Photos by : © '18 Kick and guest
for Metal-Experience.com

NOTE: Unauthorized use of these photos is prohibited. We hope
you have a good lawyer if you disregard this warning.

Pitfest - Erica, Resort Zuiddrenthe – 27/04 - 28/04/2018
27 en 28 april stond de derde editie van Pitfest gepland in het Drentse Erica. Nadat de eerste editie bijna uitverkocht was en de tweede binnen drie maanden uitverkocht was werd er voor de derde editie uitgeweken naar het terrein van Resort Zuiddrenthe. Een programma met maar liefst 33 bands en met headliners als Vader en Bloodbath wordt er voor deze editie flink uitgepakt en beloofde dit festival op voorhand een ongekend metal feest te worden.

Iets dat onmiddellijk opvalt wanneer je het terrein opkomt is de grasmat. Het terrein blijkt in het dagelijks leven dienst te doen als golfterrein en is een prachtig egale weide. Op het terrein staan twee tenten welke de naam Punkhol en Skullcrusher hebben meegekregen. In de Punkhol tent is de programmering in het hardcore / punk genre daar waar in de Skullcrusher de metalheads op hun wenken bediend worden. Daar waar de band Mass Worship omstreeks half 4 het Skullcrusher podium mag openen en in 25 minuten het publiek moet overtuigen is het de punk band Grade 2, afkomstig van Isle Of Wight, die dit een klein half uur later mag doen in het Punkhol.

Het Duitse Implore is de eerste band die wat meer naamsbekendheid heeft gegenereerd. De grindcore/crust die eind vorig jaar het tweede album ‘Subjugate’ uitbracht brengt een mengeling van genres en dat is direct de valkuil. Hoewel de band een stevig stukje metal brengt is de eenduidigheid niet aanwezig en dat maakt de muziek best last te doorgronden.

Het Belgische Evil Invaders is in slechts enkele jaren gegroeid tot een band van naam en is een graag geziene gast op de verschillende festivals. Evil Invaders brengt een portie retro thrash en staat garant voor een dosis energie op het podium. Ook vandaag verzaken de heren niet. Onder leiding van frontman Joe Van Audenhove geeft de band vol gas en geniet het publiek volop net zoals de mannen on stage.

In het Punkhol komen de punkers weer even aan hun trekken met Bishops Green. De band uit Vancouver, Canada is opgericht in 2011 en brengt “old school” punk. Punk met traditionele, wat rauwe, vocalen en refreinen met een hoog meezing gehalte. Met nummers als ‘Stay Away’, ‘Night Terror’ en het vermakelijke ‘Tumbling Down’ brengt Bishops Green aanstekelijke nummers met een “feel good vibe” en uit de publieks anticipatie blijkt dat punk in Drente leeft.

Hardcore punk is het wat het uit Londen afkomstige Knuckledust brengt. De band timmert al een tijdje aan de weg en in 2003 verscheen de debuutplaat ‘Universal Struggle’. Inmiddels heeft de band al vijf langspelers op haar naam staan en het laatste album, ‘Songs of Sacrifice’, dateert van 2016. De Engelsen zorgen voor een lekkere sfeer en maken het publiek echt los. Agressief en energiek brengt het viertal een lekker potje hardcore. Knuckledust brengt een overtuigend optreden in een vol Punkhol.

De uit Seattle afkomstige speed punk band Zeke bracht eerder dit jaar met het album ‘Hellbender’ een nieuw album waarop we maar liefst 14 jaar op hebben moeten wachten. De band staat bekend om hun energieke live shows en brengt muziek die vaak vergeleken wordt als een mix tussen The Ramones en Motörhead. Zeke speelt nummers uit het gehele repertoire en vult dit aan met covers die gebracht worden in de geheel eigen stijl. Het publiek danst, moshed en vindt het allemaal goed, de Kiss cover ‘Shout It Out Loud’ wordt luidkeels meegebruld en zo brengt de band een stukje topvermaak.

Exhumed bestaat al sinds 1990 en bracht met ‘Gore Metal’ in 1998 het debuut uit dat opzien baarde. Inmiddels heeft de band 8 volwaardige albums uitgebracht waarvan het laatste, ‘Death Revenge’, in oktober vorig jaar verscheen. Exhumed toont zich als een volwassen band, de mix van death metal en grindcore wordt bijzonder strak gebracht en getuige de pit voor het podium is het publiek tevreden. De band brengt een uniek geluid met enerzijds de brute vocalen van oprichter Matt Harvey en anderzijds het melodieuze gitaarspel. Exhumed mag met recht een van de hoogtepunten van de dag genoemd worden.

Een ander hoogtepunt is het afsluitende optreden van de Poolse death metal band Vader. De band is al een tijdje op tour en brengt tijdens deze optredens het eerste album ‘The Ultimate Incantation’ in zijn geheel. Na de aankondiging van Piotr: “Are you ready, godverdomme” gaat de band in sneltreinvaart van start. Na het intro knalt ‘Dark Age’ uit de speakers, gevolgd door ‘Vicious Circle’ en ‘Final Massacre’. Het geluid is goed, de stemming zit er aardig in en aan het einde van het album laat Vader nog wat andere krakers en recenter materiaal horen. Vader presteert zoals we van hen gewend zijn en is een waardige afsluiter van de eerste dag.

De eerste dag is er een die minder goed bezocht is, vooraf zijn er al geluiden te horen dat de zaterdag een betere line-up kent. De thuisblijvers blijken ongelijk te hebben...

Dag 2

Zaterdag is het met 1200 tot zo’n 1500 bezoekers wat drukker op het festival. Het weer is wederom goed en de biertjes en/of speciaal biertjes vloeien rijkelijk. Nog even een rondje door de goed opgezette merch tent en op naar het programma van vandaag. De dag begint rond 13:00 en dat is voor sommige net wat te vroeg. Met opmerkelijke namen als het Nederlandse Disabuse, die sinds 2014 aan een tweede metal leven zijn begonnen en met ‘Death Machines’ vorig jaar een verdienstelijk album brachten en Dead Head is de start van deze nieuwe dag sterk.

Het Duitse Tankard is opgericht in 1983 en in 1986 verscheen de debuut plaat ‘Zombie Attack’ waarmee de band met nummers als ‘Alcohol’ en ‘(Empty) Tankard’ bekendheid verwierf als party thrashers. In 2017 verscheen het meest recente album ‘One Foot in the Grave’ waarop band laat horen niet veel aan het basis concept gesleuteld te hebben. Tankard maakt er weer een feest van als vanouds en natuurlijk zijn oude krakers als ‘The Morning After’, ‘Zombie Attack’ en ‘Chemical Invasion’ opgenomen in de set. Hier en daar een nieuw nummer of een recent nummer zoals het vermakelijke ‘Rapid Fire (A Tyrant’s Elegy)’. Tankard brengt een stukje nostalgie en een leuke amicale show.

Just Before Dawn is een van de verrassingen van de dag. De band is ontstaan in 2012 en heeft sinds dit jaar in Dave Ingram een frontman met een enorme staat van dienst. Dat dit geen garantie is voor succes is duidelijk maar Just Before Dawn brengt met Dave net wat extra’s. De band brengt death metal met stevige doom invloeden en dat concept is goed te pruimen. Hoewel het Punkhol niet al te goed bezet is, zijn de toeschouwers na afloop bijzonder lovend. Terecht Just Before Dawn zet een sterke prestatie neer.

Snel een hapje eten met keuzes uit de traditionele frietkraam, een heus vegan menu (het gras is te kort voor de liefhebber) of een kwaliteitsburger / pulled pork. Het programma wacht op niemand en zo dient de volgende band zich alweer aan.

Altar is een naam waar iedereen op heeft gewacht en dan wordt hier niet de meest recente versie met Janneke de Rooy bedoeld, al heeft dit goed bedoelde project de mannen van het eerste uur wel uit een winterslaap gehaald, maar een Altar in nagenoeg dezelfde line-up als die het debuut album opnamen. Dat album, ‘Youth Against Christ’, is wat de band vandaag ten gehore gaat brengen en al voor de show aanvangt is de Skullcrusher tent afgeladen vol. Het publiek reageert uitzonderlijk enthousiast, de nummers zijn niet altijd even strak en foutloos maar worden gebracht met een gezonde dosis enthousiasme. Opvallend hierin is frontman Edwin Kelder die de nummers gedreven aan elkaar vloekt en duidelijk voorop gaat in de strijd. Altar bewijst dat er maar een Altar kan zijn en velen met mij besluiten dat dit de Altar is.

Na het enthousiasme bij Altar is het lastig voor een volgende band en dat ondervindt The Lurking Fear. Deze band, opgericht in 2016, bestaat o.a. uit leden van de death metal band At The Gates en bracht vorig jaar het verdienstelijke debuut album ‘Out of the Voiceless Grave’ uit. Het publiek reageert wat tam en dat is uniek in Drente gezien de pits die we hebben gezien in de afgelopen uren. Frontman Tomas Lindberg probeert er het beste van te maken maar weet het publiek niet echt te bereiken. De muziek wordt strak gebracht maar Pitfest is nog niet klaar voor The Lurking Fear.

De “superband” Witchery timmert de laatste jaren flink aan de weg getuige het rappe tempo waarmee de laatste tijd de albums elkaar opvolgen. Was daar, na een periode van 6 jaar, in 2016 het album ‘In His Infernal Majesty's Service’, het jaar daarop lag ‘I Am Legion’ al weer in de winkels. Met een nieuwe frontman in Angus Norder, die behalve zijn corpse paint opvalt door een goed gecamoufleerde duikeling van het podium, geeft de band volgas. Behalve nummers van de laatste twee platen komen er wat “oudjes” als ‘Restless & Dead’ en ‘Witchburner’ voorbij en zo brengt Witchery een leuke gevarieerde set.

Het Zweedse Victims mag het festival afsluiten in het Punkhol en dit gezelschap trekt de aandacht. Fans van het d-beat hardcore/crust punk genre maar ook metalheads verzamelen zich om deze band van nabij te bekijken. Victims maakt indruk en brengt vermaak en weet te overtuigen, tegen het einde van de set loopt de tent langzaam leeg om een goed plekje te bemachtigen voor de Zweedse collega’s van Bloodbath.

Bloodbath is het geesteskind van Mikael Åkerfeldt die de band startte als side-project van Opeth. Tegenwoordig richt Åkerfeldt zich nog voornamelijk op Opeth en heeft hij het grunten afgezworen. Sinds 2014 is Paradise Lost zanger “good old” Nick Holmes de zanger, die op zijn beurt het grunten bijna is verleerd in zijn hoofdband. Of Holmes volledig is geaccepteerd als frontman laat ik in het midden, feit is dat we het ermee moeten doen en dat shows van Bloodbath schaars zijn. Een mooie kroon op de line-up van Pitfest waarmee het festival zich op de kaart zet.

Bloodbath start furieus met ‘Let the Stillborn Come to Me’ en wat onmiddellijk opvalt is dat het publiek niet zo enthousiast reageert als bijvoorbeeld bij Altar. Good old Nick is vandaag opmerkelijk spraakzaam en lijkt er zelfs zin in te hebben. Publiek favorieten als ‘So You Die’, ‘Breeding Death’ en ‘Mock the Cross’ volgen en worden meegebruld daar waar de vocalen van Nick net iets te ver wegzakken in het instrumentale geweld. Bloodbath besluit door te denderen en zo veel mogelijk te laten horen en eindigt met de klassieker ‘Eaten’. Bloodbath is terecht voor velen een van de hoogtepunten van Pitfest.

Pitfest 2018 is een zeer geslaagd festival. Op een mooie rustieke locatie met een zeer professionele uitstraling en een perfecte organisatie. Het spreekwoord: “Het gras is altijd groener bij de buren” gaat zowel letterlijk als figuurlijk niet op. De volgende editie vindt plaats op 24 en 25 mei 2019 en de namen van Asphyx en Wolfbrigade zijn reeds bevestigd, tot volgend jaar! (Erik van Dijk)