Razend Let’s Goat!

Eigen Beheer

Website:

Razend

Pfff, eindelijk…. Daar is die dan, de nieuwe Razend. Reikhalzend uitgekeken naar nieuw werk van het Tilburgse combo aangezien voorganger ‘White Goat II’ (2016) een verbluffende indruk achterliet. Het uit de assen van Acrostichon en Outburst ontstane gezelschap liet hier een portie heerlijke thrash horen die voornamelijk geschoeid was op de Forbidden/Laaz Rockit leest. De vocalen van Corinne van den Brand bestonden dan ook niet alleen uit de pure brute deathgrunt zoals in Acrostichon en meer recent BruuT (ook niet te versmaden overigens) maar zij liet horen veel meer in haar mars te hebben.

‘Let’s Goat!’ begint opvallend, zeer opvallend. Opener ‘Skyracer’ flikkert ons gewoonweg in een tijdmachine en neemt ons op geweldige wijze mee terug naar de tijd van klassieke heavy metal. Na een rustig begin krijgen we hier een supervet en heerlijk snel nummer voorgeschoteld dat boordevol riffs, heldere en jawel, high pitch vocalen zit. Het is dat de bijnaam “air raid siren” al aan ene Dickinson behoort maar van den Brand gaat hieraan zelfs voorbij en meer richting ene Metal God. Ook tekstueel past dit helemaal in het tijdsbeeld en laten we wel wezen “Metal is wat we love, it fit’s us like a glove” klinkt nu misschien een beetje cheesy maar het past perfect in het nummer (het is dan ook gelukkig niet van die afgrijselijke Barbie PowerMetal maar gewoon het echte werk). En het is potverdikkeme een waarheid als een witte geit!

Nog amper bekomen van de verassende vocale uitspatting van Corinne wordt er meteen maar uit een aller bruutst vaatje getapt. ‘Speech 20’ is wellicht het beste en vetste thrash nummers van dit jaar. Wat een ongelooflijk tempo en Corinne laat hier weer haar onovertroffen brute grafstem horen. Het genadeloos hakkende en zagende middenstuk maakt het echt helemaal af. Ben je na deze 2 totaal verschillende nummers amper bekomen van de afwisseling krijgen we met track 3 gewoon een zwaar emotioneel geladen doom nummer voorgeschoteld. De pure emotie spat er van af in dit nummer dat verhaald over de laatste 24 uur van de aan Alzheimer overleden vader van Corinne en Jos. Bijzonder knap staaltje dat als geheel ook nog eens heel goed en afwisselend in elkaar steekt en je ook echt weet te raken.

Dat de band bestaat uit zeer ervaren muzikanten is duidelijk te horen op dit album. Vette riffs worden door Jos en Arvid zo uit de mouw geschud, de Tijn/Tim ritmesectie staat als een huis en Corinne levert op vocaal gebied haar beste en meest afwisselende prestatie af. De band heeft op dit album haar draai wel gevonden dus thrashen we lekker verder met ‘Dirt’, gaan we de licht melancholische toer op met ‘Faith’, horen we een spannende, maniakale opbouw in ‘Paranoia’ en is ‘Black Sunrise’ een lekker vette meestamper/meezinger. En tsja, het kon niet uitblijven uiteraard. Op het vorige album werd het meest gevreesde witte schepsel op deze aardkloot in het gelijknamige supernummer ‘Boktor of Horror’ ten grave gedragen. De uiterst moorddadige mascotte blijkt gelukkig zo vreselijk smakeloos slecht te zijn dat zelfs de maden hem uitkotsen en dus is hij weer op geheel slashende en trashende wijze helemaal terug in ‘Boktor Returns’. Zoals het dit beest betaamt is ook dit nummer een echte slachter van jewelste. Heerlijk bruut en genadeloos dus.

Met de terugkeer van onze geliefde Boktor viert Razend op razendknappe wijze hun terugkeer aan het metalen front. Een heerlijk afwisselend epistel boordevol vette stampers van diverse metalen soorten. Ja, onze geit weet van wanten. Zeker vermeldenswaardig is dat, naast de ontzettend gave hoes en dito vormgeving, alle nummers naast de teksten voorzien zijn van liner notes over de totstandkoming hiervan. Buitengewoon leerzaam en grappig bovendien. Het album is voor een schijntje te koop in een werkelijk onvoorstelbaar gave package. Minpuntje is dat het een beperkt oplage betreft dus haast is geboden. (check www.facebook.com/razendband of stuur een berichtje naar razendband@gmail.com) Wellicht dat je een lift kunt krijgen van Boktor. Dit geheel op eigen risico uiteraard … Nu maar wachten tot dit eindelijk live compleet losgaat! (Frans Neelen)

90/100

Tracklist:
01. Skyracer (5:44)
02. Speech 20 (3:18)
03. R.I.P. (7:05)
04. Dirt (4:18)
05. Faith (10:06)
06. Boktor Returns (5:12)
07. Paranoia (6:47)
08. Black Sunrise (4:03)
09. Last Day (1:47)
10. Slaves of Technology (4:53)
11. Treadmill to Oblivion (5:54)

Line-up:
Corinne van den Band – Vocals
Jos van den Brand – Guitars/Background vocals
Arvid Kuipers – Guitars
Tijn van der Vloet – Bass
Tim Verheijden – Drums