Photos by : © '13 E. Straver / T. Martijn
for Metal-Experience.com

NOTE: Unauthorized use of these photos is prohibited. We hope
you have a good lawyer if you disregard this warning.

17/05/2013, Rockhard Festival 2013, Gelsenkirschen – Duitsland

Het valt tegenwoordig voor een festival organisatie niet mee om de juiste bands en headliners te boeken. De gages die de band vragen gaan al enkele jaren omhoog en de meeste bands zijn om de paar maanden wel in de buurt te zien op. Om de grotere bands te boeken moet dus eerst een grote zak geld op tafel komen, maar ook moeten de bands in de smaak vallen bij het publiek en dient er een geschikte locatie gevonden te worden. Wat betreft het Duitse Rockhard festival, deze hebben een prachtige locatie. Zo is het Ampitheater aan het Rhein-Herne-Kanaal. in Gelsenkirchen vanaf de eerste editie in 2003 al de vaste plek voor het festival. Het enige nadeel aan deze locatie is echter de beperkte capaciteit van zo’n zeven a acht duizend bezoekers waardoor de echte grote namen eigenlijk ook weer onbetaalbaar worden. Zo viel dus het voor de organisatie van het festival ook dit jaar voor alweer de elfde editie niet mee om de juiste namen te boeken, maar met het binnenhalen van bands als Queensryche en King Diamond wisten de Duisters toch twee topacts binnen te halen. Het programma werd verder aangevuld met acts als Sepultura, Ashes Of Ares, UDO, Audrey Horne, Naglfar, Ensiferum, Tank en D-A-D waardoor de programmering erg breed was. De organisatie heeft dan ook een neus voor sterke live bands, die het op een festival als dit erg goed doen.

 

Vrijdag - 17. Mei 

 

De dag begint grauw, grijs en nat en de temperaturen komen maar net boven de tien graden uit als we vanuit Nederland vertrekken. Enmaal aangekomen bij ons hotel is dat nog niet veel anders. Maar we gaan een weekend met bands, bier en muziek tegemoet, dus we laten ons niet kennen en al snel zitten we met goede moed in een taxi richting het festivalterrein. Gelukkig is het in de loop van de dag wat opgeklaard en is het droog als we bij het Amphitheater aankomen. Ook dit jaar was het festival bijna uitverkocht, al was het de openingsdag met headliner U.D.O toch net wat rustiger dan de rest van het weekend.

 

Echter voor we zover zijn is het aan het Duitse Hellish Crossfire de beurt om rond de klok van drie uur het festival te openen. Wij staan op dat moment echter nog in de rij om binnen te komen, waardoor we het eerste deel van de set helaas moeten missen. De typische Duitse thrash gaat er echter goed in op de vroege middag bij het publiek al hebben de heren de moeilijke opgave het publiek richting het podium te lokken. Wat we vervolgens voorgeschoteld krijgen is voornamelijk ouder materiaal zoals “Claw Of The Reaper” en “Eternal Tyranny”, want de band heeft immers na het uit 2010 stammende ‘Bloodrust Scythe’ geen nieuw materiaal meer uitgebracht waarvan we onder meer “Orgasmic Rush” en het aansluitende “Night Of The Possessed”voorgezet krijgen. Met het uptempo materiaal dat de band ons brengt dienen de eerste headbangers en crowdsurfers zich aan en al met al weet de band een degelijk optreden neer te zetten en kent het Rockhard festival een prima start.  

 

 

Het eveneens Duitse Fleshcrawl is de tweede band van de dag, volgens de website van het festival is deze Death-Metal band een van de betere Duitse live acts die al sinds eind jaren tachtig bestaat. Wat mij betreft is het echter een van de vele death metal bands, ondanks dat de band een prima podium presentatie weet neer te zetten. Zo wordt er geopend met “As Blood Rains From The Sky” en heeft de band er zichtbaar zin in. De muziek van Fleshcrawl kan geplaatst worden in het de melodieuze / Scandinavische death metal hoek waarbij gedacht moet worden aan acts als Grave en Dismember. Al met al weet de band een prima optreden neer te zetten, al lijkt het publiek nog niet echt geïnteresseerd in de band want naast een paar honderd fans voor het podium blijft de arena voor een deel leeg. Tegen het einde van de set besluiten we dan ook om de muziek van Fleshcrawl te laten voor wat het is om het terrein van het festival verder te verkennen.

 

 

Nadat alle optredens van Nachtmystium enige tijd geleden werden afgezegd werd in het Denial Of God een geschikte vervanger gevonden. Denial Of God is een Deense blackmetal band die uiterst zeldzaam live speelt waardoor er veel fans speciaal naar Gelsenkirschen waren afgereisd om de band live aan het werk te zien. Zo gaat het optreden van start met twee songs van het uit 2012 stammende ‘Death and the Beyond’ in de vorm van “Funeral” en “Behind The Coffin’s Lid”. Naast de nieuwere nummers werd de setlist verder aangevuld met nummers als “The Book of Oiufael” en het uptempo “Robbing the Grave of the Priest”, dat met kerkklokken wordt ingezet. Het optreden wordt vervolgens afgesloten met het eveneens nieuwe “Black Dethe”. Ondanks dat het geluid op sommige momenten niet al te best was, (zo kraakten de boxen voor het podium aan het begin van de set behoorlijk) wist Denial Of God een prima optreden neer te zetten waarbij de aanwezige black metal fans op hun wenken bediend werden.

 

 

De eerste verrassing van de dag komt in de vorm van het uit Bergen, Noorwegen afkomstige Audrey Horne, vernoemd naar een personage uit de jaren '90 hit-serie Twin Peaks. De band, met in de gelederen onder meer gitaristen Arve Isdal (Enslaved) en Thomas Tofthagen (Sahg) en drummer Kjetil Greve (Deride) was in 2009 ook al te gast in Gelsenkirshen en wist de band al een sterke indruk op mij achter te laten. Inmiddels heeft de band het nieuwe album ‘Youngblood‘ uit en is de band qua populariteit mede door hun energieke live shows behoorlijk gegroeid. Het is dan ook niet voor niets dat bij aanvang van de show het amfitheater al behoorlijk vol staat. Ondanks dat enkele leden van Audrey Horne afkomstig zijn van extreme black metal bands tapt de band uit een heel ander vaatje, zo klinkt de muziek van de band als een mix van heavy metal en melodieuze classic rock waarbij invloeden van acts als Van Halen, Kiss, Deep Purple, Thin Lizzy en Alice In Chains niet geschuwd worden. Zo werden we vanavond een uur lang getrakteerd op een dampende rock’n’roll show waarbij de nadruk natuurlijk lag op het meest recente album van de band, waarbij de set werd aangevuld met materiaal van de voorgaande albums zoals “Bridges And Anchors”, “Blaze Of Ashes” en “This Ends Here”. Audrey Horne wist hier vandaag een sterk opreden neer te zetten waarbij de Noren het publiek een uur lang in zijn greep wisten te houden.

 

 

Ashes Of Ares krijgt vandaag de vuurdoop, het is immers het eerste live optreden ooit van band waarin we onder andere drummer Van Williams (Ex Nevermore), Matt Barlow (Ex Iced Earth) en gitarist Freddie Vidales Barlow (Ex Iced Earth) terug vinden. Verder is er nog geen materiaal van de band uit op cd, waardoor het van de organisatie een behoorlijk gok was om de band uit te nodigen en deze behoorlijk hoog op de bil te plaatsen. Gelukkig bleek deze gok goed uit te pakken ondanks dat de band een uur lang kersverse songs zoals “Move The Chains”, “Fly Away” en “The Answer” ten gehore bracht. Ashes Of Ares wist echter een prima eerste indruk achter te laten en het publiek pakte de songs behoorlijk goed op zonder ook maar ooit een noot van de muziek gehoord te hebben Dit zal er dan ook wel mee te maken hebben dat zanger Matt een zeer herkenbare stem heeft en dat de grote frontman een hoog aanzien geniet bij het Duitse publiek dat vanavond uit zijn hand eet. Met “The One Eyed King“ kwam er een einde aan de show en hebben we hier vandaag een gedenkwaardig debuut optreden mogen aanschouwen. Wij kijken in ieder geval al reikhalzend uit naar het debuutalbum dat later dat jaar via Nuclear Blast zal verschijnen.

 

 

Udo Dirkschneider is een graag geziene gast op het Duitse festival, zo stond hij in 2005 met Accept op de planken in Gelsenkirschen en doet hij het vandaag met zijn soloband U.D.O. en bij aanvang van de shows was het Amfitheater dan ook voor het eerst dit weekend goed gevuld. Tegenwoordig doet Udo het weer solo en heeft hij een prima live band om zich heen weten te verzamelen die naast de Accept klassiekers tevens het nieuwere werk prima in de vingers hebben. Zo krijgen we onder meer de UDO nummers als “24/7”, “Rev-Raptor”, “Thunderball”, “Head Over Heels” en “Break The Rules” te horen. Udo heeft echter al zo’n veertien solo album afgeleverd waardoor het niet gemakkelijk is een setlist samen te stellen. Zo kan de band op de grootste bijval van het publiek reken tijdens oude krakers als “They Want War“ (natuurlijk zonder kinderkoor), het snelle “Time Bomb” en “Animal House”. Naast de eigen nummers heeft de heer Dirkschneider namelijk ook meegeschreven aan een groot aantal Accept klassiekers. Het zijn echter twee onbekendere nummers die we vervolgens te horen krijgen, te weten “Screaming For A Love-Bite“ en “Head Over Heels“. Nu had Udo in enkele interviews al aangekondigd dat de show in Gelsenkirschen voornamelijk uit UDO materiaal zou bestaan, dus gaat het optreden verder met nummers als “Man And Machine“ en “Break The Rules“. Het optreden zit er echter nog niet op en zo wordt de show na een kleine anderhalf uur afgesloten met de Accept klassiekers “Metal Heart” en het massaal meegezongen “Balls To The Wall” waarbij het publiek nog voor eenmaal uit zijn dak gaat.

 

 

 

Voor wie na al dit muzikale geweld nog geen genoeg had kon na de laatste tonen van UDO nog terecht in de afterparty tent waar tot vroeg in de morgen gefeest kon worden. Wij houden het echter voor gezien en druipen af naar ons hotel, er staat ons immers nog een lang weekend te wachten.

Voor meer bandfoto's zie het fotogedeelte van deze website!!!   

 
Zaterdag 18/05/2013
Zondag 19/05/2013