Photos by : © '11 E. Straver / T. Martijn
for Metal-Experience.com

NOTE: Unauthorized use of these photos is prohibited. We hope
you have a good lawyer if you disregard this warning.

70.000 Tons Of Metal - Miami, Florida (USA) - Cozumel (Mexico) - 24/01/2011 - 28/01/2011

Welkom aan boord70000TONS OF METAL!, werelds grootste drijvende heavy metal festival. Vier dagen, 42 bands en ruim 2000 heavy metal fans. The bill bestond onder meer uit bands als Agent steel, Amon Amarth, Blind Guardian, Dark Tranquillity, Death Angel, Destruction, Ensiferum, Epica, Exodus, Fear Factory, Finntroll, Forbidden, Gamma Ray, Iced Earth, Korpiklaani, Moonspell, Nevermore, Obituary, Raven, Sabaton, Sanctuary, Saxon, Sodom, Sonata Arctica, Swashbuckle, Testament, Trouble, Uli jon roth, Unleashed en Voivod.

 

Op 24 januari was het eindelijk zover, in de haven van Miami, Florida stond het luxe cruise schip ‘Majesty of the Seas’ op het punt van uitvaren. Alle metalfans en bands op deze luxe boot, schreven eind januari 2011 geschiedenis maar we zullen proberen bij het begin te beginnen met dit verhaal. Het idee om deze cruise te organiseren bestond namelijk al langer en natuurlijk ging er een lange voorbereiding aan vooraf. Het was dan ook al begin 2010 dat de eerste flyers opdoken van dit drijvende festival, en naarmate het jaar verstreek werden de eerste bands bekend gemaakt. Tot zover niets nieuws, maar in de zomer van 2010 begin het festival gestalte te krijgen en werden er meer en meer bands bekend gemaakt die in ons straatje lagen. Uiteindelijk waren het de toevoegingen van bands als Testament, Death Angel, Nevermore, Sanctuary, Voivod en Forbidden die ons over de streep trokken. September 2010 boekten we uiteindelijk onze cabins op de boot. Dit verliep behoorlijk soepel en binnen enkele dagen hadden we onze bevestigingen binnen, vliegtickets werden besteld en vanaf begin oktober waren we er al helemaal klaar voor. Omdat het toch wel wat prijzig was om voor een week naar Miami te vliegen hadden we er ook meteen maar een week vakantie aan onze reis toegevoegd. Hierdoor hadden we het genoegen om enkele dagen voordat de cruise zou vertrekken het centrum van Miami Beach te zien veranderen van een zonnig strand paradijs in een met zwarte T-shirts bevolkt metal gebied. Het voelde dan ook meteen als een grote familie, en de cruise moest op dat moment nog beginnen.

 

 

Na enkele dagen van de omgeving verkennen, shoppen en van de zon te hebben genoten was het eindelijk zover, de dag van 24 januari was aangebroken en omdat we nog nooit op een cruise boot waren geweest was het allemaal behoorlijk spannend. Er was echter 1 probleem, enkele dagen voordat onze bout uit zou varen waren en twee agenten neergeschoten. Op zich al erg genoeg, maar nu was het geval dat vlak bij waar onze boot uit zou varen een speciale herdenkingsdienst zou plaatsvinden, waardoor de enige toegangsweg tot het eiland waar de cruise boten uitvaren was afgesloten. Met enige vertraging komen we uiteindelijk rond een uur of 11 in de morgen aan bij onze boot, waar we al snel worden verwelkomd door enkele honderden metalheads. Nadat we onze koffers hebben afgegeven snellen we ons de vertrekhal in alwaar we eerst door de douane moeten, dit gaat echter behoorlijk snel. Hierop sluiten we achter aan in de rij om enkele formaliteiten af te handelen, waarna we onze instapkaart (die tevens dienst doet als betaalmiddel op de boot) verkrijgen. Opnieuw sluiten we aan in de rij om op de boot te geraken, en na een kleine tien minuten stappen we uiteindelijk aan boort, al met al ging dit alles vrij snel want de totale check-in duurde alles bij elkaar niet meer dan een uur.

 

  

Eenmaal aan boord worden we verwelkomd door enkele bemanningsleden waarop we worden doorgestuurd naar deck twaalf alwaar we van een fantastische lunch kunnen genieten. Je kon het zo gek niet verzinnen of het was er wel. Verder was de bediening uitstekend en het duurde ook niet lang voordat enkele obers met bier en cocktails langskwamen. Het was dan ook aan de crew van de boot om ons zo veel mogelijk te plezieren en van drankjes te voorzien. Natuurlijk deden ze dit niet voor niets want van elke drankje dat er verkocht werd ging er automatisch een tip van zo’n vijftien procent van het bedrag naar het betreffende crewlid. Na deze lunch en de eerste drankjes zoeken we vervolgens eerst onze cabin op. Hier liggen inmiddels onze koffers al te wachten en kunnen we ons wat opfrissen. Niet veel besluiten we om de boot maar meteen te verkennen en al snel komen we uit op het bovenste deck van de boot waar we kunnen genieten van de zon en enkele drankjes. Het duurt dan ook niet lang voordat we enkele vrienden en bekenden kunnen begroeten en het is dan ook binnen de kortste keren een gezellige boel. Zo ontmoeten we onder meer enkele leden van Forbidden, Death Angel en praten we even bij me Warrel Dane van Nevermore. Als we vervolgens verder lopen komen we uit bij het basketbal veldje waar Chuck Billy van Testament me uitnodigt om mee te spelen. Na even wat gekletst te hebben lopen we verder in de richting van het pooldeck waar met man en macht gewerkt wordt aan het podium. De opbouw van dit podium heeft enkele uren vertraging opgelopen door de herdenkingsdienst van de twee neergeschoten agenten.

 

Inmiddels is het bijna drie uur, waarop we ons naar de pers conferentie begeven die speciaal voor alle pers mensen aan boord zijn is georganiseerd. We kregen hier te horen waar we ons als pers aan moesten houden en waar we wel en vooral niet mochten komen. Zo waren de brug, machinekamers en persoonsverblijven verboden terrein voor iedereen. Ook was het niet de bedoeling om personeel of crew te interviewen. Wel kregen we te horen dat er zo’n 48 nationaliteiten aan boor waren, waaronder 400 Duitsers, 300 Amerikanen, 100 Canadezen, 80 Nederlanders, 100 Australiërs, enkele Belgen, maar ook mensen uit Japan, Zuid Amerika, Scandinavië en de rest van de wereld. Na afloop konden we tevens onze fotobandjes in ontvangst nemen waarmee we toegang tot de fotopit hadden. Als we vervolgens weer op het bovendeck aankomen is het tijd voor de reddingsoefening. Deze wordt tijdens iedere cruise geoefend met al het personeel, maar natuurlijk ook met alle bezoekers. Iedereen is dan ook verplicht hieraan mee te werken. Op aanwijzingen van het personeel wordt iedereen naar de juiste plaatsen begeleid en hier vindt tevens een check plaats of iedereen present is. Verder krijgen we uitleg over de reddingsvesten, mochten we deze nodig hebben als we op een ijsberg zouden varen en zo de Titanic achterna zouden gaan.

 

 

Na deze veiligheidsoefening is iedereen vrij om te gaan, en zo begeven de meeste bezoekers zich vervolgens tot het pooldeck om de nodige alcoholische versnaperingen naar binnen te werken. Het wachten was vervolgens op het vertrek uit de haven, maar omdat de bouw van het buitenpodium niet op schema lag kon dit nog wel even duren. Rond de klok van zes uur was het dan eindelijk zover, de trossen gingen los en het schip zette koers naar open zee. Inmiddels waren de crew en bemanningsleden aardig aan het duistere volk op de boot gewend, en vloeide de alcohol rijkelijk. Het zal dan ook niemand verbazen dat teen de tijd dat het schip de haven verliet de drankomzet het record van een normale cruise al verbroken was, dit tot groot genoegen van de bartenders.

 

De eerste avond waren er natuurlijk ook enkele bands te zien. Wat betreft de podia, er waren er maar liefst drie, een buiten op het deck op de plaats van het zwembad zich bevond, deze had de toepasselijke titel Pool Deck (open air stage). Dan waren er nog twee binnen podiums, te weten het Chorus Line Theater (main stage) en de Spectrum Lounge (club stage). De eerste bood plaats aan zo’n duizend man en de tweezaal was een stuk kleiner en intiemer waarin dan ook maar zo’n vierhonderd man plaats konden nemen. Verder waren beide zalen voor het grootse deel voorzien van banken en stoelen al dan niet met tafeltjes en was de main stage tevens voorzien van een balkon waardoor iedereen goed zicht had op het podium. Dan was er ook nog de Boleros Lounge waar gedurende overdag de “meet and greet” sessies plaatsvonden en waar vanaf twaalf uur ’s avonds de karaoke van start ging.

 

 

Om acht uur was het Exodus die af mochten trappen op de Chorus Line Theater. Deze Bay Area thrashers wisten het publiek met gemak voor zich te winnen en de band zette dan ook een zeer degelijk optreden neer. Het avond programma werd verder gevuld met bands als Nevermore. Echter Nevermore trad vanavond op in een geheel andere samenstelling dan we gewend waren. De plaats van bassist Jim Sheppard werd namelijk ingenomen door bassiste Dagna Silesia. Maar we hadden Jim toch eerder op de dag nog gesproken. Later die avond bleek dat Jim alleen met Sanctuary op zou treden, omdat hij enkele weken na de cruise een zware operatie zou ondergaan en omdat hij zich daardoor niet al te veel in mocht spannen. Maar ook zonder Jim wist Nevermore gelukkig te overtuigen en de zangpartijen van de heer Dane waren dit keer ook nog eens uitstekend. Verder konden we deze avond nog genieten van bands als Gamma Ray, Sonata Arctica, Blind Guardian, Rage, Fear Factory. Na Fear Factory was het vervolgens haasten naar de Spectrum Lounge, waar niemand minder dan Uli Jon Roth en spetterend optreden wist neer te zetten. Omdat we de tweede dag van de cruise veel bands willen zien besluiten we om het niet al te laat te maken en zoeken we onze hutten maar eens op waardoor we de optredens van Finntrol, Unleashed en Malevolent Creation helaas moeten missen.

 

 

De tweede dag van de cruise bestaat het programma vooral uit optredens, zo staan er op het buitenpodium shows gepland van bands als Agent Steel, Forbidden, Obituary, Epica en Testament. Tijdens het optreden van Agent steel krijgen we de volgende verrassing te verwerken, want de vooraf aangekondigde terugkeer van oud gediende John Cyriis was alweer van de baan. De plaats achter de microfoon werd daardoor ingenomen door Rick Mythiasin (Steel Prophet) en James Rivera (Helstar) die in slechts enkele dagen de songs uit hun hoofd moesten leren. Verder waren er dan gedurende de hele dag nog optredens van acts als Sabaton, Moonspell, Amon Amart, Saxon, Dark Tranqullity, Iced Earth, Obituary, Korpiklaani en Swashbuckle. Maar omdat het voor ons ook een beetje vakantie was gaan we hier niet elke band bespreken en eindeloze verhalen schrijven met welke songs er gespeeld werden. Er waren echter wel een aantal shows die opvielen. Zo was het Saxon die het gehele ‘Wheels Of Steel’ album speelden, dit tot groot genoegen van het publiek. Meteen hierna was het aan Testament om dit  kunstje nog eens te herhalen door het gehele debuutalbum ‘The Legacy’ ten gehore te brengen. Verder waren er zeer intieme shows van onder meer Death Angel en Sanctuary in de Spectrum Lounge, waarop vooral het spelplezier van beide band opviel. Na een lange dag was het Raven die om 03.15 af mochten sluiten in het Chorus Line Theater.

 

 

Als we de derde dag wakker worden ligt het schip al in de haven van Cozumel, een klein eilandje voor de kust van Mexico. Na een stevig ontbijt is het tijd om van boord te gaan om, alwaar we een excursie naar de Maya ruines gepland hebben. Na een rit van zon twintig minuten met een luxe bus komen we uiteindelijk bij de Maya ruines aan en krijgen we een rondleiding van een klein uurtje waarbij de gids ons veel over de geschiedenis van de Maya’s weet te vertellen. Verder is de natuur hier ook prachtig, zo zien we inheemse vogels, kalkoengieren en zelfs wilde leguanen. Na deze rondleiding hebben we nog wat tijd om wat souvenirs in te slaan en begeven we ons per bus richting een luxe strandresort waar we van een echte Mexicaanse lunch gebruik kunnen maken. Vervolgens worden we na zon vijf kwartier weer naar de aanlegplaats van de boot gebracht. Echter voordat we de boot weer opgaan word er samen met diversen bands, bij de nabijgelegen bar ½ Senior Frogs nog het een en ander wordt gedronken. Halverwege de middag besluiten we echter om onze hut op te zoeken om ons wat op te knappen en een beetje te relaxen voordat het avondprogramma weer van start gaat. Klokslag zeven uur is het aan het Nederlandse Epica om af te trappen op het hoofdpodium, gevolgd door Gamma Ray op het pooldeck. Echter op het moment dat deze bands aan het spelen zijn bevinden wij ons nog in het zeer luxe vier sterren restaurant waar we van een zeer uitgebreide maaltijd aan het genieten zijn. De eerste band die we vandaag aan het werk zien is dan ook pas om negen uur, te weten Fear Factory in het Chorus Lien Theater. Deze zwaargewichten weten te overtuigen en ook tijdens het optreden van Exodus op het buitenpodium spatten de vonken er vanaf. Verder is het aan Saxon om het publiek te vermaken door het volledige album ‘Strong Arm Of The Law‘ integraal ten gehore te brengen. Hierna zien we nog optredens van onder meer Iced Earth, Ensiferum en een stukje van Destruction. Omdat het buiten te koud is geworden hebben ons naar Boleros Lounge verplaatst. Hier worden we vervolgens vermaakt door diversen artiesten van bands als Death Angel, Fear Factory, Testament, Finntroll, Swashbuckle en Exodus die er een gezellige boel van maken door de ene na de andere hit ten gehore te brengen, dit tot groot genoegen van het aanwezige publiek en collega muzikanten. Het duurt dan ook niet lang voordat de zaal volledig volloopt met fans, bands en crewleden die niet weten wat ze overkomt. Omdat we de volgende dag nog een vol programma hebben besluiten wij om rond een uur of vier onze hutten eens op te zoeken voor een goede nachtrust. Het feestje gaat echter tot in de vroege morgen, dit in tegenstelling tot normale cruise waarbij de gasten rond elf uur naar bed gaan.

 

 

De vierde dag is er weer een met een volledig bandprogramma, en het is Swashbucke die om tien uur in de morgen op gepaste wijze mogen openen op het pooldeck. Nog nagenietend van de avond daarvoor sla ik de band van het bovendek gade. Verdere hoogtepunten van het buitenpodium waren vandaag onder meer de optredens van Death Angel die een zeer energieke set wisten neer te zetten. Het optreden van meester-gitarist Uli Jon Roth die vandaag veel nummers van Jimmy Hendrix ten gehore bracht. Het hoogtepunt van zijn optreden was echter de gastbijdrage van Testament’s Chuck Billy die het nummer “The Sails Of Charon” meezong. Verder waren er dan nog optredens van Sanctuary, Sabaton en Korpiklaani op het pooldeck. Testament wist (na enige vertraging) opnieuw te overtuigen door het complete ‘The New Order’ album te spelen. Tijdens het Blind Guardian was het niemand minder dan Jon Schaffer (Iced Earth) die de band vergezelde tijdnes het nummer “Barbara Ann” en was er tevens een gastbijdrage van Gamma Ray’s Kai Hansen. Ook de optredens in de Spectrum Lounge mochten vandaag niet gemist worden, zo waren het onder meer Trouble, Nevermore en Forbidden die hier vandaag zeer strakke shows wisten neer te zetten. Tijdens het optreden van Forbidden was het voormalig drummer Paul Bostaph (Testament, ex-Slayer) die nog een nummertje mee mocht spelen, dit tot groot genoegen van zowel publiek als ook de band. De avond eindigde vervolgens opnieuw in de Boleros Lounge voor enkele karaoke klassiekers. Zo kwamen er songs voorbij van Lady Gaga to ABBA waarbij opnieuw veel van de artiesten van de avond daarvoor ook present waren. Dat het bier rijkelijk vloeide zal niemand verbazen. Rond de klok van vier uur in de morgen houden wij het echter voor gezien, want morgen moeten we de boot alweer vroeg verlaten en we willen graag nog een keer uitgebreid ontbijten. Het is dan ook niet zo verwonderlijk als we rond half acht in de morgen veel mensen tegenkomen die deze nacht nog niet geslapen hebben en zo uit de bar komen rollen. Dit alles natuurlijk weer tot groot genoegen van de crew die zoiets nog nooit meegemaakt hebben.

 

 

Na het ontbijt halen we vervolgens snel onze koffer op en sluiten we aan in de rij om de boot te verlaten. Dit alles neemt nogal wat tijd in beslag, want net zoals bij een normale paspoortcontrole wordt iedereen zorgvuldig gecontroleerd. Dit alles neemt zo’n uur in beslag waarna we om half elf in de morgen weer vaste grond onder de voeten hebben. Daarna is het nog een keer in de rij aansluiten om de taxi naar ons hotel te nemen, waar we niet veel later moe maar voldaan arriveren.

 

Conclusie

Al met al was deze reis er eentje om nooit meer te vergeten, alle festivals die dit jaar nog gaan volgen zullen dan ook bij deze reis in het niet vallen. Wat betreft de shows van de bands, de meeste bands waren uitzinnig alleen al door het feit dat ze bij deze eerste editie van dit festival aanwezig waren. Wat verder opviel deze reis was dat er geen vervelende mensen aan boord waren, iedereen had het goed naar zijn zin en de bands maakte er ook geen punt van als je even een praatje of een foto met ze wilde maken. Ook vielen de drankprijzen mij best mee, maar het mooiste was toch wel dat je niet op de tijd hoefde te letten als je wat wilde eten, er was namelijk altijd ergens een eetzaal, buffet of café open. Natuurlijk was er ook meer dan de live shows op de drie podia, zo was er aan boord ook een casino, waren er diversen winkels aan boord, was er een massage salon. Ook was er voldoende gelegenheid om te sporten, of van de zon te genieten op het bovenste deck. Ik denk echter dat het grootse deel van de bezoekers het een beetje in het midden heeft gelaten tussen bandjes kijken, bier drinken, in de zon liggen en een beetje rondhangen.

 

 

Waren er dan helemaal geen negatieve punten? Ja, natuurlijk waren er wat schoonheidsfoutjes in de organisatie. Zo liepen sommige shows nogal eens uit waardoor het speelschema in de war werd geschopt. Het kwam dan ook nogal eens voor dat je dacht dat een band al lang begonnen was, maar dat ze pas net het podium opstapte of dat een band al ergens halverwege was. Een optie voor de volgende keer zijn dan ook misschien enkele lichtkranten met welke band op welk podium speelt op dat moment. Ook was het programma met bands erg vol en was het vaak haasten van het ene naar het andere podium om de volgende band aan het werk te zien. Wat ons betreft had de cruise dan ook best een dag of twee dagen langer mogen duren zodat het programma wat meer gespreid had kunnen worden. Een andere optie is om de volgende keer gewoon tien bands minder mee te nemen. Want met een bandprogramma van tien uur in de morgen tot vier uur in de nacht hou je weinig tijd over om andere dingen te plannen. Verder was de merchandise zeer slecht geregeld, alle band merchandise werd slechts door twee dames verkocht, waardoor er wachtrijen ontstonden van meer dan anderhalf uur. Ook bij de speciale cruise merchandise waren de wachttijden enorm en was er veel te weinig merch aanwezig, zo waren er een aantal items binnen een paar uur alweer uitverkocht.

 

De plannen voor een volgende editie zijn inmiddels in de maak, maar de organisatie heeft nog geen officieel bericht de wereld ingestuurd. Er wordt echter in de wandelgangen al gesproken van een trip naar Jamaica of naar de Kaaimaneilanden. Wij zijn er in ieder geval klaar voor, en mochten de financiën het toelaten zijn we volgens jaar weer van de partij. Dus ons advies voor iedere headbanger, rockfan of metalhead, start vanaf vandaag met sparen en ben er de volgende keer gewoon zelf bij. Verder rest ons dan nog iedereen van de organisatie te bedanken voor deze onvergetelijke ervaring! (Eugene Straver, Talitha Martijn)

 

 

Voor meer bandfoto's zie het fotogedeelte van deze website!!!