Alpha Wolf Fault

SharpTone Records

Website:

Alpha Wolf

Na de release van hun eerste studio album ‘Mono’ in 2017 werd het stil rond de Australische formatie Alpha Wolf. Het was dan ook een rumoerige tijd waarin de nodige wissels plaatsvonden. In 2018 vonden de laatste wissels plaats. Lead vocalist Aidan Ellaz werd vervangen voor Lochie Keogh, ook werd Mitch Fogarty toegevoegd aan de band op de drums. Nu zijn ze terug, klaar voor de herstart met hun EP release ‘Fault’.

Met ongeremde energie en agressie gaan ze van start. ‘No Name’ is de opener van de EP en beukt er werkelijk in. Met stoere riffs en lekker gitaarspel wordt je als luisteraar meegenomen een wereld vol agressie in. Lochie Keogh blijkt op de vocalen prima te passen bij het geluid van de band en is een ware aanwinst voor Alpha Wolf. Er kan nog een tandje bij, dat blijkt in ‘Spirit Breaker’. Vol gas gaat Mitch Fogarty erop los. Aangevuld met toffe riffs van Scottie Simpson is dit er een om van te smullen. Sabian Lynch en Lochie Keogh vullen elkaar fantastisch aan op de vocalen. De overgangen zijn rauw en ongepolijst, dit geeft een wat rommelig effect, maar het past prima binnen het nummer.

‘Russian Roulette’ is zo’n nummer waarin heel veel gebeurt. Het tempo gaat iets terug ten opzichte van ‘Spirit Breaker’ desalniettemin blijft het hard en agressief. Het lagere tempo zorgt er wel voor dat het nummer meer eenheid krijgt. Tekstueel is het allemaal niet heel spannend maar muzikaal gebeurt er genoeg om als luisteraar geboeid te blijven. Het rust moment voor de oortjes is dan ‘Fault’, wat eigenlijk meer gezien kan worden als een intermezzo in plaats van een nummer. Dit is jammer aangezien de EP maar 6 nummers kent, maar na al het rammend geweld ook wel even lekker.

Zeer plots knalt ‘Sub Zero’ er dan in. In de intro ligt de nadruk meer op de vocalen, maar al snel volgen stevige riffs dit op. De overgangen zijn prima, toch is dit niet het sterkste nummer van de EP. Het is ook moeilijk om de ingezette lijn van het begin van de EP te handhaven. Dit laatste blijkt ook in ‘Lonely Bones’. Er wordt leuk gespeeld met de diverse vocalen van Sabian Lynch en Lochie Keogh, het geheel blijkt muzikaal echter wat rommelig. Naar het einde toe van dit nummer en ook de EP moeten we dan maar terug denken aan de eerste drie nummers, want die waren werkelijk fantastisch.

Ben je een liefhebber van het wat hardere werk, dan is het een absolute aanrader om Alpha Wolf een keer te beluisteren. Met hun EP ‘Fault’ laten ze in ieder geval zien dat ze weer terug zijn. Het is dan ook vol smart wachten op hun eerst volgende studio album. (Juliette Ruygrok)

78/100

Tracklist;

01. No Name
02. Spirit Breaker
03. Russian Roulette
04. Fault
05. Sub Zero
06. The Lonely Bones