Hatesphere Reduced To Flesh

Scarlet Records

Website:

Hatesphere

Het weer tijd voor een album van het Deense Hatesphere. De mannen gaan terug naar hun roots. Hatesphere en Scarlet Records hebben de handen weer ineen geslagen ten ere van alweer hun tiende studio album ‘Reduced To Flesh’. Als inspiratie gebruikten ze het gevoel, waardoor ze in eerste instantie muziek gingen maken. Niet te veel nadenken en gewoon nummers maken. Het is volgens de band het meest “old school” album dat ze in jaren hebben gemaakt. Typische Hatesphere thrash met een vleugje death erin in verwerkt. Als dit toch geen rammertje is…

‘Praeludium’ is een intro voor het hele album. De dreigende opbouw trekt je mee ‘Corpse Of Mankind’ in. We zijn dan nu echt begonnen. Het is volle bak rammen geblazen. Wat een heerlijke explosie van agressie is dit! Rappe drums, snelle gitaren en toffe agressieve en vooral gevarieerde vocalen, dit is heerlijk! Knap drumwerk in de opening van ‘Nothing Is defenite’. Door toffe riffs wordt je meegesleept het nummer in. De vocalen van Esben Hansen zijn weer heerlijk, met een brul vanuit de tenen luidt hij een stukje blasten van drummer Mike Park in. Het drumwerk tijdens dit nummer is sowieso fantastisch en brengt de variatie. Met een grom van Esben eindigt het nummer plots maar passend.

‘Reduced To Flesh’ heeft als nummer iets grappigs, door speelse riffs van gitaristen Peter Hansen en Kasper Kirkegaard. Ook solerend wordt er uitgeblonken op de gitaren. De break is het zwaktepunt van dit nummer. De heren weten de breaks over het algemeen goed in te zetten en weten ook technische tempowisselingen te brengen, echter ramt hier alle tempo er wel erg plots uit en dat had niet gehoeven. Stel je voor, sta je bij een live concert net lekker te bangen, valt ‘t stil, en ook best lang…. Dat is toch even balen. Lekker up tempo is ‘Can Of Worms’. Typische thrash riffs en ijzersterk drumwerk kenmerken dit nummer. Dit is zo’n typisch zwaai met je haar in je buurman zijn bierglas plaat, tot de solo dan tenminste. In de glijende gitaarsolo komt ook nog een stukje gevoeligheid naar voren. Kortom een geweldig nummer.

‘Afterlife’ begint weer als één stuk rammende agressie. Het refrein is anders, maar past er wat betreft tempo prima in. De break is plots en heeft iets theatraals, toch past het op een symbolische wijze mooi in een nummer dat ‘Afterlife’ heet. De opbouw daarna is sterk en spannend. Het geheel boeit en is zeker niet saai. De spanning wordt nog maar eens opgebouwd in de opening van ‘Despicable You’. De intro duurt even, maar met een grom van zanger Esben Hansen gaat het dan echt over. Het is weer rammen geblazen. Goed gitaarspel zorgt voor een sterke opbouw. De tekst is lekker agressief en daagt uit tot een lekker pit gevoel. De death invloeden in dit nummer zijn overduidelijk aanwezig wat zorgt voor uitdagende tempowisselingen. Het einde is helaas wel erg plots.

Hatesphere stelt met ‘Reduced To Flesh’zeker niet teleur. Het is energiek en zeker een rammertje! De mannen houden hun woord en brengen dat “old school” gevoel zeker terug. Dus voor een ieder die verlangt naar goede trash met een vleugje death, voor een ieder die verlangt naar dat typische Hatesphere geluid, Dit is een absolute must have! (Juliette Ruygrok)

85/100

Tracklist:
01. Praeludium
02. Corpse Of Mankind
03. Nothing Is Definite
04. Ruled By Domination
05. Reduced To Flesh
06. Can Of Worms
07. Lethal Mistakes
08. Petty
09. Afterlife
10. Despicable You