I Prevail Trauma

Relapse Records

Website:

I Prevail

Bij pop punk en metalcore kunnen we ondertussen alle kanten op denken, en weet je als luisteraar eigenlijk nooit echt wat je kunt verwachten. Bij een band als I Prevail werd dat al snel duidelijk. In 2014 werden zij razendsnel populair door hun cover van ‘Blank Space’ van Taylor Swift, gevolgd door hun album ‘Lifelines’ in 2016. Het duurde even door stemproblemen van zanger Brian Burkheiser, maar nu zijn ze terug en misschien wel experimenteler dan ooit met de release van hun tweede album ‘Trauma’ via Relapse Records.

Dit album beukt werkelijk open met ‘Bow Down’. Vol energie en agressie laten de heren even horen waar ze toe in staat zijn. Naast een vette groove, en toffe overgangen laat het nummer ook diversiteit horen met zowel ijzersterke vocalen van Brian Burkheiser en Eric Vanlerberghe. Er is ook een video uitgebracht van ‘Bow Down’ en dat is een terechte keuze. Ook van ‘Paranoid’ is er een video uitgebracht. Hoe anders is dit nummer ten opzichte van ‘Bow Down’. Het kent een rustige intro, een lange opbouw en trekt eigenlijk niet echt open. De beat heeft iets weg van dubstep / trap en het flirten met meerdere muziekstijlen is begonnen.

Veel popinvloeden zijn hoorbaar in de samenwerking met Delaney Jane, wat echt geen onverdienstelijke zangeres blijkt in ‘Every Time You Leave’. Verder dan rustige rock komt het echter niet. Ook de samenwerking met Justin Stone in ‘Rise Above It’ zal het gemiddeld metal hart niet sneller doen kloppen. De focus ligt meer op rap dan op gitaren, en zo hebben we na vier nummers toch al heel wat diverse muziekstijlen om onze oren gehad. Van ‘Breaking Down’ is er ook een video. Ook in dit nummer zijn verschillende muzikale stijlen verwerkt. Raps, mean vocals, rammende gitaren, rock invloeden en clean vocals alles zit erin verwerkt. Het is een soort menu van muzikale stijlen, echter voor de fijnproever lijkt het toetje te ontbreken.

Je vroeg je misschien al af waar de rammende gitaren waren gebleven. Met ‘Gasoline’ zijn die dan gelukkig weer even terug. ‘Gasoline’ heeft tempo, agressie. Het heeft die power waar je als luisteraar op zat te wachten. Hier wel een kleine flirt met rap, maar dat werkt altijd prima met de juiste dosis agressie. ‘Let Me Be Sad’ is dan wel weer wat rustiger, maar de juiste balans tussen rap en rock lijkt gevonden. Dit is een prima nummer waarin ook duidelijk wordt gemaakt dat de beide stijlen elkaar zeker niet bijten en ook op een mooie manier zonder agressie gebracht kunnen worden. Met ‘Deadweight’ wordt er nog eenmaal een rammertje neergezet. Dit is echt zo’n nummer voor in de pit. Het album eindigt echter rustig met het gevoelige ‘I Don’t Belong Here’. De vocalen van Brian Burkheiser worden uiterst subtiel weg gezet, en op dit soort momenten zijn we blij dat hij nog steeds als een nachtegaal klinkt.

Met maar liefst dertien nummers aan muzikale diversiteit laat I Prevail horen dat ze van vele markten thuis zijn. ‘Trauma’ gaat net die stap verder die vele bands misschien niet durven te nemen. Het is dan ook niet makkelijk om een oordeel te vellen over deze productie. Je kan niet stellig zeggen dat het niet je ding is. Dit laatste omdat er voor een ieder wel iets op lijkt te staan. Deze overkill aan keuze kan dus ook in hun nadeel werken. Nummers als ‘Bow Down’, ‘Gasoline’ en ‘Deadweight’ springen er echt uit voor de gitaarfanaat, en zijn gelijk van dusdanig niveau dat dit album voor hen zelfs valt aan te raden, echter staat er voor de liefhebber van meer gevoelig materiaal, rap / rock enz. voldoende andere nummers op. (Daar waar de rammende gitaarfanaat waarschijnlijk afhaakt). Wat in ieder geval staat als een huis, is de productie. De nummers zijn wel doordacht en zo ook de samenstelling van het album. (Juliette Ruygrok)

70/100

Tracklist:
01. Bow Down
02. Paranoid
03. Every Time You Leave ft. Delany Jane
04. Rise Above It ft. Justin Stone
05. Breaking Down
06. DOA
07. Gasoline
08. Hurricane
09. Let Me Be Sad
10. Low
11. Goodby
12. Deadweight
13. I Don’t Belong Here