Evergrey Escape Of The Phoenix

AFM Records

Website:

Evergrey

Album nummer 12 alweer van de Zweedse formatie Evergrey. Waarom ook niet. Met de huidige pandemie is er geen mogelijkheid voor een tournee, een album dan maar. Het is op zich jammer want na het afsluiten van het drieluik wat begon met ‘Hymns For The Broken’ (2014), gevolgd door ‘The Storm Within ( 2016), en ‘The Atlantic’ (2019) waren er ongetwijfeld een hoop fans die met name het tour gedeelte wat bij ‘The Atlantic’ hoorde, hadden willen meemaken. Het Drieluik was een dusdanig succes dat Evergrey tijdens een gemiddeld seizoen niet meer weg te denken valt bij een fatsoenlijke festival en zaal programmering. Maar goed tijd voor een nieuw thema, waar het drieluik afrekende met een hoop persoonlijke thema’s waar zanger Tom Englund mee had te maken gedurende het schrijven van de albums, en waar deze werden gegoten in een vochtig jasje van rivieren en oceanen is het nu tijd voor vuur! Het is tijd voor; ‘Escape Of The Phoenix’.

De albumhoes ziet er in ieder geval al een stuk warmer uit dan de voorgangers, laten we eens kijken wat dit muzikaal brengt. Vol energie en een wat zwaardere vibe dan we gewend zijn van de mannen van Evergrey wordt er afgetrapt met ‘Forever Outsider’. Sinds december kunnen fans dit nummer al bewonderen omdat het eerder als single is uitgebracht. Dat is zeker ook geen verkeerde keuze. Het tempo zit er namelijk lekker in. De keuze voor de riffs is rauw en belicht daarmee een meer duistere kant van Evergrey. Dat past dan ook mooi bij teksten als “Life crossed the water, while I became the night”.

‘Where August Morn’ begint wat rustiger, meer zoals we de mannen kennen. De rust geeft ons wel de gelegenheid om te genieten van Tom Englund, die zijn typische stemgeluid perfect weet te brengen in dit soort stukken. De opbouw is ijzersterk naar een break en lijkt erg op iets uit een ver verleden, de gekozen riffs lijken op die uit ‘Solitude Within’ alleen dan een stukje harder. Het maakt ook allemaal niet uit, want op het moment dat de solo wordt ingezet, kan je alleen nog maar terug kijken op een fantastisch nummer. De gevoelige kant van Evergrey en met name de kracht van de stem van Englund wordt nog even verder belicht in ‘Stories’, wat een mix tussen een ballad en krachtige rock is. Dit allemaal alvorens de ballen weer gevonden worden in de intro van ‘A Dandelion Cipher’. Met een plotse overgang naar iets meer rust laat de band horen dat ze durven te flirten met verschillende stijlen en overgangen. Het geheel is meer experimenteel en rauwer dan we van Evergrey gewend zijn.

‘In The Absence Of Sun’ is op zichzelf al een mooie titel voor ieder scandinavisch thema, hoewel Englund hier vast weer een meer duister en emotioneel beladen thema in gedachten heeft, en dat blijkt ook uit de tekst. Muzikaal kent het nummer niet de sterkste ballad opbouw binnen het oeuvre van Evergrey. Het is zelfs een beetje rommelig bij tijd en wijlen. De zanglijnen zijn moeilijk, en dat hoor je terug, maar die maken het nummer dan wel weer tof. Met een duidelijk meer positieve insteek (tekstueel) is er gekozen voor nog een pre-release met een video van ‘Eternal Nocturnal’. Ook hier wordt er weer een lekker tempo gevoerd. Vanaf hier lijkt het album op te bouwen in kracht terwijl het tot dusver niet tegenviel. ‘Escape Of The Phoenix’ is de hardere versie van de kracht die Evergrey laat horen, met toffe overgangen, een dreigende soms vreemde vibe, maar juist ook wederom dat experimentele randje waarmee ze laten zien dat ze hardere en vreemde invloeden durven te brengen.

Met daarop volgend juist weer de contradictie maar oh zo sterke ‘You From You’. De intro met de de verhalende gitaar is misschien wel de mooiste van dit album. De sombere vibe waarin Englund misschien wel het allersterkst is. De opbouw, de overgangen alles klopt en daarmee is dit misschien wel het beste nummer van het album. Met stevige rock wordt dit album afgesloten. ‘Run’ lijkt een basic rocknummer te zijn, maar ook hier zijn de overgangen vandusdanig nievau dat we ons kunnen blijven verbazen over het sterke melodieuze werk. Evergrey sluit af met een mooi boodschap. Ren! Ren weg van de duisternis.

‘Escape Of The Phoenix’ is wederom een verrassend sterk album. Net als je denkt het kan niet beter, weet Evergrey zichzelf weer te overtreffen. De ingezette lijn doet in ieder geval verlangen naar de volgende albums, maar voor nu mogen we even smullen van deze topplaat! (Juliette Ruygrok)

92/100

Tracklist:
01. Forever Outsider
02. Where August Morn
03. Stories
04. A Dandelion Cipher
05. The Beholder
06. In The Absence Of Sun
07. Eternal Nocturnal
08. Escape Of The Phoenix
09. You From You
10. Leaden Saints
11. Run