Them Return to Hemmersmoor

SPV/Steamhammer

Website:

Them

Wat doe je als beginnende band wanneer jouw debuut cd een ‘concept’ album is dat best prettig ontvangen wordt? Net als in de filmwereld…dan maak je een prequel, terug naar de gebeurtenissen van vóór het oorspronkelijke verhaal. Als dat hoofdstuk van het verhaal dan ook blijkt aan te slaan moet er wederom een vervolg komen, dus terug naar waar het allemaal begon ‘Return to Hemmersmoor’!

De Amerikaans/Duitse formatie Them begon in 2008 als een zeer verdienstelijke King Diamond tribute band. Met muzikanten als drummer Kevin Talley (Suffocation, Misery Index, Dååth, Dying Fetus) en bassist Mike Le Pond (o.a. Symphony X, Ross the Boss) in gelederen begon zanger Troy Norr eigen nummers te creëren die muzikaal maar ook conceptueel sterk beïnvloed waren door “The King”.

Voorafgegaan door de EP ‘Fear Them’ geeft de band met de debuutplaat ‘Sweet Hollow’ (2016) haar visite kaartje af. Vanwege het verleden als tribute band, het theatrale imago, de afwisselend hoge zang van Norr en het horror verhaal dat als in zowel tekst als muziek wordt verteld ontkomt Them er nauwelijks aan om als kloon van naamgever en inspirator King Diamond te worden gezien. Niets is minder waar dan dat de vergelijkingen tussen de twee bands er heel dik bovenop liggen maar om Them een kloon of copy-cat te noemen is gezien de creativiteit en variatie in de composities van Them zeker niet terecht.

Op het tweede album, de eerste voor het Steamhammer/SPV label, ‘Manor of the Seven Gables’ (2018), vaart het zestal muzikaal gezien steeds meer een eigen koers echter zonder de “roots” uit het oog te verliezen. De composities worden sneller, harder maar vooral gevarieerder. Een trend die op dit derde album ‘Return to Hemmersmoor’ gedeeltelijk wordt voortgezet.

Aan het einde van het onheilspellend gesproken intro ‘Diluvium’ dat de luisteraars en serieuze volgers van “concept” verteld waar deze episode van de trilogie tekstueel naar toe gaat barst de band los om tevens muzikaal aan te geven wat er op dit album te verwachten is. ‘Diluvium’ gaat ongemerkt over in de eerste volwaardige track ‘Age of Ascension’ een heerlijk melodieus maar vooral heavy en up-tempo nummer. De sinds het vorige album aangestelde ritme sectie valt direct op. Drummer Angel Cotte (ex-Demolition Hammer) en de vervanger van Mike Le Pond, bassist Alexander Palma (ex-Lanfear) leggen een lekkere heavy basis neer die het gehele album door dreunt.

In het opvolgende ‘The Tumultous Voyage to Hemmersmoor’ trapt Them wederom het gaspedaal in en schuurt de band behoorlijk tegen thrash metal aan, een flirt die op het vorige album ook wel enigszins hoorbaar was maar die er nu veel dikker bovenop ligt. Gitaristen Markus Johansson en Markus Ullrich (Septagon, ex-Lanfear) soleren en scheuren er lustig op los terwijl het riffwerk ook dik in orde is. Je zou denken dat Them een eigen Denner/Shermann tandem in gelederen heeft. De eerste single van dit album ‘Free’ zette de Them fans van het eerste uur een beetje op het verkeerde been, een nogal power metal achtig nummer met een wel heel vrolijk refreintje. Uiteraard past dit nummer helemaal in het verhaal dat vertelt wordt want het verhaal wordt waar nodig als rode draad vertelt m.b.v. samples maar emoties, gebeurtenissen en gemoedstoestanden worden perfect vastgelegd in de muziek.

‘Fields of Immortality’ en ‘The Thin Veil’ geven de wat blijere delen van het verhaal aan, het gas en ook de agressie worden wat teruggenomen zo is er ook ruimte voor toetsenist Richy Seibel (ex- Lanfear) om wat symfonische tonen ten toon te spreiden. Met het nummer ‘Waken’ wordt de sfeer weer wat grimmiger langzaam gaat de plaat van symfonisch weer terug naar het stevigere werk. Er moet tenslotte een climax plaatsvinden in het verhaal. Met het strakke ‘Hellhounds, The Harbingers of Death’ en de tweede single ‘Battle Blood’ is de band weer lekker aan het thrashen. Voor het theatrale outtro ‘Finis’ geeft Them middels ‘Maestro’s Last Stand’ een samenvatting van het album qua muzikale invulling, blijkbaar is er volgens het verhaal dat vertelt wordt iets te vieren.

Het verhaal van Troy Norr’s alter ego Klaus König (“K.K.”) Fossor komt met dit derde album tot een eind. Maar laten we hopen dat deze trilogie nog een lange staart krijgt want Them is met dit album heerlijk op dreef, een vervolg mag absoluut niet uitblijven. Ook live heeft deze band zowel muzikaal als theatraal veel te bieden. Het zou erg leuk zijn om deze band live te zien op een groter podium om juist de show tot zijn recht te laten komen. In de wetenschap dat Them eens in de twee jaar een album uitbrengt, dat vlak voor Halloween verschijnt, kijk ik al uit naar oktober 2022. (Theo Wapenaar)

95/100

Tracklist:
01. Diluvium
02. Age of Ascension
03. The Tumultous Voyage to Hemmersmoor
04. Free
05. Field of Immortality
06. The Thin Veil
07. Waken
08. Memento Mori
09. Hellhounds: The Harbingers of Death
10. Battle Blood
11. Maestro’s Last Stand
12. Finis