Israthoum Arrows From Below

New Era Productions

Website:

Israthoum

Israthoum lijkt een creatieve bron van black metal gevonden te hebben. Reeds twee jaar na het verschijnen van de vorige langspeler ‘Channeling Death and Devil’ verscheen eind december 2019 de opvolger getiteld ‘Arrows from Below’. Dat komt wellicht omdat twee van de zes nummers reeds in 2012 zijn opgenomen (Litany of Spite en Ascetic Temples). Niettemin passen ze, op wellicht een productioneel verschil na, naadloos in het nieuwere werk. Hoewel Israthoum alweer 22 jaar geleden opgericht werd, kwam voor mij de eerste kennismaking pas met hun tweede album ‘Black Poison and Shared Wounds’ en vermoedelijk voor enkele lezers pas met deze recensie. De band heeft het altijd voor elkaar gekregen om flink underground te blijven. Het gebrek aan optredens en het feit dat zij black metal maken die niet gemakkelijk in het gehoor ligt is daar vermoedelijk debet aan. Terwijl de band veel goeds te bieden heeft aangezien ze elke keer hoogwaardige producten afleveren.

Opener ‘Litany of Spite’ gaat na enkele drumroffels hard van start en overweldigd de luisteraar met een deken van spijkerharde drums, ijzeren riffs en de harde vocalen van zanger VxInfr. De productie is minder bedompt dan de voorganger, en daardoor komt het materiaal extra goed uit de verf. De band weet namelijk uitstekend daadwerkelijk een sfeer van duisternis en ellende op te roepen door de manier waarop ze muziek maken. Niks lekker herhalende melodische hypnoseriffjes, keihard doorknallen is het devies zonder te vervallen in norsecore. Ook hier en daar wordt het tempo ingeperkt, zonder dat het gif en galgehalte dat de band voort spuwt daalt.

Naar het blijkt heeft de recensie versie van het album een iets andere volgorde dan de uiteindelijke release meegekregen, waardoor ‘Bracu Magistriis’ mijn tweede nummer is, wat verrassend begint met een pianoriedel welke mij doet denken aan de intro van Dødheimsgard ‘Satanic Art’ EP. Bij dit album gaat de piano al snel over in een lekker smerige riff welke extreem goed uit de verf komt. Ook cleane achtergrondvocalen worden in dit nummer ingezet, wat door zijn tempowisseling blijft boeien tot het einde.

De band is erg goed in het schrijven van beklemmende riffjes, zoals ook de overige nummers laten horen. De nummers zelf zijn niet per se pakkend, hoewel veel van het gitaarwerk wel gaat beklijven. Her en der doet de band soms aan een oude Watain (ten tijde van Rabid’s Death Curse) denken, hoewel ik het niveau van de nummers bij deze plaat hoger vindt liggen. Het laatste, langzame nummer ‘Tuam Vocavit’ stort dan nog eenmaal vocaal alle gitzwarte duistere drek over de luisteraar uit waarna de koek alweer op is na een kleine 32 minuten.

Israthoum heeft met ‘Arrows from Below’ weer een goed black metal album afgeleverd. De gemiddelde luisteraar komt er wellicht niet doorheen, maar dat is zonde, want er zijn weinig bands die zo goed de duistere sfeer laten doorklinken in de muziek. Als black metal fan is het verplichte kost om dit album eens goed tot je te nemen. (Thomas van Golen)

82/100

Tracklist:
01. Litany of Spite
02. Laetetur Cor
03. Adlivun
04. Bracu Magistrïs
05. Ascetic Temples
06. Tuam Vocavit