Tribulation Where The Gloom Becomes Sound

Century Media Records

Website:

Tribulation

Sommige bands wordt wel eens verweten dat ze altijd dezelfde plaat maken, maar daar hoeven we ons Tribulation geen zorgen over te maken. Begonnen met lekkere rauwe death metal op ‘The Horror’, langzaam evoluerend naar de sombere en troosteloze gothic hardrock die we te horen krijgen ‘Where the gloom becomes sound’. En dat allemaal in een kleine 10 jaar. Je weet eigenlijk nooit echt wat je kunt verwachten van deze Zweden, maar ze hebben nu toch wel hun geluid gevonden, want deze plaat ligt muzikaal aardig in het verlengde van voorganger ‘Down Below’.

Een ding dat niet meer gaat veranderen is dat gitarist Jonathan Hultén zijn laatste plaat opgenomen heeft, en per einde 2020 de band verlaten heeft. Hij nog wel te horen op ‘Where the gloom becomes sound’. In hoeverre dit invloed heeft gehad op de songwriting, is lastig te beoordelen aangezien de lekker lopende gitaarmelodien met gothische hardrock en grunt duidelijk de vorm behouden heeft van de voorgaande platen. De focus ligt weer wat meer op de vocalen dan voorheen, wat de muziek toch weer net een twist geeft ten opzichte van de twee vorige platen, die qua geluid vergelijkbaar zijn. Het heerlijke gitaarwerk is in iedere geval wel gebleven, zoals op ‘Daughter of the Djinn’ goed naar voren komt. Zo heeft elk nummer wel zijn momenten heeft, is het niveau over de hele breedte toch lager dan op ‘Children of the Night’. Het tempo is wel vaak wat aan de lage kant, terwijl juist bij een kleine versnelling de muziek mij het beste ligt. Een goed voorbeeld is ‘Dirge of a Dying Soul’, wat nog meer tegen doom aanschurkt dan het wat meer rockende ‘Funeral Pyre’.

Al met al heeft de band zeker weer een goed wegluisterende plaat gemaakt, waar ook meteen de kleine zwakte insluipt. Het luistert net allemaal wat te makkelijk weg, waardoor je aandacht er niet altijd volledig bij blijft. Jonathan Hultén sluit dan ook niet af met een wereldplaat, maar wel een hele degelijke. Op een duistere druilerige zondagmiddag, met een goede borrel erbij is dit wel de plaat die je voor het haardvuur op kan zetten om lekker in een melancholische stemming te komen. (Koos van Marle)

75/100

01. In Remembrance
02. Hour of the Wolf
03. Leviathans
04. Dirge of a Dying Soul
05. Lethe
06. Daughter of the Djinn
07. Elementals
08. Inanna
09. Funeral Pyre
10. The Wilderness