The Moon
12. Away From The Sun

Rating: 85/100

Uitgever: Eigen beheer

Website: Choreomanic

Line up

Koen Herfst – Drums
Thijs Ronteltap – Keys
Gidon Nunes Vaz – Trumpet
Tommie Freke – Saxophone
Jeroen Verberne – Trombone
Joost van der Graaf – Bass, Percussion, Voice & Sampling
Tommie Freke – Horn arrangements