Burning Rain Face The Music

Frontiers Music

Website:

Burning Rain

Burning Rain is bepaald geen nieuwe band voor wie dat mocht denken, het debuut dateert al van 1999 en ‘Face The Music’ is het vierde album van deze band. Het zijn ook geen onbekenden uit de scene, de band is namelijk in 1998 opgericht door gitarist Doug Aldrich (o.a. Whitesnake, the Dead Daisies) en zanger Keith St.John (Montrose, Kingdom Come).

De band kent enkele onderbrekingen van jaren en daarnaast hebben ze nogal wat bezettingswisselingen gehad in de ritme sectie, maar momenteel bestaat die uit Blas Elias (Slaughter) op drums en Brad Lang (Y&T) op bas. Nadat de heren eindelijk ruimte in hun agenda konden vinden door hun agenda’s en tourschema’s naast elkaar te leggen, gezien de drukke werkzaamheden in hun andere bands, is er dan nu ‘Face The Music’ verschenen.

Een vette bluesy, hardrock plaat zoals alleen deze heren hem kunnen brengen. Uiteraard wel met de nodige invloeden van hun vorige en andere bands.Burning Rain maakt klassieke jaren zeventig hardrock met een vette bluesy gitaarsound, wat ook wel Doug’s handelsmerk is. Opener ‘Revolution’ knalt er meteen lekker in en had zo op een plaat van The Dead Daisies kunnen staan, een lekker up tempo rocknummer met schitterend gitaarwerk. Het navolgende ‘Lorelei’ is dan weer meer een slepend blues rock nummer, wat op momenten weer aan vroege Aerosmith doet denken. Het mag duidelijk zijn, Burning Rain levert een gevarieerde plaat af, deze muzikanten zijn dan ook al lang geen beginnelingen meer en weten waar Abraham de mosterd haalt! Knallen kunnen ze ook, zoals te horen is in het nummer ‘Nasty Hustle’ en zeker ook in het daaropvolgende ‘Midnight Train’, wat toch wel erg lekkere nummertjes zijn.

Met ‘Shelter’ gaat het weer meer de rustige akoestische kant op en dat toont de veelzijdigheid van deze band en ook het talent van Keith als zanger weet de luisteraar te raken. Met het titelnummer ‘Face The Music’ komt het typische Dead Daisies geluid weer naar voren. Een mid tempo bluesy rocker met een southern groove, terwijl men met ‘Beautiful Road’ zo mogelijk nog funkier uit de hoek komt. Invloeden van Whitesnake en Led Zeppelin laten horen waar de mannen naar toe willen. ‘Hit And Run’ staat bol van Aerosmith grooves en is een geweldige rocker. Burning Rain staat voor kwaliteit van de bovenste plank, zoals ook in ‘If It’s Love’, wat David Coverdale op het lijf geschreven zou zijn, maar Keith laat horen dat hij er ook wat van kan en doet zeker niet voor David onder! Ook een geweldig lekker bluesy gitaar geluid in dit ballad achtige nummer. In ‘Hideaway’ is weer een hoofdrol weggelegd voor Doug die bewijst toch wel tot de top te behoren. Afsluiter ‘Since I’m Loving you’ bewijst nogmaals het talent van de band, en van Keith in het bijzonder. Een regelrechte Zeppelin hit zoals alleen deze klasbakken het voor elkaar krijgen!

Burning Rain levert een tijdloze jaren zeventig rockplaat af, topklasse! Deze gaat hoog in de diverse jaarlijstjes eindigen voorspel ik nu al, aanschaffen en genieten! (Kees Schijven)

90/100

Tracklist:
01. Revolution
02. Lorelei
03. Nasty Hustle
04. Midnight Train
05. Shelter
06. Face The Music
07. Beautiful Road
08. Hit And Run
09. If It’s Love
10. Hideaway
11. Since I’m Loving You