Starblind Black Bubbling Ooze

Pure Steel Records

Website:

Starblind

Wanneer je de videoclip van ‘Here I Am’ bekijkt kan je niet anders dan meteen meer willen weten van deze band. Hebben deze gasten nou heel veel plezier? Of is het budget gewoon helemaal kut? Het is waarschijnlijk een combinatie, maar die in ieder geval uitnodigt naar een grotere zoektocht. De formatie Starblind is afkomstig uit Zweden. ‘Black Bubbling Ooze’ is hun vierde album. In 2016 voegde Marcus S. Olkerud zich bij de band om de plek in te nemen op de vocalen. Dit blijkt een briljante keuze. Dit in combinatie met twee prima gitaristen in de vorm van Björn Rosenblad en Johan Jonasson brengt in ieder geval geluid wat veel wordt vergeleken met bands als Iron Maiden.

Het album opent in ieder geval energiek en met ‘One Of Us’ wordt er direct aan alle verwachtingen voldaan. Gladde solo’s, hoge uithalen en een fijn tempo passeert de revue. Het is gewoon een leuk nummer! ‘At The Mountains’ opent met wat standaard houthakker drumwerk van Zakarias Wikner, echter is dit geen storende factor binnen het geheel. Ook bassist Daniel Tillberg treedt hier wat meer op de voorgrond. Het tempo ligt wat lager, maar met wat glad gitaarwerk weet men een prima nummer te creëren. Goed, het is tijd voor; ‘Here I Am’ want behalve met de videoclip weet men nog meer indruk te maken met dit nummer. Zanger Marcus S. Olkerud weet hier echt de hoge noot te raken, en je vraagt je toch langzaam af of James La Brie zo zou klinken als hij niet in een band speelde waar hij constant overschaduwt wordt door mede bandleden die hun muzikale orgasmes ten gehore willen brengen. Het heeft inderdaad veel weg van Iron Maiden mede door het tempo is het een echt strijdnummer, zoals we van hen gewend zijn, echter is een vleugje Dream Theather ook wel terug te vinden al komt dit voornamelijk door de vocalen die echt indrukwekkend zijn.

Met een Metallica achtige vibe wordt ‘Crystal Tears’ ingeluid. Huh Metallica? Ja, dit komt voornamelijk omdat het gitaarspel een toontje lager van start gaat. Het nummer lijkt wat gevoeliger met name door het lagere tempo, toch komt langzaam de rockende vibe erin. De tempoversnelling volgt door wat solerende gitaarwerk en dat moet in een band als Starblind, deze trekt door tot vlak voor het eind, waar alle opgebouwde energie weer in elkaar dondert voor nog een vleugje emotie. In ‘Room 101’ laat drummer Zakarias Wikner een andere kant zien. Het beduidend hoger tempo zorgt er voor dat hij eens lekker los kan gaan en dat past prima binnen het geheel van het album. De keuze voor wat stevige akkoorden geven het nummer de nodige ballen. Met ‘The Young Man’ wordt het eind van het album ingeluid. Dravende riffs geven je het gevoel deel te nemen aan een strijd. Hier valt weer duidelijk een vergelijking te trekken naar Maiden. Goede samenzang verstrekt dit alleen nog maar meer. De rammende solo en de ietwat rauwe overgang geven het nummer die laatste toevoegingen die het nodig heeft. Kortom een lekkere rammer om mee af te sluiten.

Wat kunnen we zeggen over Starblind en hun ‘Black Bubbling Ooze’? We kunnen het gewoon kort houden. Ze hebben goed geluisterd naar de grote namen, en voeren dit binnen hun concept prima door. Het is allemaal niet te lastig, gewoon lekker rocken en met je haar zwaaien. Prima band, met een prima album! (Juliette Ruygrok)

80/100

Tracklist;
01. One Of Us
02. At The Mountain Of Madness
03. Here I Am
04. Crystal Tears
05. The Man Of The Crowd
06. Room 101
07. The Reckoning
08. The Young Man