Wayfarer A Romance With Violence

Profound Lore Records

Website:

Wayfarer

Soms kom je albums tegen, of bands, die een bestaand genre zo anders benaderen dat je er echt even voor moet gaan zitten. Het gebeurt niet vaak maar met Wayfarer had ik dat. Ik vond ze eigenlijk eerst op Youtube. Daar heb ik naar een live registratie zitten kijken van een redelijk jonge band, ze bestaan sinds 2012, die midden in the dessert van Colorado / Denver een concert gaf. Op zich al een aparte lokatie, midden op de dag, en al helemaal voor een black metal band. Maar als je die gasten op het podium ziet staan heb je eigenlijk geen moment het gevoel dat ze black metal gaan spelen. Jeans, spijkerublouseje, T-shirtje, geen paint, satan, maskers, zwarte shit of wat dan ook dat enigszins naar de scene refereert waar ze wel degelijk toe behoren. Totdat ze gaan spelen, dan gaan werkelijk alle registers open. Het is echt lang geleden dat ik zo’n originele, authentieke en getalenteerde band heb horen spelen. Ik schaam me er werkelijk voor dat ik hier nog nooit van heb gehoord. Het mooie is wel dat ik na de ontdekking van dit nieuwe album nog drie volledige albums kon gaan luisteren. En ik kan je vertellen, ze zijn stuk voor stuk bijzonder, en in oplopende mate steeds beter.

Het nieuwste album van Wayfarer heet ‘A Romance With Violence’ Wat de band zo speciaal maakt is dat ze vrij moderne black metal (Mgla) hebben weten te mixen met traditionele invloeden uit hun geboorte streek, cowboyland dus! Ik weet dat het best bizar klinkt, maar ik zit hier dus echt te luisteren naar black metal met western invloeden erin. En ik bedoel dus niet country muziek, maar de klanken uit de oude spaghetti westerns. Op de een op andere manier weet deze band dit zo natuurlijk te laten klinken dat het gewoon bizar is. Met elke plaat hebben ze steeds beter weten te perfectioneren, met het nieuwe album als absoluut hoogtepunt. Het talent van de band zit dus vooral in het schrijven van de nummers, want deze zijn stuk voor stuk van een ongelofelijk hoog niveau. Daarbij beheerst elke muzikant zijn instrument tot in de puntjes zonder ook maar ergens te gaan zitten freaken of soleren. Je kunt dit heel goed horen in alle details die ze in hun muziek leggen. Instrument beheersing zonder overdaad gemend met het talent op nummers te schrijven. Een dodelijk goed combi als je het mij vraagt. Daarbij is de productie om door een ringetje te halen.

Ik ga je niet vertellen wat de goede nummers zijn of wat dan ook. Deze plaat moet je in zijn geheel ondergaan. En als je dan hoort en voelt wat ik doe, dan ga je op zeker op zoek naar hun oudere werk. (Remco Kreft)

92/100

Tracklist:
01. The Curtain Pulls Back
02. The Crimson Rider
03. The Iron Horse
04. Fire & Gold
05. Masquerade of the Gunslingers
06. Intermission
07. Vaudeville