Photos by : © 2011 Kick & Eus
for Metal-Experience.com

NOTE: Unauthorized use of these photos is prohibited. We hope
you have a good lawyer if you disregard this warning.

27/08/2011 - Alcatraz Metal Festival - Deinze Death Angel, Forbidden, U.D.O., Vicious Rumors, Where Angels Suffer, Helloween, Izegrim 27

Op voorhand was het even spannend of het Alcatraz Metal Festival wel in de Brielpoort in Deinze gehouden zou worden, of dat het festival wel in de zomer georganiseerd zou worden. Er was zelfs even twijfel of het festival wel door zou gaan dit jaar. Gelukkig wist de organisatie wat te schuiven met de beschikbare weekenden, want het valt immers niet mee een geschikte datum te vinden door de enorme overload aan festivals in de zomer. Zo werd er gekozen voor 27 augustus, wat later in het seizoen. Verder keerde de organisatie terug naar de formule van de succeseditie van 2009, waarbij gekozen werd uit de toppers met hun roots in de jaren tachtig en negentig.

 Het Alcatraz Metal Festival heeft inmiddels dan ook een goede reputatie opgebouwd door de veelzijdige line-up en uitstekende locatie, voorzien van onder meer voldoende gratis parkeergelegenheid. De organisatie van het Alcatraz Metal Festival had voor deze vierde editie groots uitgepakt met namen als Death Angel, Forbidden, U.D.O., Vicious Rumors, Where Angels Suffer en natuurlijk headliner Helloween. Het was dan ook niet voor niets dat de kaartverkoop voorspoedig liep waardoor het vroeg op de dag gezellig druk was. In totaal zouden er zo’n zeventienhonderd bezoekers de poorten passeren die konden genieten van een groot aantal bands die we hierna grotendeels zullen proberen te bespreken.

Ten opzichte van de voorgaande editie had de organisatie ook enkele veranderingen aan de opzet van het festival doorgevoerd. Zo bleef de bovenzaal (waar altijd het tweede podium had gestaan) gesloten, maar daarvoor in de plaatst was er buiten een grote festival tent neer gezet die plaats bood aan twee keer zoveel bezoekers als de bovenzaal. Door het grote aanbod van Belgische bands werden er via een bandcontest dit jaar twee bands gekozen die hun kunsten mochten vertonen op het tentpodium. De twee gelukkige bands waren dit jaar Guilty As Charged en Emperors Of Decay. Verder was het nog even spannend voor de organisatie toen een week voor het festival de complete tour van Forbidden werd afgelast omdat de band plotseling zonder drummer zat. Gelukkig wist de organisatie een oplossing te vinden en werd de band samen met drummer Gene Hoglan (o.a. Fear Factory, Strapping Young Lad) exclusief naar België overgevlogen zodat de show alsnog door kon gaan. Al met al beloofde het dus een mooie dag te worden! De speeltijden zijn goed gepland, zonder overlappingen waardoor men dus gewoon heen en weer lopen zonder een band te hoeven missen.

De aftrap op de mainstage wordt gedaan door het Belgische After All. Deze heren hebben een behoorlijke live reputatie weten op te bouwen door het vele touren met grote namen in de metal scene als “Agent Steel”, “Overkill”, “Anthrax” en “Fear Factory”. Het is dan ook niet verwonderlijk dat het al vroeg is volgelopen met metalheads in de Brielpoort. Belgisch trots weet dan ook vanaf de eerste tonen goed te boeien met nummers als “My Own Sacrifice”, “Frozen Skin”, “End of Your World” en “Becoming The Martyr”. Verder is er nog een speciale gastbijdrage van zanger Guido Gevels, voormalig bandlid van het eveneens uit België afkomstige Cyclone die samen met de rest van de band de song “In The Grip Of Evil” ten gehore brengt, dit tot groot genoegen van het publiek.

Na het geweld is het Guilty As Charged die klaar staan, om als eerste band de tentstage in te wijden. Echter omdat wij niet zo heel erg bekend zijn met het werk van deze Belgische melodieuze thrashers hebben wij de band laten schieten om de vele merchandise standjes in de zaal uit te spitten.

De progressieve thrash band Anacrusis, afkomstig uit St. Louis, Missouri mag als tweede band op het mainstage zijn kunsten laten zien en horen. Anacrusis stond met bands als Cynic en Pestilence aan de wieg van de technische, progressieve thrash, waarbij het uit 1993 stammende album ‘Screams And Whispers’ inmiddels gezien kan worden als een klassieker. Na een flink aantal jaren van afwezigheid is de band terug van weggeweest, en de heren hebben dan ook de smaak weer helemaal te pakken. Zo zagen we de band enkele maanden geleden al een prima show neerzetten op het Duitse Rockhard festival. De band gooit er vanaf de eerste tonen van opener “Paint A Picture” dan ook meteen de beuk in. Echter omdat de band nu ook weer niet zo heel bekend is bij het grote publiek blijft de zaal jammer genoeg voor een groot gedeelte leeg. Gelukkig voor de band zijn er toch ook wel wat fans die staan te genieten van de technische thrash metal. Zo konden we onder meer genieten van nummers als “Something Real”, “Release” en “Fighting Evil”. Nieuw materiaal krijgen we vervolgens voorgeschoteld in de vorm van “This Killer In My House” waarna het optreden wordt afgesloten met “Sound the Alarm”.

 

De mannen van Emperors Of Decay gaan hierna meteen aan de slag. De tent blijft echter voor een deel leeg. Eigenlijk omdat wij deze band persoonlijk ook net kennen houden we het als snel voor gezien. Niet omdat we er niks aan vinden maar omdat er vandaag zoveel goede bands spelen en er zoveel bekenden aanwezig waren. We moesten dan ook even wat tijd voor onszelf vrijmaken om wat bij te kletsen met alle binnengekomen vrienden en bekenden.

Rond de klok van twee uur is het aan de heren van Helstar onder leiding van de sympathieke frontman James Rivera om het mainstage onveilig te maken. De band draait inmiddels al behoorlijk wat jaren mee, zo stamt het zeer sterke debuut ‘Burning Star’ alweer uit 1984. Maar ook de albums die hierop volgden (Remnants Of War, 1986) en (A Distant Thunder, 1988) de tand des tijds prima weten te doorstaan. Door de jaren heen kende de band enkele line-up wisselingen, maar de kleine frontman James Rivera was altijd een vaste waarde binnen de band en met het meest recente album ‘Glory Of Chaos’(2010) heeft de band ook weer een prima album op zak. Het is dan ook niet voor niets dat de band voor de tweede maal in de geschiedenis van het festival te gast op het Belgische feestje. De band trapt af met twee nieuwe songs, afkomstig van het meest recente album in de vorm van “Angels Fall To Hell”, gevolgd door “Pandemonium”. De band is energiek en enthousiast, maar als de band vervolgens verder gaat met oudjes als “Conquest”, “Bitter End “ en “Angel Of Death” wordt het pas echt feest. Helstar gaat vervolgens gedreven verder met “Dracula’s Castle”, “Baptized In Blood” en het wat nieuwere “The King Of Hell”. De band laat vandaag een prima indruk achter en na “Run With The Pack” en “Alma Negra” is het helaas alweer voorbij.

 

Op de tentstage is het de beurt aan het uit Nederland afkomstige Izegrim. Het is echter maar op het nippertje dat de band hier vandaag speelt want de band komt door een file op de Nederlandse snelwegen slechts twintig minuten voordat zij het podium op moeten bij het festival aan. De band heeft echter zoveel ervaring dat zij binnen de kortste keren klaarstaan om het publiek eens flink wakker te schudden. De band gaat van start met “In the Name of Freedom”. De stevige thrashmetal die dit viertal op het publiek afvuurt gaat er dan ook goed in bij de aanwezige metalheads. De set van vandaag bestaat verder uit enkele nieuwe tracks zoals “Deathstrip”, “Victim Of Honor” en “Fade Into Obscurity”, afkomstig van het onlangs verschenen album ‘Code of Consequences’ aangevuld met wat oudere songs. Deze sympathieke dame en heren komen overtuigend over en het spelplezier is duidelijk waarneembaar waardoor de band het publiek al snel voor zich weet te winnen. De respons van het publiek is dan ook overweldigend en er ontstaat dan ook spontaan een aantal keren een moshpit en tevens vliegen de crowdsurfers veelvuldig over de hekken. De band heeft er vandaag dan ook vele nieuwe fans voor zich weten te winnen want de tent stond gedurende de hele show behoorlijk vol.

 

Vervolgens is het de beurt aan het uit San Francisco afkomstige Forbidden, de band speelt onvervalste Bay Area thrash. Het was echter even onzeker of de band vandaag wel zou spelen want onlangs heeft drummer Mark Hernandez de band verlaten. Hierdoor is complete tour, waarbij ook het Alcatraz festival zou worden aangedaan geannuleerd. De band wilde echter zo graag deze show spelen dat ze de druk bezette drummer Gene Hoglan hebben gevraagd om in ieder geval dit optreden mee te doen. Hierdoor is deze show van Forbidden dan ook een bijzondere, en tevens de enigste show deze zomer in Europa. Als de band vervolgens van start gaat gooien de Amerikanen meteen de beuk in met “Infinite” om vervolgens door te knallen met het sublieme “Step By Step”. De heren hebben het zichtbaar naar hun zin en laten dat ook blijken. Zanger Russ Anderson is vandaag goed bij stem en ook de rest van de band is ook in topvorm. De nummers die de band ons vandaag voorschotelt worden dan ook professioneel, strak en enthousiast gebracht. Zo worden we onder meer op de nieuwere nummers als “Forsaken At The Gates”, “Adapt Or Die” en het oudje “Twisted Into Form” getrakteerd. Wat verder opvalt is dat veel bandleden van de andere bands met genoegen naar elkaars shows staan te kijken, zo staat bij heel Death Angel aan de rand van het podium. De sfeer is vandaag dan ook prima te noemen, waarop de band verder gaat met “March Into Fire”, “RIP” en het eveneens nieuwe “Omega Wave”. De band sluit vervolgens af met twee klassiekers in de vorm van “Through Eyes Of Glass” en het geweldige “Chalice Of Blood”. Al met al een zeer geslaagd optreden mag ik wel zeggen.

 

De band Communic gaat zijn show weggeven op de tentstage. Deze Noren hebben met hun albums ‘Conspiracy In Mind (2005), ‘Waves Of Visual Decay’ (2006) en Payment Of Existence’ (2008) en het net verschenen ‘The Bottom Deep’ een leuke collectie cd’s gemaakt. Zij maken ingewikkelde progressieve metal met een flinke groove. Je moet dan aan bands denken als Sanctuary, Nevermore en Candlemass. Voor mij komt de band net iets teveel over als een Nevermore-kloon, maar het zit allemaal wel lekker in elkaar. Ze spelen strak en zijn zichtbaar blij met de respons van het publiek. De songs die de mannen ons ten gehore brengen zijn onder andere “On Ancient Ground”, “Payment of Existence” en “Conspiracy in Mind”. De mannen klinken strak en professioneel. Ondanks dat ik de nummers niet allemaal ken, ben ik toch tevreden met wat ik hoor en zie. “Fooled by the Serpent”, “Communication Sublime” en “Raven’s Cry” komen nog voorbij voordat de band afsluit met “Waves of Visual Decay”.

 

Rond de klok van zes uur is het tijd voor Uber Duitser Udo Dirkschneider en zijn band U.D.O. om de mainstage te betreden. De band start met “Rev-Raptor“ gevolgd door “Dominator”. De kleine zanger pusht zijn band naar grote hoogte en de mannen weten dan ook wel hoe ze het publiek moeten entertainen. Zo horen we onder andere “Leatherhead”, “Vendetta” en de Accept klassieker “Princess of the Dawn” voorbijkomen. Dit tot groot genoegen van het publiek. Na “Man and Machine” en “Animal House” is het dan ook tijd om voor nog een Accept nummer, te weten “Metal Heart”. Maar daar kan deze band eigenlijk ook niet onder uit, de fans blijven van de Accept nummers smullen. Na “The Bogeyman” gaat de band het podium af, maar niet zonder de grote klassiekers van Accept te spelen. Zo horen we eerste toegift “I'm a Rebel” voorbijkomen gevolgd door het ultieme Accept song “Balls to the Wall”, die door de gehele zaal uitbundig meegebruld werd. Voordat we er erg in hebben zit het uurtje van U.D.O er alweer op en kunnen we ons opmaken voor het volgende hoogtepunt van de dag. Maar eigenlijk zijn alle bands die vandaag spelen van zeer goede kwaliteit en spelen ze allemaal met evenveel enthousiasme.

 

De heren van Where Angels Suffer beginnen nu op de tentstage aan hun set. Dit is een soort all-star band met onder andere Chris Holmes, voormalig gitarist van W.A.S.P. op gitaar. Drummer Stet Howland (W.A.S.P., Blackfoot, Lita Ford), Ira Black (Lizzy Borden, Vicious Rumors, Heathen, Metal Church) op gitaar. Verder hebben we dan nog bassist Steve Unger van Metal Church en de veelzijdige zanger Rich Lewis (Ravencraft). Dat de band veel W.A.S.P. covers speelt, dat spreekt voor zich want Holmes schreef onder meer mee een aantal regelrechte W.A.S.P. klassiekers. Met zo’n line-up is het dan ook niet verwonderlijk dat er veel materiaal gespeeld werd van de voormalige bands van de heren artiesten. Ondanks dat het niet geheel origineel is, gaat het publiek compleet uit zijn dak met als hoogtepunten de W.A.S.P. klassiekers “Wild Child“ en “I Wanna Be Somebody”. Muzikaal zaten de songs prima in elkaar en speelde de band strak en vol met passie. Ook zanger Rich Lewis wist het publiek op de juiste manier te bespelen, en met zoveel klassiekers in de set kon de band niet meer stuk bij het enthousiaste publiek. De vonken vlogen er dan ook vanaf en Where Angels Suffer wist zich prima staande te houden. Al met al zette de band hier vandaag dan ook een zeer degelijk, en aanstekelijk optreden neer.

 

Het eveneens uit de Bay Area afkomstige Death Angel was eind juli nog te zijn tijdens het Zwarte Cross festival. Eenieder die de band wel eens aan het werk zag weet dat de Amerikanen altijd 200% geven en het publiek een prima show weten voor te zetten. Vandaag was het dan ook niet anders, de band was speciaal voor deze show overgekomen en zanger Mark Osegueda liet mij voor het optreden weten er naar uit te kijken om het Belgische publiek te vermaken. Al voor aanvang van de show is het dan ook al redelijk druk voor het podium, en als de band vervolgens aftrapt met “I Chose The Sky” en verder gaat met “Evil Priest” lijkt er geen stopen meer aan. De fans gaan behoorlijk uit hun dak en mede door de uitbundige houding van de band is het publiek in opperbeste stemming. Death Angel raast vervolgens door met “Buried Alive”, “Mistress Of Pain” en “Claws In So Deep”. De massa beweegt flink mee op de nummers die werkelijk uit de speakers knallen. Het geluid is zeer goed te noemen vanaf waar wij staan. De band zet zijn beste beentje voor. Natuurlijk ontbreken klassiekers als “Seemingly Endless Time” en “Kill As One” niet in de set, maar de band speelt verder ook behoorlijk wat nieuw materiaal van het meest recente album zoals “Relentless Revolution”, “River Of Rapture” en “Truce”. Alle songs worden massaal door het aanwezige publiek meegezongen maar nadat de band een verkorte versie van “The Ultra-Violence” heeft gespeeld zit het optreden er alweer bijna op. Het optreden wordt vervolgens afgesloten door “Thrown To The Wolves” waarbij Death Angel maar weer eens te meer hun zeer goede live reputatie waarmaakt. Wat een show, Death Angel kwam, zag en overwon alweer!

 

Na het geweld van Death Angel zijn we bij nog een band uit de Bay Area aanbeland, en wel bij onze oude vrienden van Vicious Rumors. Deze heren timmeren al sinds eind jaren zeventig aan de weg en hebben door de jaren heen een vaste fan-base weten op te bouwen. De jaren tachtig heavy metal doet het ook altijd goed bij een groot publiek, het is dus ook niet zo verwonderlijk dat het behoorlijk vol staat in de tent als de band gereed staat om hun set af te trappen. Vicious Rumors gaat er dan ook meteen hard in met opener “Digital Dictator”, waarop de band verder gaat met “Minute To Kill”. Ondanks de vele bezettingswisselingen die de band sinds de oprichting heeft ondergaan is het nog steeds bandleider Geoff Thorpe die de boel bij elkaar houd. Sinds 2009 heeft de band met Brian Allen ook weer een zeer geschikte frontman in de gelederen die ook nog eens over een zeer goede stem en een nog betere podium presentatie beschikt. Hij is het jonkie in de band maar zingt als een oudgediende. Wat betreft de rest van de setlist, naast de vele oude klassiekers, krijgen we ook enkele nieuwere songs te horen zoals het krachtige “Murderball”, het zware “Let The Garden Burn” en het uptempo, thrashy “Razorback Blade”, afkomstig van het meest recente album ‘Razorback Killers’ dat eerder dit jaar is verschenen. Vanaf de eerste release ‘Soldiers Of The Night’ in 1986 staat Vicious Rumors garant voor technische, melodieuze powermetal. Begin jaren negentig kent de band een hoogtepunt in hun carrière met de albums ‘Digital Dictator‘, ‘Vicious Rumors’ en ‘Welcome To The Ball’. Het is dan ook niet zo verwonderlijk dat de rest van het gespeelde materiaal van deze albums afkomstig is. Zo krijgen we onder andere de klassiekers “Ship Of Fools”, “Abandoned”, “Soldiers of the Night”, “Worlds And Machines“ en “Lady Took A Chance” te horen. Drummer Larry Howe blijft flink rammen op zijn drumstel en tijdens het felle “Hellrazor” trapt de band opnieuw het gaspedaal flink in en wordt er een heerlijk gitaarduel uitgevochten tussen gitaristen Geoff Thorpe en Kiyoshi Morgan. Tijdens het afsluitende “Don't Wait For Me” heeft de band vervolgens nog een verrassing in petto want naast de huidige line-up zijn er vandaag een aantal ex-bandleden aanwezig met hun huidige werkgevers/bands. Zo wordt er vervolgens een klein drumstel opgezet voor Will Caroll (Death Angel) en zijn het Ira Black (Where Angels Suffer) en Steve Smyth (Forbidden) die hun gitaren inpluggen. Maar dan zijn we er nog niet, want het is zanger James Rivera (Helstar) die de club compleet maakt. Met zijn allen voeren ze vervolgens een spectaculaire show op, waarbij de diversen bandleden zichtbaar staan te genieten en waarbij het enthousiasme eraf straalde. Al met al kan Vicious Rumors vandaag dan ook terugkijken op een zeer geslaagd optreden.

 

Nadat Vicious Rumors op overtuigende wijze het tentpodium heeft afgesloten is het aan het Helloween de taak om het publiek nog eenmaal te vermaken. De pioniers van de Duitse power / speed / happy metal maakten midden jaren tachtig reeds furore met klassiekers als ‘Walls Of Jericho’ en de beide ‘Keeper Of The Seven Keys’-platen. De band draait dan ook al heel wat jaren mee, en het is dan ook niet zo verwonderlijk dat het behoorlijk druk is voor het mainstage. Net wat later dan gepland betreed de band het podium waarop de band van start gaat met “Are You Metal?", afkomstig van het meest recente album ‘7 Sinners’. De Duitsers, en dan met name zanger Andreas Deris weet het publiek met zijn charisma behoorlijk te bespelen waarbij hij met een grote lach “Are You Metal?", heavy metal” blijft roepen. Songs die verder voorbij komen zijn onder meer “Eagle Fly Free”, “March of Time”, “Where The Sinners Go”, “World Of Fantasy” en “I'm Alive”. Natuurlijk worden ook de drum en gitaarsolo’s niet vergeten waarbij wij ons zelf een momentje rust gunnen. Muzikaal zat het overigens wel goed in elkaar, maar na de zoveelste solo gaat de vaart er wel een beetje uit. Gelukkig weet de band zich te herpakken met een medley waarbij onder meer de nummers “Keeper Of The Seven Keys / The King For A 1000 Years / Helloween” voorbijkomen. Tegen het einde van de show kregen we vervolgens nog de klassiekers “Future World”, Dr Stein” en “I Want Out” te horen, dit tot groot genoegen van het publiek. Al met al wist Helloween mij vandaag meer te overtuigen dan een maand geleden op Zwarte Cross festival waar ik de band ook aan het werk zag. Een betere afsluiter van deze zeer geslaagde editie van Alcatraz Festival had de organisatie dan ook niet kunnen wensen.

 

Na een lange dag zit het festival er alweer op en kunnen we terugkijken op een zeer geslaagd festival. Er waren geen afzeggingen op de dag zelf, de bands speelde voor het overgrote deel keurig tijd. Het weer was ondanks een paar kleine buien goed te doen, en ook het publiek heeft zich netjes gedragen. De sfeer was dan ook prima en bij de diversen eet en drinkstandjes hoefde men nooit lang in de rij te staan. Verder was er voor de liefhebber ook voldoende gelegenheid om te shoppen bij een van de merchandise standjes. 

Verder rest ons nog een ding om de organisatie en alle medewerkers en crew te bedanken en te complementeren voor hun grootse inzet. Of men deze editie volgend jaar weet te overtreffen valt echter nog te bezien. Natuurlijk valt er altijd wel wat te klagen over de line-up van een festival, maar ik denk dat de organisatie het dit jaar gezien de concurrentie zeker niet slecht gedaan heeft. We kunnen dan ook gelukkig terugkijken op uitstekend festival met zeer geslaagde shows van onder meer Forbidden, Helloween, Vicious Rumors en Where Angels Suffer, maar de band van de dag was voor ons en zeer vele bezoekers toch echt Death Angel. We hopen natuurlijk dan ook dat we volgend jaar weer aanwezig kunnen zijn op een van de leukste festivals van België.

Voor meer bandfoto's zie het fotogedeelte van deze website!!!