Carcass - Torn Arteries | CD

Alex Thrasher | 17 september 2021

Het in 1985 opgerichte Carcass (Liverpool, Engeland) was in eerste instantie een grindcore band en heeft in dat subgenre een leidende positie gehad met albums als ‘Reek of Putrefaction’ (1988) en ‘Symphonies of Sickness’ (1989). Kenmerkend waren de korte en supersnelle nummers die geen van allen de twee minuten qua speelduur aantikten. Begin 90-jaren ontwikkelde de band zich meer tot een (melodieuze) death metal band en bereikte cultstatus met het album ‘Heartwork’ (1993) wat nog geregeld rondjes draait in mijn Cd-speler.

De band viel in 1995 echter uiteen (het album ‘Swansong’ kwam pas uit in 1996 toen de band al uit elkaar was) en het duurde uiteindelijk tot 2008 voordat de band met het karakteristieke gitaargeluid van Bill Steer en zang van Jeff Walker weer bijeenkwam op een reünieshow op Wacken Open Air. Enkele jaren later verbaasde Carcass de metal wereld met het album ‘Surgical Steel’ (2013) dat naadloos aansloot bij het al eerder genoemde ‘Swansong’.

Nu 8 jaar later is er dan eindelijk de opvolger ‘Torn Arteries’ (in 2020 bracht Carcass nog wel het tussendoortje ‘Dispicable’ uit waarvan uiteindelijk alleen het nummer ‘Under the scalpel blade’ op het album terecht is gekomen). Het eerste dat opvalt is de prachtige albumcover, minder bloederig dan voorheen met een hart samengesteld uit verschillende groenten. Origineel en trekt meteen de aandacht! Maar het gaat natuurlijk om de muziek en hoe is die, zal jij je afvragen?

Fans van het vorige album kunnen gerust zijn; het album is de perfecte opvolger van het laatste album. Zodra het titelnummer als openingsnummer op ons wordt afgevuurd, valt meteen het typische gitaargeluid van Bill en de ruige strot van Jeff weer op. Wat maakt dat deze band uniek binnen het (melodieuze) death metal genre! Ook de eerder vrijgegeven nummers ‘Kelly’s meat emporium’ en ‘Dance of Ixtab’ hakken er weer stevig op los, terwijl er

voldoende aandacht blijft voor de melodie middels diverse gitaarloopjes. Opvallend zijn sowieso de vele, lekkere gitaarsolo’s van Bill.

Vermeldenswaardig zijn verder zeker nog de nummers ‘Eleonar Rigor Mortis’ (mooie knipoog naar de Beatles) en het voor Carcass begrippen lange nummer ‘Flesh ripping torment limited’ met een prachtig rustig middenstuk waarin het gitaarwerk zelfs even doet denken aan de oude Scorpions (Uli Jon Roth). In z’n geheel is het album nog wat meer melodieus dan zijn voorganger, maar dat zorgt wat mij betreft voor wat meer afwisseling en luistergenot.

Dus kom uit je luie stoel, wake up and smell the Carcass en ren naar je platenboer om dit geweldige album aan je collectie toe te voegen. Het album is vandaag verschenen (17 september) bij het label Nuclear Blast Records en is naast digitaal verkrijgbaar op cd en diverse kleuren vinyl. Voor de liefhebbers is bij het label een mooie box te bestellen waarbij naast het album een bord en bestek te vinden zijn.

Tracklist

01. Torn Arteries 04:00
02. Dance of IXTAB (Psychopomp & Circumstance March No.1 in B) 04:29
03. Eleanor Rigor Mortis 04:14
04. Under the Scalpel Blade 03:56
05. The Devil Rides Out 05:22
06. Flesh Ripping Torment Limited 09:42
07. Kelly’s Meat Emporium 03:24
08. In God We Trust 03:57
09. Wake Up and Smell the Carcass / Caveat Emptor 04:36
10. The Scythe’s Remorseless Swing 05:20

Rating: 89/100

Uitgever: Nuclear Blast Records

Website: Carcass