Photos by : © '19 Eus Straver
for Metal-Experience.com

NOTE: Unauthorized use of these photos is prohibited. We hope
you have a good lawyer if you disregard this warning.

The Hague Metal Fest – Paard, Den Haag – 20/04/2019

Na de stop van Metalcon is er sinds 2018 een nieuw metal festival in Den Haag. The Hague Metal Fest beleeft dit jaar de 2e editie en nadat vorig jaar de kleine zaal werkt gebruikt, vindt het festival dit jaar plaats in beide zalen van Paard Den Haag. Met namen als Betraying the Martryrs, Ingested en Nederlandse namen als Bleeding Gods en Magnacult staat er een gevarieerd programma.

Deze zaterdag voor Pasen zijn de temperaturen goed en lonken de terrassen. met daarnaast het Veneration of the Dead in Baroeg Rotterdam zijn de keuzes weer talrijk. Waar je zou denken dat de bezoeker de zon zou verkiezen boven een dag metal bleek het tegendeel de waarheid. Zelfs op het vroege tijdstip van 14:15 is de kleine zaal al redelijk gevuld en dat komt de mannen van Anger Machine goed uit. De band, ontstaan in 2012, brengt groovende metal en bracht in 2016 een EP  ‘Unbreakable’ uit. Lekkere thrash ritmes en opvallend sterk solo werk van gitarist Thijmen den Hartigh zorgen voor een leuke start van een dag in de kleine zaal vol metal, met oude songs en meer recent werk als het nummer ‘Warpath’.

 

 

Het Amsterdamse Magnacult mag The Hague Metal Fest 2019 opstarten in de grote zaal. De band is ontstaan in 2005 en bracht in 2017 het voorlopig laatste en derde album ‘Infinitum’. Magnacult is een band die al flink naam heeft gemaakt voor zichzelf en al verschillende shows mocht openen voor bands als DevilDriver, het vroeg tijdstip van 15:00 is dan ook wat opmerkelijk. Ogenschijnlijk boeit de band dit niet, Magnacult geeft vol gas en onder aanvoering van Seb Lefčvre volgt een energieke show groovende death metal. Met nummers als ‘Disorder’, ‘Schatt Matt’ en ‘Righteous Murder’ weet de band het Haagse publiek te pakken, en op verzoek van Seb is zelfs een bescheiden eerste pit van de dag een feit. Magnacult weet in de 40 gegunde minuten te overtuigen.

 

 

Tortharry uit de Tsjechische republiek is voor velen een grote onbekende en toch heeft de band al negen albums voortgebracht. De band is oorspronkelijk ontstaan in 1984 en na de tweede naamwisseling in 1991 door als Tortharry, in 2018 verscheen met ’Sinister Species’ het meest recente album. Met nummers als ‘Odd Man Out’ probeert het drietal de aandacht te trekken van het publiek in de kleine zaal en dit lukt deels. De brute vocalen van gitarist Dan "Heatley" Pavlík zijn sterk, de show wat statisch en als geheel is de band niet het overtuigend. Het recente werk met nummers als ‘Without a Break’ is het betere werk en met deze nummers kan Tortharry verder.

 

 

Bleeding Gods is de tweede band in de grote zaal en mag al om half 5 aftrappen. De band bracht vorig jaar het tweede album ‘Dodekathlon’ via Nuclear Blast en is druk bezig de naam in Europese metal landschap te vestigen. De band is net terug van een succesvolle Europese tour met Pestilence en mag op The Hague Metal Fest 2019 40 schamele minuten volspelen. Dat doet Bleeding Gods met volle overgave en de show oogt professioneel en had wat mij betreft op een later tijdstip geprogrammeerd mogen worden. ‘Bloodguilt’, ‘Beloved By Artemis’ en ‘Saviour of Crete’ knallen door de speakers en worden gewaardeerd in Den Haag. Opvallend is de rol van Rutger van Noordenburg, die zich manifesteert als een Abbath 2.0 en duidelijk een groot deel van de aandacht naar zich toetrekt. Mark Huisman toont zich als een goede frontman, toetsenist David Gutierrez Rojas steelt de show vanachter zijn toetsenbord en nieuwkomer Jessica Otten, die later dit jaar met nieuw werk komt van Dictated, lijkt de positie van Gea met verve in te vullen. Bleeding Gods staat bekend als een van de hardst werkende bands uit Nederland en dat loont, de band overtuigt en zet een fijne show weg in Den Haag.

 

 

Een andere naam waar metal liefhebbers op voorhand naar uitkeken is die van Carnation. De Belgische band is ontstaan in 2013 en wist de wereld wakker te schudden met de vorig jaar verschenen debuut plaat ‘Chapel of Abhorrence’. Met ‘The Whisperer’ en ‘Hellfire’ laat de band de intenties direct zien en vullen zij de zaal met sterke hedendaagse death metal. De smerige vocalen van zanger Simon Duson zijn sterk en de show met bebloed gezicht en loodzware kettingen vermakelijk. Met oudjes in een nieuw jasje als ‘Necromancer’ en nummers als ‘Sermon of the Dead’ en ‘Power Trip’ weet Carnation het publiek in Den Haag te bekoren en wie de band nog niet eerder had mogen aanschouwen weet nu waar Carnation voor staat. Heerlijk!

 

 

Onder het motto “Hard, harder, hardst!” wordt het Spaanse Noctem aangekondigd. Deze blackened death metal band uit Valencia is ontstaan in 2001 en bracht vier albums uit, het laatste album ‘Haeresis’ stamt alweer uit 2016 en vandaag is de grote zaal van Paard het toneel van de heren. Bruut, snel, hard en smerig, dat is waar Noctem voor staat. Frontman Beleth weet zijn extreem smerige vocalen de snelle, soms wat eenvoudige ritmes, te versterken en drummer Voor is een absoluut drumbeest. Met nummers als ‘A Cruce Salus’ weet Noctem de grote zaal te boeien is de band met de pikzwarte invloeden een welkome afwisseling in het death metal aanbod.

 

 

Meer variatie in het aanbod komt van het Italiaanse thrash metal band Ultra-Violence. Deze band is ontstaan in 2009 en de mannen uit Turijn brachten tot op heden drie albums, waarvan ‘Operation Misdirection’ uit 2018 het laatste is. Ultra-Violence brengt snelle up-tempo nummers met gillende gitaarsolo’s en speelt thrash metal zoals het hoort met enthousiasme en energie. Nummers als ‘Cadaver Decomposition Island’, ‘Welcome to the Freakshow’ en ‘L.F.D.Y.’ zetten de kleine zaal in vuur. Onder het moto “Live fast, Die young” weet de band zich te onderscheiden in het extreme metal geweld van deze dag en zorgt de band voor een smakelijk tussendoortje.

 

 

De Engelse brutal death metal band Ingested is op tour met Betraying The Martyrs en bracht vorig jaar met ‘The Level Above Human’ het vierde studio album. Veel mensen keken vooraf uit naar de show van Ingested, over populariteit dus niet te klagen, de grote zaal is goed gevuld. Met nummers als ‘Sovereign’, ‘Purveyors of Truth’ en ‘Better Off Dead’ ligt de nadruk op het laatste album, dit tot ongenoegen van de “old school” fans. Ingested mist vandaag het brute en klinkt wat gematigd en mist eigenlijk de agressie in de set waarom de benam bekend staat. Desalniettemin brengen de heren uit Manchester een vermakelijke show, al zal niet een ieder deze mening delen.

 

 

Het Amerikaanse Jungle Rot brengt al sinds 1992 hun verderf met death metal en teksten die verhalen over dood, oorlog en corruptie. De band uit Kenosha, Wisconsin bracht negen full-lengths, het negende en gelijknamige ‘Jungle Rot’ verscheen in juli 2018. Hoewel Jungle Rot niet een echt aansprekende naam is mag de band het podium in de kleine zaal afsluiten. De kreet: “dertien in een dozijn death metal” is een gehoorde, maar toch staan er voldoende liefhebbers in de zaal en doet Jungle Rot dat wat van hen verwacht mag worden. Lekkere death metal songs als ‘Doomsday’ en ‘Worst Case Scenario’ worden afgewisseld met nummers als ‘Send Forth Oblivion’ van het laatste album. Bijster origineel is het allemaal niet, maar wanneer de uitvoering in orde is is het zonder meer vermakelijk.

 

 

Betraying The Martyrs is de band die The Hague Metal Fest 2019 mag afsluiten in de grote zaal. Deze metalcore band is ontstaan in Parijs in 2008 en bracht in 2017 het derde album ‘The Resilient’. Met Betraying The Martyrs mikt de organisatie van het metal fest duidelijk op het jongere publiek, natuurlijk heeft de jeugd de toekomst en is het zaak om deze zo vroeg mogelijk aan jouw festival te binden. Het oudere publiek lijkt niet onder de indruk en een deel heeft Paard inmiddels verlaten waardoor het rustiger lijkt dan bij de voorgaande bands en dat is voor de sfeer jammer. Betraying The Martyrs oogt professioneel en brengt met nummers als ‘Lost for Words’ of ‘Wide Awake’ stevige metalcore songs gedragen door de symfonische klanken en de vocalen van Aaron Matts en Victor Guillet. De uitvoering is zoals je mag verwachten, energiek, agressief en gepassioneerd. Betraying The Martyrs is een leuke band, maar wat mij betreft niet de afsluiter van een mooie dag metal….

 

 

The Hague Metal Fest 2019 mogen we beschouwen als een succes. Met concurrentie van andere podia een het uitzonderlijk goede weer wist de organisatie met de line-up toch een aanzienlijk aantal metalheads te bewegen naar het Haagse. Paard is een top locatie, waar weliswaar naar mijn mening te weinig metal geprogrammeerd wordt en in dat licht is het initiatief van The Hague Metal Fest is goede. Bleeding Gods en Magnacult waren voor mij en veel anderen de acts van de dag met Carnation als veelbelovende act voor de toekomst. (Erik van Dijk)