r
CD REVIEWS:

2016 - 2015 - 2014 - 2013  -  2012  -  2011 - 2010  -  2009  -  2008  -  2007  -  2006

 
1349 Massive Cauldron of Chaos

Grapje van de dag is natuurlijk dat elke rechtgeaarde black metal fan hoopt dat deze massieve ketel van chaos opgestookt wordt met het helse vuur van de derde langspeler van 1349 getiteld ‘Hellfire’. Ar har har, en lang leve de lol. Hamvraag is dan ook, kan dit nieuwe album zich meten aan die verzengende plaat van 9 jaar geleden? Nee, dat niet, want MCoC steekt wat mat af bij het hellevuurtje. Is het dan een matige plaat? Helemaal niet.

Meer Lezen
 
Adrenaline Mob Men of Honor

Band, project, supergroep, het is niet altijd even eenvoudig ergens een label op te plakken maar Adrenaline Mob zal bij de meesten toch vooral bekend zijn als een van de eerste wapenfeiten van ex-Dream Theater drummer Mike Portnoy. Samen met gitarist Mike Orlando en zanger Russel Allen (Symphony X) startte men in 2011 met diverse live optredens en (cover) videoclips, kwam er een EP en uiteindelijk het debuutalbum ‘Omertà’ in 2012.

Meer Lezen
 
Alvenrad Habitat

Na een uitje in de ambient-hoek (Faelwa) en de folk (Stormsterk) zijn de heren van Alvenrad nu vermoedelijk op de juiste plek beland om hun inspiratie en muzikale wensen de correcte omlijning te geven. Mark Kwint en Jasper Strik laten met hun eerste langspeler meteen horen dat hun nieuwe richting nog steeds een verzameling invloeden is dit ze zo goed en zo kwaad als dat gaat proberen samen te brengen.


Meer Lezen
 
Autopsy Tourniquets, Hacksaws and Graves

Nadat Autopsy afgelopen jaar uit het niets kwam met een van de beste death metal platen van het huidige millennium, keek ik wel even scheel toen ik las dat er dit jaar gewoon weer een plaat zou komen. En wat voor één! Als deze maar half zo goed zou zijn als The Headless Ritual, dan zou ik al wel weer een kleine polonaise door mijn huisje lopen.



Meer Lezen
 
Axel Rudi Pell Into The Storm

Het laatste studio album van Axel Rudi Pell stamt uit 2012. Steevast om de twee jaar komt er een nieuw album op de markt waarbij in het tussenliggende jaar dan vaak een live album of een of ander speciale verzamelaar verschijnt. We zijn inmiddels bij 2014 aanbeland en eind januari is alweer het vijftiende studio album verschenen dat de titel ‘Into The Storm’ heeft meegekregen.


Meer Lezen
 
Battleaxe Heavy Metal Sanctuary

Uw vaste recensent kneep zijn billetjes een beetje bij elkaar bij de release van de nieuwe plaat van Bloodbath. Waar de eerste 2 pareltjes waren, waarop de bloederige heren hun beloftes na kwamen om old school death metal te maken, was er op ‘The Fathomless Mastery’ ineens niets meer over van dit al. Wat was dat nu? Technische Death Metal? Geen polkas? Geen lol? Wat was er omhoog?

Meer Lezen
 
Bloodbath Grand Morbid Funeral

Uw vaste recensent kneep zijn billetjes een beetje bij elkaar bij de release van de nieuwe plaat van Bloodbath. Waar de eerste 2 pareltjes waren, waarop de bloederige heren hun beloftes na kwamen om old school death metal te maken, was er op ‘The Fathomless Mastery’ ineens niets meer over van dit al. Wat was dat nu? Technische Death Metal? Geen polkas? Geen lol? Wat was er omhoog?


Meer Lezen
 
Bullet Storm of Blades

In 2008 mocht ik nog een vroege voorganger van Bullet recenseren en mijn grootste commentaar was ‘het klinkt heel erg als AC/DC maar is het niet’. Met ‘Storm of Blades’ is dit weliswaar iets minder geworden, maar dezelfde manco’s blijven een beetje hangen. Zanger Hell Hofer klinkt nog steeds als een vervelend hoge Brian Johnson.



Meer Lezen
 
Caliban Ghost Empire

Eind januari is het negende album van de Duitse metalcore band Caliban verschenen. De opvolger van het uit 2012 stammende ‘I Am Nemesis’ heeft de titel ‘Ghost Empire’ meegekregen. Caliban werd in 1997 opgericht onder de naam Never Again maar al snel werd de naam omgedoopt naar Caliban. Het debuutalbum ‘Small Boy and a Grey Heaven’ verscheen in 1999.


Meer Lezen
 
Dark Fortress Venereal Dawn

Het Duitse Dark Fortress weet al twee albums op rij te verrassen met bijzonder complexe en gelaagde werkjes waarbij de black metal weliswaar niet altijd even duidelijk meer op de voorgrond treedt, maar het muzikantschap des te meer.




Meer Lezen
 
Death Leprosy

Om maar met de deur in huis te vallen: alleen deze plaat kopen als je dol bent op rehearsal en live-opnames die je nog niet eerder hebt gehoord. Want 'Leprosy' van Death stond al productioneel gezien uit een huis en eerlijk gezegd hoor ik de meerwaarde tussen de nieuwe editie en de al opnieuw uitgebrachte versie totaal niet. Over de originele plaat zelf zijn we dan ook snel klaar: pareltje, juweeltje, pronkstuk van elke metalcollectie.

Meer Lezen
 
Delain The Human Contradiction

Het zijn drukke, danwel dure tijden voor de liefhebber van de female fronted (symfonische) metal, en dan specifiek die van Nederlandse bodem. Als we alleen al naar de bekende namen kijken is daar dit voorjaar nieuw materiaal van Within Temptation, Epica en Stream of Passion. En Delain doet dus middels ‘The Human Contradiction’ ook een duit in het zakje, en een heel aardige mag ik wel zeggen.


Meer Lezen
 
Diablo Blvd Follow the Deadlights

Soms is het beter om niet al te veel van een artiest te weten als je gaat luisteren. Zo wist ik tijdens de eerste luisterbeurten van Diablo Blvd de achtergrond niet en achteraf was ik daar wel blij mee, maar daar kom ik later nog wel op terug voor diegene met dezelfde voorkeur, dan kunnen die nu eerst gaan luisteren! :) Het derde wapenfeit van deze band, ‘Follow the Deadlights’, is echter alweer een paar maandjes uit en ze toeren volop dus wellicht heb je ze inmiddels wel voorbij zien en/of horen komen.

Meer Lezen
 
Dragonforce Maximum Overload

Powermetal is dood.. Leve de powermetal!! Dat gevoel bekroop me toch wel een beetje bij het beluisteren van de nieuwe Dragonforce. Misschien niet het ideale begin van een objectieve review, maar ach wat is objectief aan een stukje schrijven over één van je favoriete vrijetijdsbestedingen? Op persoonlijke titel kan ik zeggen dat power/speed toch wel een groot aandeel heeft gehad in mijn smaak van hardrock naar de meer metal-kant.

Meer Lezen
 
Eluveitie Origins

Dat hun Gallische erfgoed een prominente rol speelt in de muziek van Eluveitie mag geen geheim zijn. Het succes van deze Kelten wordt echter niet -zoals hun voorvaderen- beperkt door de grenzen van West-Europa. Dit wordt kracht bijgezet door een bejubeld ontvangst van het zesde album van het achttal, getiteld ‘Origins’.



Meer Lezen
 
Entombed A.D. Back To The Front

Inmiddels zijn we opgescheept met twee versies van Entombed nu Alex Hellid ermee gestopt is en de vier originele leden de naam Entombed in de ban hebben gedaan. Klaarblijkelijk is A.D. achter je naam zetten afwijkend genoeg voor L-G Petrov en de overige 2 bandleden die ook al op ‘Serpent Saints’ te horen waren aangevuld met Victor Brandt en Johan Jansson om verder te gaan onder die noemer.


Meer Lezen
 
Epica The Quantum Enigma

Tien jaar alweer timmert Epica niet onverdienstelijk aan de weg van de female fronted metal. Oorspronkelijk gestart als project van gitarist Mark Jansen na het verlaten van het inmiddels ter ziele gegane After Forever is de band uitgegroeid tot vaste waarde. Ook al lijkt het genre ietwat over zijn hoogtepunt heen; het aantal nieuwe release’s rond dit voorjaar laat duidelijk zien dat er nog wel degelijk markt voor is.


Meer Lezen
 
Equilibrium Erdentempel

They're back! Na vier jaar levert Equilibrium met ‘Erdentempel’ de successor van ‘Rekreatur’ af. Met dit vijfde studioalbum op zak én met een nieuwe line-up tourt de band samen met Trollfest en Nothgard door Europa.




Meer Lezen
 
Freedom Call Beyond

Exact twee jaar na het verschijnen van ‘Land Of The Crimson Dawn‘ van de Duitse powermetal band Freedom Call is alweer het achtste album van de band verschenen dat de titel ‘Beyond’ heeft meegekregen. Freedom Call werd in 1998 door Chris Bay en Dan Zimmermann (Gamma Ray) opgericht en het debuut ‘Stairway To Fairyland’ stamt uit 1999.



Meer Lezen
 
Gotthard Bang!

Het Zwitserse Gotthard is typisch zo’n band die al 20 jaar doet waar ze goed in zijn zonder al te veel stof te doen opwaaien. Ik moet ook erkennen dat ik naam al jaren ken (en niet alleen van die tunnel) maar een albumtitel of zelfs een hit benoemen is toch even een heel ander verhaal. Toch heeft men wereldwijd al meer dan twee miljoen albums verkocht dus blijkbaar doen ze toch iets goed.


Meer Lezen
 
Gus G. Am The Fire

Gus G de man achter Firewind en de laatste axeman van Ozzy Osbourne is het solopad opgegaan. Voor dit album wist hij een aantal in bekende namen te strikken. Op vocalen o.a. Mats Levén (o.a. Therion, Candlemass, Krux en invaller bij Firewind), Jeff Scott Soto (o.a. in :heel veel) Tom S. Englund (Evergrey). Bijna alle bas, gitaar -en keyboardpartijen werden ingespeeld door Gus zelf. Twee bas-gastrollen zijn weggelegd voor Dave Ellefson (o.a. Megadeth) en Billy Sheehan (o.a. Mr. Big).

Meer Lezen
 
Hatriot Dawn of the New Centurion

Leverde Hatriot vorig jaar al een prima thrashschijfje al, nu zijn ze alweer terug met de tweede full-length waarop papa Steve ‘Zetro’ Souza met z’n kroost Nick en Cody, en gitaristen Kosta Varvatakis en Justin Cole even kan laten zien hoe thrash metal ook alweer gemaakt moet worden. Want na de laatste uitspattingen ten tijden van het machtige ‘Tempo of the Damned’ album van Exodus heeft Zetro vooral nog wat sessiewerk gedaan bij Dublin Death Patrol en Tenet, maar echt lekker thrashen in de stijl van zijn oude bands zat er niet helemaal niet.

Meer Lezen
 
Hirax Immortal Legacy

Het thrash gezelschap Hirax, dat onder leiding van frontman Katon W. de Pena staat draait al heel wat jaartjes mee. De band werd immers begin jaren tachtig opgericht in Orange County, Californië door Katon, die vandaag de dag als enige overgebleven origineel lid nog over is. Het debuut, getiteld ‘Raging Violence’ verscheen in 1985 gevolgd door ‘Hate, Fear and Power’ in 1986.


Meer Lezen
 
Iced Earth Plagues of Babylon

De eerste keer dat ik een track hoorde van het nieuwe Iced Earth album ‘Plagues of Babylon’ was tijdens een avond werken met Arrow High Voltage op de achtergrond. De combinatie van stuwende riffs, brute zang en toch een heerlijke melodie kwam me ergens wel bekend voor maar ik kon het niet meteen thuisbrengen. Het bleek uiteindelijk dus om Iced Earth te gaan, een band met meer wisselingen in de bezetting dan een gemiddeld voetbalteam maar door de aanwezigheid van drijvende kracht Jon Schaffer is de heavy powermetal van deze band toch altijd weer als zodanig herkenbaar.

Meer Lezen
 
Iskald Nedom og Nord

Driemaal is scheepsrecht, dus inmiddels al de derde recensie over Iskald voor mij. Na een wat minder album met ‘The Sun I Carried Alone’ gaven de eerste samples van ‘Nedom og Nord’ mij de indruk dat de band weer op de goede weg zat. Nu het album voor de derde keer zijn rondje maakt weet ik met volle overtuiging te zeggen: de eerste topplaat van 2014 is al binnen, hoppa.


Meer Lezen
 
Kampfar Djevelmakt

Inmiddels bestaat Kampfar alweer twintig jaar. Wie daardoor hoopt op een terugkeer naar het geluid uit de begintijden van de band kan dan nu ophouden met lezen. ‘Djevelmakt’ gaat gewoon verder daar waar Mare ophield, wellicht met een vleugje progressie wat betreft het schrijven van nummers erbij. De tijd van een kraker als “Mellom Skogkledde Aaser” zijn definitief voorbij.


Meer Lezen
 
Massacre Back From Beyond

Na het historische debuut van Massacre, ‘From Beyond’, komt 23 jaar later hun derde langspeler uit. Het in 1996 uitgekomen ‘Promise’ slaan we voor het gemak maar even over, want dat leek helemaal nergens naar. Daarom waren mijn verwachtingen dan ook niet zo hooggespannen voor ‘Back From Beyond’.



Meer Lezen
 
Morbus Chron Sweven

Het lijkt alsof bijna elke jonge band een tik van de progressieve molenwiek te verduren heeft gekregen. In navolging van zoveel andere collegabands zijn ook de heren van Morbus Chron afgeweken van het plategetreden Zweedse death metal pad. Was hun eerste full-length ‘Sleepers in the Rift’ een ouderwets knallend schijfje in de beste Zweedse traditie, opvolger ‘Sweven’ is zeer zeker niet hetzelfde.


Meer Lezen
 
Nachtmystium The World We Left Behind

De laatste tijd is Nachtmystium en dan vooral frontman Blake Judd vooral negatief in het nieuws geweest. Judd was op persoonlijk vlak aardig in de kreukels als je het zo op kan vatten uit de berichten. De man die altijd al met drugsgebruik te kampen heeft gehad, maakte het nu wel uitermate bont door mensen op te lichten met merchandise. Wat hier allemaal van waar is laten we in het midden, maar het geeft wel aan dat het kaarsje rondom Judd uit aan het gaan is.

Meer Lezen
 
Nashville Pussy Up The Dosage

Eind januari is het zevende album van het uit Atlanta, Georgia afkomstige Nashville Pussy verschenen. Het album heeft de titel ‘Up The Dosage’ meegekregen en is de opvolger van het uit 2009 stammende ‘From Hell To Texas’. Het album werd opgenomen in de Microsonic Studios in Lexington, Kentucky in samenwerking met sound engineer Brian Pulito en gemixt door Rick Beato (Shinedown). Sinds de gezamenlijke tour in 2009 van The Supersuckers en Nashville Pussy zijn de bands beste vrienden.

Meer Lezen
 
Patria Individualism

Dat aan de overkant van de grote plas black metal wordt gemaakt wisten we al, en nu mengt ook Brazilië zich weer in de strijd. Patria komt uit het land van de niet-zo-goddelijke kanaries en maakt vrij rechttoe rechtaan black metal. De drums klinken schel, de zanger ook en de gitaren proberen kil en koud te zijn maar bij het gebrek aan echt sterke riffs en nummers doet het niet zoveel.


Meer Lezen
 
Sabaton Heroes

Met ‘Heroes’ geeft Sabaton ons een geschiedenisles á la Sabaton. Op dit zevende studioalbum kiest de band er voor om -in plaats van grote, historische veldslagen- de individu in het middelpunt te plaatsen. ,,Individuals who we think basically went beyond their call of duty, put themselves into harms way for the good of others" aldus Pär Sundström. Dit verpakken ze in hetzelfde Sabaton-jasje als altijd.


Meer Lezen
 
Sin7sinS Purgatory Princess

Het Nederlandse Sin7sinS is een female fronted metalband die zichzelf onderscheidt door hun unieke geluid van donderende drums, scheurende gitaren en adembenemende vocalen. Zowel schoon en puur als wel verstoord en pervers. Althans zo omschrijft de band het zelf in het begeleidende persbericht. Wat begon als project werd aan het einde van 2007 een band met vaste line-up door het vinden van de juiste muzikanten met een gezamenlijk doel.

Meer Lezen
 
Soulburn The Suffocating Darkness

Soulburn, de naam zal voor velen misschien niet echt een belletje doen rinkelen. Was dat niet Asphyx II hoor ik sommigen denken? Dat klopt inderdaad deels. Asphyx ging in 1995 uit elkaar, maar maakte een soort doorstart onder de naam Soulburn. Soulburn bracht in 1998 het album ‘Feeding on Angels’ uit, maar eigenlijk klonk dat dus ook net als Asphyx. Daarna gingen de heren ook weer door onder de naam Asphyx. Snapt u het nog?

Meer Lezen
 
Suns Of Stone Suns Of Stone

Het Canadese Suns Of Stone heeft eind januari hun gelijknamige debuut uitgebracht. De band bestaat sinds begin 2012, waarbij er voornamelijk in rockbars werd opgetreden in Ottawa. In 2012 bracht de band ook een EP uit die door de band zelf gefinancierd werd. Deze Ep kon lovende kritieken rekenen en inmiddels heeft de band getekend bij het Franse Bad Reputation records. Het nieuwe album werd opgenomen in de Audio Valley Studios in Ottawa geproduceerd door de band zelf.

Meer Lezen
 
Supersuckers Get The Hell

Het Amerikaanse Supersuckers heeft onlangs hun negende album afgeleverd, dat de titel ‘Get The Hell’ heeft meegekregen. Het album is het eerste studio album van de band in vijf jaar en tevens het debuut voor Steamhammer / SPV. ‘Get The Hell’ werd opgenomen in Willie Nelson's beroemde Arlyn Studio in Austin, Texas en werd gemixt door Dwarves frontman Blag Dahlia en Andy Carpenter.


Meer Lezen
 
The Haunted Exit Wounds

Voor mij is The Haunted nog altijd die opvolger van At The Gates. Echter, deze mannen draaien in deze opstelling ook al dik 15 jaar mee. Volgens mij heb ik ook net de 30 aangetikt, en word ik een beetje oud. Deze mannen slaan met ‘Exit Wounds’ gewoon weer oude wegen in. Dit heeft misschien te maken met de terugkeer van Marco Aro, waarmee de band twee lekker thrash platen opnam begin jaren 2000. Of zou het ook de terugkeer zijn van Adrian Erlandsson? Deze man ramde het geheel vroeger ook al aardig dicht.

Meer Lezen
 
Transatlantic Kaleidoscope

De term “supergroep” wordt nog wel eens wat lichtzinnig gebruikt maar als je de namenlijst van Transatlantic onder de loep neemt dan kun je eigenlijk niet anders concluderen. Oorspronkelijk als zij-project van met name Portnoy en Morse ontstond deze band reeds in 1999 en volgde er in de loop der jaren een drietal albums en een aantal live-registratie’s. Inmiddels ligt er dus een vierde album in de winkel die de titel ‘Kaleidoscope’ heeft meegekregen.

Meer Lezen
 
Twilight III: Beneath Trident`s Tomb

US Black metal supergroep, zo mag je Twilight wel noemen. Niet te verwarren met de gelijknamige filmserie, of 1 van de andere 20 bands die al zo heten. Een mooi aanloopje naar deze plaat was dat we al wisten dat de band na ‘III: Beneath Trident`s Tomb’ uit elkaar zou gaan. Het feit dat er zoveel individuen met al hun bands, maar ook problemen in Twilight zaten deed al eerder vermoeden dat de band niet het eeuwige leven zou hebben.

Meer Lezen
 
Valkyre Our Glorious Demise

Valkyre werd aan het einde van 2004 opgericht, toen gothic metal in de lage landen nog hoogtij vierde. Geen wonder dat hun eerste demo werd vergeleken met bands als After Forever en Epica. Hun tweede demo, ‘Consolamentum’, werd voor het eerst voorgesteld aan het brede publiek op de Metal Female Voices Fest in 2007. De band kreeg te kampen met verschillende ledenwissels en laste zelfs in 2010 een adempauze in. In 2012 gingen ze weer van start en traden ze op op diverse podia in België.

Meer Lezen
 
Vallenfyre Splinters

Wat doe je als je boos en verdrietig bent? Het afschrijven in een death/doom-band natuurlijk! Zo ging het ook voor Greg Mackintosh van Paradise Lost toen z’n vader overleed. Hij naam met Vallenfyre ‘A Fragile King’ op en dat beviel zo goed, dat er inmiddels al een tweede schijf ligt: ‘Splinters’. Met mixkoning Kurt Ballou werd de plaat opgenomen, gemixed en geproduceerd in Amerika. De master komt van Brad Boatright van Audiosiege.|

Meer Lezen
 
Vampire Vampire

Century Media is lekker bezig met weer eens wat meer onbekendere, kleine bands de ruimte geven. Zo ook het Zweedse Vampire. Met vier heren die hun identiteit geheim houden (hoewel ze uiteindelijk gewoon voortkomen uit bands zoals The Legion en Portrait), en slechts een demo uit (die razendsnel verkocht) ligt hier nu het debuut album. Vermoedelijk bij een groot gedeelte van het metalpubliek totaal onbekend, maar wie op de hoogte is van Fenriz’ Band of the Week blog ziet dit album niet als verrassing.

Meer Lezen
 
Vredehammer Vinteroffer

Met ervaring in bands als Elite en Allfader, en producer Jacob Hansen is de verwachting dat er bij de Noren van Vredehammer weinig mis kan gaan. En dat klopt.





Meer Lezen
 
While Heaven Wept Suspended At Aphelion

‘Vast Oceans Lachrymose’ (hierna: VOL) was weer één van de vele albums die je pas veel later ontdekt dan je eigenlijk zou willen. De waarschijnlijk toch wel doorbraakschijf van de Amerikaanse progressieve epische melodische doomsters van While Heaven Wept was vooral met het openingsnummer “The Furthest Shore” een achtbaan van emotie en majestueuze momenten.


Meer Lezen
 
Woland Hyperion

Meestal worden toevoegingen zoals ‘post’ gebruikt om aan te duiden dat de band duidelijk uit een bepaalde stroming komt, maar er net een kleine draai aangeeft waardoor het niet meer onder de normale noemer kan vallen. Denk aan ‘technical death metal’ of in het geval van Woland ‘post black metal’. Nu heb ikzelf bij post een hele andere associatie, en Woland zou beter onder de moniker ‘melodic black metal’ passen, en voor de zekerheid gooi ik ook nog ’industrial’ erbij.

Meer Lezen
 
Wolf Devil Seed

Wolf was die vrolijke jonge heavy metal/speed metal band waarvan ik de eerste drie albums uitermate goed te pruimen vond. Inmiddels is dit al album 7 voor de Zweden maar ben ik ze enigszins uit het oog verloren.



Meer Lezen
 

2016 - 2015 - 2014 - 2013  -  2012  -  2011 - 2010  -  2009  -  2008  -  2007  -  2006

Latest CD reviews: