Sinmara Hvísl Stjarnanna

Ván Records

Website:

Sinmara

Sinmara was één van de IJslandse bands die er relatief vroeg bij waren met een release (2 jaar na ‘Flesh Cathedral’ van Svartidauđi) maar eigenlijk niet de bekendheid en erkenning hebben gekregen die de andere bands uit dezelfde hoek wel hebben (naast voornoemde voorlopers Misţyrming’en Nađra). Niettemin was ‘Aphotic Womb’ een uitermate goed album. Het miste alleen iets meer energie wat bij de andere bands wel aanwezig. Niettemin beklijft het album wel, want het steekt simpelweg goed in elkaar. En zeker live is de band extreem overtuigend en word je geheel meegezogen in de muziek.

Na de meer dan prima EP ‘Within the Weaves of Infinity’ is het nu tijd voor de tweede full-length. Opener ‘Apparition’ start langzaam op, maar het enigszins typische gitaargeluid laat zich meteen horen. Wat opvalt is dat de bas ook goed hoog in de mix staat. Qua gitaarspel lijkt het een voortzetting van de EP. Als het nummer echt start valt op wat voor een pakkende en aparte riffjes de band in de muziek weet te verwerken. Als een kolkend koude maalstroom word je als luisteraar de diepte ingezogen. ‘Mephitic Haze’ is een veel te headbangfähig nummer terwijl het drumtempo vrij hoog ligt op sommige stukken. Het hele album gaat over sirenes, spoken en andere geestesverschijning en die ijle sfeer hoor je ook terug in de muziek. ‘The Arteries of the Earth’ heeft een paar hele lekkere gitaarlijntjes en riffjes die over de luisteraar worden uitgestort. ‘Crimson Stars’ bevat tussen alle duistere momenten juist ook weer een bijna rock-achtig stukje wat gek genoeg er prima in past juist omdat de omliggende muziek zo duister en meeslepend gebracht wordt. ‘Úr Kaleik Martrađa’ bevat prima dissonant gitaarwerk en pakkende momenten zonder de chaos van de storm uit het oog te verliezen. Het titelnummer bevat meer van al het bovenstaande.

Nu vallen er twee dingen na alle luisterbeurten op. Het eerste is dat geen enkel nummer erg echt heel duidelijk uitspringt. Alle nummers zijn van een hoog niveau maar je komt niet heel veel een heel specifiek stuk of riffje tegen wat je echt kan identificeren als ijkpunt van de plaat. Maar, dat is niet zo heel erg want punt 2 is dat deze plaat je echt meezuigt en meeneemt op een reis, waardoor je zo de hele plaat in geheel beluisterd. De band en dit album is gewoon ronduit goed, zonder een echt hoogtepunt te hebben. Wellicht is opener ‘Apparitions’ nog het meest aan te duiden als hoogtepunt, maar daarmee doe ik de andere nummers te kort. Maar als je over de gehele linie een constante 8.5+ scoort is dat toch ook wel van de buitencategorie.

Als je van (ijslandse) black metal houdt moet je dit album simpelweg proberen. Het heeft zo veel te bieden en voordat je het weet kan je weer op de afspeelknop drukken. Een volwassen, uitermate goed in elkaar stekend album dat bij de fans van black metal eigenlijk niet in de kast kan ontbreken. (Thomas van Golen)

88/100

Tracklist:
01. Apparitions
02. Mephitic Haze
03. The Arteries of Withered Earth
04. Crimson Stars
5. Úr Kaleik Martrađa
06. Hvísl Stjarnanna