Communic Hiding From The World

AFM records

Website:

Communic

De uit Noorwegen afkomstige band Communic (opgericht in 2003) is met ‘Hiding from the world’ alweer aan z’n zesde album toe. Het debuutalbum ‘Conspiracy in mind’ (2005) maakte op mij destijds een enorme indruk (niet op het minst door de lange nummers met veel tempo-wisselingen en zang van Oddleif Stensland die veel op Warrel Dane, R.I.P. 2017, deed denken). Niet alleen bij mij, want in de internationale pers kreeg de band lovende kritieken.

Op de navolgende albums werd de band wel steeds melancholischer, ging het tempo iets meer naar beneden en met de donkere, sombere teksten was het uitzitten van een heel album niet altijd eenvoudig. Dit gold met name voor het album ‘The Bottom Deep’ (2011). Dit album werd ook kritisch ontvangen door de pers en was ook gelijk het laatste album op Nuclear Blast. Dit heeft de band blijkbaar aan het denken gezet. Het duurde immers zes jaar voor het volgende album ‘Where echoes gather ‘ (2017) verscheen op het label AFM-records, terwijl hiervoor iedere 2 à 3 jaar een nieuwe plaat verscheen.

De sound op ‘Where Echoes Gather’ werd minder doomy maar wel nog even episch als in de begindagen van de band. Als ik dan ook een plaat van Communic uit de kast pakte, was het naast het debuut dit schitterende laatste album. Nu drie jaar na dit laatste album is er dus ‘Hiding From The World’. Vanaf de eerste demo in 2003 speelt de band al in dezelfde samenstelling met naast Oddleif Stensland op zang/gitaar, Erik Mortensen op bas en Tor Atle Andersen op drums. Iedere band beweert met de laatste plaat het beste album te hebben gemaakt, maar in het geval van Communic is niets minder waar!

Wat een geweldig album, met een heldere doch vette productie. De nummers luisteren lekker weg, waarbij het niet opvalt dat ieder nummer (behalve het intermezzo ‘Soon to be’) ruim 8 minuten wegtikt omdat er zoveel gebeurt in ieder nummer. Oddleif heeft het album benaderd met de gedachtegang wat we als mensheid nalaten als we komen te sterven. Nog steeds geen happy love songs dus, maar veel power/progressieve metal daarentegen met een aantal stevige passages. Het album heeft een constant hoog niveau met naar mijn mening het titelnummer en ‘Forgotten’ (kippenvel!) als highlights. Passievolle zang met emotie waar de eerdergenoemde Warrel Dane en Ray Alder (Fates Warning) patent op hebben.

Noemenswaardig is ook zeker de prachtige hoes van Travis Smith. Als je je muziek niet perse in hapklare brokken hoeft en je houdt van stevige progressieve metal (denk aan bands als Witherfall of Nevermore) dan is deze plaat zeker een aanrader! Één van de beste platen van 2020? Zou zo maar eens kunnen, jaarlijstmateriaal! Op YouTube zijn de nummers ‘My temple of pride’ en ‘Hiding from the world’ reeds te beluisteren. Het album verschijnt op 20 november bij AFM records en is naast digitaal te verkrijgen op CD of mooi oranje dubbel-vinyl (Alex Thrasher).

90/100

Tracklist:
01. Plunder of thoughts (8:02)
02. Hiding from the world (9:24)
03. My temple of pride (6:54)
04. Face in the crowd (7:39)
05. Born without a heart (9:58)
06. Scavengers await (7:17)
07. Soon to be (1:17)
08. Forgotten (9:58)