Photos by : © '18 Graspop Metal Meeting

NOTE: Unauthorized use of these photos is prohibited. We hope
you have a good lawyer if you disregard this warning.

Graspop Metal Meeting 2018 - Dag 4 - Dessel, Belgium – 24/06/2018

Zondag 24-06-2018 / dag 4

De laatste dag van Graspop staat vooral in het teken van heren die de pensioengerechtigde leeftijd reeds hebben bereikt. Ten eerste is daar Ozzy Osbourne, die na zijn afscheid tour met Black Sabbath er nog een solo tour uitperst en verder is daar de oude rot Rob Halford met zijn Judas Priest. Met namen als Limp Bizkit, The Hollywood Vampires en Body Count met Ice T in de gelederen is het de gevestigde orde die de dienst uit maakt.

De dag begint vroeg voor onze Adje Vandenberg die met zijn Moonkings al om 12:00 op Main Stage 1 worden verwacht. Adje, natuurlijk geen onbekende met eerst zijn band Vandenberg en de latere successen met Whitesnake, heeft met een aantal jonge honden Moonkings geformeerd en staat voor de 2e keer op Graspop. De opening van de set is met recente nummers als ‘Tightrope’, ‘Nothing Touches’ en ‘Line of Fire’. lekkere hardrock songs met een “feel good vibe”. De lekkere, soms wat rauwe, vocalen van Jan Hoving zijn passend en de jonge ritmesectie oogt energiek. Natuurlijk ontkomt de band niet aan het spelen van de klassiekers. ‘Burning Heart’ komt voorbij en ook de Whitesnake hits ‘Judgement Day’ en ‘Here I Go Again’ ontbreken niet. Dat maakt de set van Vandenberg's MoonKings voorspelbaar maar niet minder vermakelijk.

 

Het Amerikaanse Pro-Pain maakte begin jaren ’90 furore met de eerste 3 albums maar heeft nooit het maximale uit de carričre weten te halen. De velen wisselingen in de band waren een oorzaak, Gary Meskil is nog immer de drager van dit crossover project. Het geluid op Main Stage 2 staat snoeihard en dat doet geen goed. Natuurlijk is het tof om oude krakers als ‘Pound for Pound’, en ‘State of Mind’ weer te horen maar echt overtuigen kunnen Gary en zijn band vandaag niet.

 

Powerflo uit Los Angeles is een samengesteld project met namen uit verschillende genres. We hebben hier te maken met namen als Billy Graziadei van Biohazard en Sen Dog van Cypress Hill. Na het gelijknamige debuut in 2017 verscheen dit jaar de EP ‘Bring That Shit Back!’ waarmee de heren zich willen onderscheiden van de rest. Energiek is het in ieder geval, al tijdens het eerste nummer ‘Resistance’ vliegen de mannen over het podium en waagt Billy zich aan een uitstapje richting publiek. De nummers zijn zeker niet onaardig en worden gebracht met een gezonde dosis enthousiasme maar de band zal zich hiermee niet onderscheiden. Biohazard cover ‘How it Is’ is voor velen toch een hoogtepuntje in de set.

 

Shining is de band rond de Zweedse multi-instrumentalist Niklas Kvarforth. Niklas startte de band in 1996, op dertienjarige leeftijd. De opening is bruut met het nummer ‘Han som lurar inom’ van het meest recente album, waarna het sterke ‘Förtvivlan, min arvedel’ volgt. De smerige vocalen die Niklas de zaal in spuugt zijn fenomenaal en worden afgewisseld met gevoelige clean stukken. Ook instrumentaal staat het goed en het geluid in de Marquee werkt goed mee. ‘For the God Below’ is een hoogtepuntje in de set.

“Body Count in the house”. Het Amerikaanse rap metal ensemble van Body Count staat na 2015 weer eens op de planken op Graspop. Vorig jaar kwam de band onder leiding van rapper Ice T met het album ‘Bloodlust’, een goede reden om weer eens terug te keren op Graspop. Om het publiek een beetje op te warmen start de band met de Slayer songs ‘Raining Blood / Postmortem’ en de sfeer zit er meteen goed in. ‘Bowels of the Devil’ is het eerste eigen nummer dat door de speakers knalt. Het intro naar het nummer ‘Manslaughter’ is geweldig, Ice T beschuldigt mannen van het laten groeien van vagina’s en dat zij daarmee de mannelijkheid in het algemeen om zeep helpen. Het racisme verhaal in ‘No Lives Matter’ gaat naar Europese begrippen te ver en riekt zelfs naar racisme, maar goed ook dat hoort bij Body Count. De oude krakers als ‘Drive By’ en ‘Voodoo’ maken een hoop goed. Ice T en zoonlief Little Ice brengen met hun Body Count een meer dan vermakelijke show.

 

Tijd voor feest is het met Limp Bizkit. Fred Durst en zijn mannen weten keer op keer een feest te maken op GMM en de 2018 editie vormt hierop geen uitzondering. Vanaf ‘Rollin' en ‘My Generation’ gaat het los op Graspop en ontstaat er een party “Limp Bizkit Style”. De cover ‘Killing in the Name’ mag niet ontbreken en daarnaast komt George Michels’ ‘Faith’ voorbij. Fred zoekt tijdens de show letterlijk het publiek op, maar gitarist Wes Borland is minuten lang aan het crowdsurfen met gitaar, zelfs Mr. Durst en de roadies maken zich ongerust omtrent zijn ongeschonden terugkomst. Of je het muzikaal nu leuk vindt of niet, de band brengt show en vermaak.

 

Hollywood Vampires is een hard rock band uit de Verenigde Staten, die in 2015 is opgericht door Alice Cooper, Joe Perry en Johnny Depp. Om maar meteen met een conclusie te komen, de heren brengen een stukje topvermaak. Zo speelt de band de krakers van de gevallen helden als ‘The Jack’ en ‘Ace of Spades’ en ‘Heroes’ van David Bowie, waarbij Johnny Depp vocaal laat horen meer in zijn mars te hebben dan verwacht. Joe Perry’s Aerosmith nummers ’Combination’ en ‘Sweet Emotion’ komen voorbij en Depp pakt de The Jim Carroll Band cover ‘People Who Died’ subliem mee. Ook Alice Cooper krijgt zijn klassiekers met ‘I'm Eighteen’ en afsluiter ‘School's Out’. The Hollywood Vampires brengen een stukje top entertainment en zijn voor velen een hoogtepunt van de dag.

 

Oude liefde roest niet en zolang Rob Halford met zijn Judas Priest een redelijk niveau kunnen brengen is de band welkom op Graspop. Visueel toont Rob Halford zeker tekenen van ouderdom en ook vocaal zijn de hoge noten lastig, maar vermaak brengt Judas Priest nog steeds. Na opener ‘Firepower’ van de laatste plaat knallen de klassiekers voorbij. ’Sinner’. ‘Turbo Lover’. ‘Freewheel Burning’ en ‘You've Got Another Thing Comin’. Met ‘Hell Bent for Leather’ komt Rob traditioneel met de Harley het podium op en het plaatje is rond. De toegiften ‘Breaking the Law’ en ‘Living After Midnight’ ontbreken niet waarbij Glenn Tipton ook nog even zijn opwachting maakt, Judas Priest brengt nog steeds entertainment.

 

Ozzy Osbourne was bezig met zijn afscheid tournee met Black Sabbath en iedereen dacht dat er een einde was gekomen aan de carričre van “The Prince of Darkness”. Niets blijkt minder waar, het inmiddels 69 jarige icoon van de doom metal perst er nog een solo wereldtour uit. Ozzy en zijn bandmaten brengen een 100% score uit de eerste 6 nummers. De opening met ‘Bark at the Moon’, ‘Mr. Crowley’ en ‘I Don't Know’ is top. De black Sabbath kraker ‘Fairies Wear Boots’ wordt opgevolgd door ‘Suicide Solution’ en ‘No More Tears’, waarna de meester het roer uit handen geeft. 20 minuten later is Ozzy terug, het publiek heeft dan inmiddels een gitaar solo en een drumsolo achter de rug. Een Sabbath klassieker als ‘War Pigs’ volgt en Ozzy krakers als ‘I Don't Want to Change the World’ en ‘Crazy Train’ maken het af. Met de toegiften ‘Mama, I'm Coming Home’, waarbij je jezelf kunt afvragen wanneer en ‘Paranoid’ sluit Ozzy af als absoluut hoogtepunt van GMM 2018!

 

Volgend jaar weer “gewoon” drie dagen GMM, deze editie was uniek maar Graspop kenende zal er ook volgend jaar een konijn uit de hoge hoed worden getoverd, wij zijn er in ieder geval weer bij! Met dank aan de Graspop huisfotografen voor het gebruik van de foto's! (Erik van Dijk)