To The Rats And Wolves Cheap Love

Arising Empire

Website:

To The Rats And Wolves

Het Duitse gezelschap To The Rats And Wolves is al sinds 2012 bij elkaar. Eerder brachten zij al twee albums uit; ‘Neverland’ (2015) en ‘Dethroned’ (2016). Nu zijn terug met een verhaal over liefde, een gebroken hart en depressie. Ze wilden op dit album inspiratie halen uit hun eigen leven, en het niet baseren op verhalen die ze ergens hadden gehoord. Het resultaat is ‘Cheap Love’.

Wie verwacht dat met onderwerpen als een gebroken hart en depressie je blootgesteld wordt aan duistere metal klanken, kan nu afhaken. Nee ‘Cheap Love’ is verre van dat. Met invloeden van techno en elektro gaan we hier de hele andere kant op. Missen we dan een gitaar? Welnee die wordt er ook doorheen geslingerd met metalcore invloeden.

Goed het album opent verassend met als eerste nummer ‘Cheap Love’. Dat het eerste nummer en de titel van het album hetzelfde zijn is bijna het enige positieve. Maar goed laten we nog iets meer benoemen. Met veel energie en duidelijk die techno en elektro invloeden wordt er afgetrapt. Het gaat over in rammend geweld met gitaren. De screaming vocals zijn maar moeilijk te behappen. De contradictie met de clean stukken zijn simpelweg te groot. Het is alsof je naar de Backstreet Boys staat te luisteren ten midden van een Napalm Death concert. Het matched gewoon niet.

In ‘Therapy’ komt de nadruk godzijdank meer op de clean vocale te liggen. Dit ligt de gehele band beter. Er is zowaar sprake van een opbouw, en de chaotische overgangen lijken vergeten. Het geheel is erg poppy, met een vleugje emo ten tijde van een klein stukje mean vocals. Maar goed er lijkt vooruitgang in te zitten. ‘All The Things’ is een matig rock nummer maar tot dusver het beste van het album. Deze stijgende lijn van verbetering wordt helaas te niet gedaan door opvolger ‘Never Stop’. Dit nummer gaat werkelijk alle kanten op. Pop, slechte metal alles komt voorbij. Maar wat nog erger is dan het gebrek aan eenheid, zijn die irritante screaming vocals. Stop daarmee! Onmiddellijk! Wordt een popzanger en spaar je stembanden. Niet alleen voor jezelf, maar ook voor de oren van je fans.

Meer eenheid wordt er geboden in ‘Look What You Made Us Do’. Het thema van dit nummer lijkt komt lekker dansen. Zelfs wanneer de beat erin komt, best geinig. De tekst “We Will Never Give Up” is dan weer teleurstellend. Mijn advies; zou t gewoon doen! Samenwerkingen zijn vaak een pluspunt. ‘True’ met Trevor Wentworth had dit kunnen zijn. Het nummer lijkt toch meer een geheel. Tot vlak voor het einde, dan moet er toch weer even gescreamd worden. Jammer want anders had dit een redelijk nummer geweest.

Tijdens ‘Famous’ worden de gitaren dan eindelijk functioneel ingezet. Het nummer komt niet verder dan brave rock, maar is wel OK. Drummer Simon Yildirim zorgt nog voor een redelijke versnelling. Het eind heeft toch helaas te veel hip hop / pop invloeden. In ‘B.I.C.’ Lijkt de band dan eindelijk de balans tussen mean en clean redelijk te raken. Om vervolgens af te sluiten met ‘Down’. Hiervan lijkt de intro verdomd veel op ‘Wrecking Ball’ van Miley Cyrus. Overigens niks tegen Miley want die laat de laatste tijd zien dat ze ook aardig kan rocken, maar dat is weer een heel ander verhaal. Goed terug naar ‘Down’, deze intro wordt gevolgd door een ietwat vreemde overgang, maar het geheel blijft bij zuivere vocalen en matige rock. Daarmee is het een van de betere nummers van dit album.

To The Rats And Wolves heeft er voor gekozen tijdens de productie van dit album geen hulp of advies van derden aan te nemen. Ze wilden een volledig vrijspel als het gaat om creativiteit. Dat kan tot mooie dingen lijden, echter in dit geval heeft het enorm in hun nadeel gewerkt. Wat dit album vooral mist is structuur. Je hoeft echt niet de beste zanger te hebben, maar je hoeft de verschillen ook niet zo hard af te steken als hier is gedaan. De clean vocals zijn haarzuiver, maar de stukken mean zijn nauwelijks te behappen en passen nergens bij. Overgangen zijn er nauwelijks en de gekozen manier versterkt de contradictie enorm. Mocht je toch nog getriggerd zijn? Hou je van boy bands en metal? Of vond je simpelweg de vorige twee albums stukken beter? To The Rats And Wolves speelt 6 april in de Melkweg. (Juliette Ruygrok)

30/100

Tracklist:
01. Cheap Love
02. Therapy
03. All The Things
04. Never Stop
05. Friendz
06. Look What You Made Us Do
07. True (fit. Trevor Wentworth)
08. Curve
09. Famous
10. B.I.C.
11. Down