Sacred Reich Awakening

Metal Blade Records

Website:

Sacred Reich

Daar is die dan, 23 jaar na de zwanenzang ’Heal’, de plaat, die volgens eigen zeggen nooit zou verschijnen. Inmiddels heeft de schijf met de toepasselijke titel ‘Awakening’, in de ruime week dat hij in de schappen ligt, al vele metalen harten sneller doen kloppen en over het algemeen genomen zijn de positieve reviews en commentaren niet van de lucht. Reden genoeg voor ondergetekende, die enigszins “überfan” is, om de plaat eens goed te laten indalen.

In de openingstrack ‘Awakening’ geeft zanger/bassist Phil Rind tekst en uitleg waarom het meer dan twee decennia duurde voordat Sacred Reich, ondanks het regelmatige toeren, “ontwaakte” uit de creatieve dip. De song is dan ook meteen een muzikaal statement. ‘Awakening’ beukt lekker weg met z’n zware riff en heerlijke fel en kort soleer werk van oudgediende Wiley Arnett en de slechts 22 jarige nieuwkomer Joey Radziwill. Erg knap dat de duistere jaren van de band muzikaal zijn vastgelegd in de zwaardere gedeeltes van dit nummer en dat het moment van “ontwaken” vertaald wordt in een pakkende melodie.

Met het opvolgende ‘Divide & Conquer’ kleurt Sacred Reich perfect binnen de lijntjes van het eigen verleden. Een zowel muzikaal als tekstueel een typische Sacred Reich song die in de basis zo op het debuut had kunnen staan maar dat ook de nuances heeft van ‘The American Way’ (1990). Bij het derde nummer ‘Salvation’ schroeft de band het tempo wat omlaag en die lijn lijkt ook doorgezet te worden in het navolgende ‘Manifest Reality’ maar de logge openingsriff slaat al snel om naar een aangename staccato thrash song. ‘Killing Machine’ en ‘Death Valley’ zijn composities die enigszins afwijken van het verwachtte patroon van Sacred Reich, vooral ‘Death Valley’ is opvallend vrolijk en zelfs swingend te noemen. Wat wel benadrukt wordt in deze twee wat afwijkende nummers is het muzikale vakmanschap van deze mannen. Met name de rol van drummer Dave McClain (ex-S.A. Slayer, ex-Machine Head), met alle respect voor de uiterst sympathieke originele drummer Greg Hall (die in 1991 ook al vervangen werd door McClain) is niet te missen, wat een formidabel muzikant!

De thrasher ‘Revolution’ hakt er vervolgens goed in, niet in een moordend “over the top” tempo maar op een dusdanig vlotte manier dat de heerlijke stevige op de hardcore / punk geschoeide riff meteen blijft hangen. De herkenbare positieve doch kritische teksten van Rind, verpakt in een prettig klinkende melodielijn, maken deze song echt af. Het afsluitende ‘Something to Believe’ doet qua opbouw, structuur en melodielijnen erg denken aan ‘Free’ van het ‘Indepedent’ album uit 1993.
Al dan niet bewuste referenties aan eerder werk zijn trouwens geen uitzondering op dit album. Zo hoort de oplettende luisteraar muzikale knipogen naar o.a. ‘One Nation’ (‘Manifest Reality’), ‘Crimes Against Humanity’ (‘Salvation’) en ‘I Don’t Know’ (‘Divide & Conquer’). Geen spectaculair vuurwerk dus als afsluiter maar een gedegen, enigszins rustige song dat bewijst dat Sacred Reich deze plaat niet alleen heeft gemaakt om goedkoop aan te haken bij de terugkerende interesse in de thrash metal uit ‘hun’ tijd.

Met acht nummers in slechts een half uurtje tijd zou je denken dat het geheel een beetje aan de korte kant is. Maar Sacred Reich levert na al die jaren een dusdanig kwaliteitsalbum af, dat ook nog eens “van top tot teen” een echt Sacred Reich album is, het is hen vergeven, zeker als je bedenkt dat dit het album is dat nooit zou verschijnen. (Theo Wapenaar)

92/100

Tracklist:
01. Awakening
02. Divide & Conquer
03. Salvation
04. Manifest Reality
05. Killing Machine
06. Death Valley
07. Revolution
08. Something to Believe