Omega Infinity  Solar Spectre

Season of Mist

Website:

Omega Infinity

Omega Infinity is ontstaan als studio project van Tentakel P. in 2018 nadat de band Todtgelichter “on hold” kwam te staan. In de Australiër Xenoyr (o.a. Ne Obliviscaris) werd een vocalist gevonden. Met een stijl die zij zelf omschrijven als “Extreme Void Metal” werd in Season of Mist een label gevonden en het resultaat, de debuutplaat ‘Solar Spectre’, verschijnt op 27 maart.

Omega Infinity is een onaardse band (duo) dat het spectrum heeft verlegd naar het heelal. De titels van de nummers zijn vernoemd naar planeten en zo doen we een rondje melkweg. Na het intro ‘Uranus’ doen we ‘Mars’ aan. Een ruim 7 minuten durend nummer met nietige aardse vuiligheid het heelal vervuild. Bruut, smerig en tegelijkertijd dromerig. Op zich een combinatie die lastig in een nummer te vatten is, Omega Infinity weet het te brengen en de uitbarsting die ontstaat na een rustig tussenstuk aan het einde is subliem. ‘Venus’ wordt ingeleid door wat toetsenwerk, waarna opnieuw een subtiele brei over mij wordt uitgespuwd. De brute en ijzige vocalen van Xenoyr krijgen hier voor het eerst versterking van de schone vocalen van Marta (o.a. Todtgelichter).

De reis, dat mag ‘Solar Spectre’ oprecht noemen, doet een stop bij ‘Jupiter’ en net als in bij ‘Mars’ krijgen we hier te maken met vocalist Christian Kolf. Een tergend traag nummer waarbij de duo vocalen werkelijk het hoogtepunt zijn, een sterk portie zwartgallige doom. Wat een heerlijk nummer! ’Sol’ is de lengte van een zonnedag op Mars, en bij dit nummer gaat het tempo flink omhoog. Een complete chaos trekt aan je voorbij, een niets ontziend bruut nummer zonder ook maar enige subtiele trekjes en dit mag voor mij wel een aardse dag duren. ‘Neptune’ opent met sferische tonen uit de keyboards en hier krijgt Marta wat uitgebreider de kans om haar schone vocalen te laten horen. Een meeslepend en duister nummer, wellicht het meest subtiele dat voorbij komt op dit album.

‘Saturn’ begint met toetsen en heeft een wat industriële vibe, totdat de drums er in knallen en de brute vocalen van Xenoyr begeleiden, hier en daar een rustpuntje en dan weer volgas. ’Terra’ is een nummer waarin Tentakel P. zich volledig in uitleeft op de drums en de toetsen, wat een bak herrie! ‘Mercury’ sluit het album af en is eigenlijk meer een lang outro. De bonus track op de digipack is ‘Hosannas From The Basements Of Hell’, een Killing Joke cover geheel in Omega Infinity stijl. ‘Solar Spectre’ is een heerlijk album, vol variatie. Een heerlijk extreem metal album om je ven van het aardse los te worstelen. (Erik van Dijk)

85/100

Tracklist:
01. Uranus (01:56)
02. Mars (07:05)
03. Venus (03:46)
04. Jupiter (07:26)
05. Sol (05:24)
06. Neptune (06:46)
07. Saturn (04:19)
08. Terra (03:50)
09. Mercury (02:59)
10. Hosannas From The Basements Of Hell (Killing Joke cover) (04:29)