Deicide Overtures of Blasphemy

Century Media Records

Website:

Deicide

Het uit Florida afkomstige Deicide hoeven we natuurlijk helemaal niet meer voor te stellen. Al vanaf 1987 bestaat de band al, opgericht als Carnage en daarna verder gegaan als Amon. Vanaf 1989 werd de naam definitief omgeruild voor Deicide.

Vijf jaar na ‘In the Minds of Evil’ ligt er dan eindelijk een nieuwe Deicide op de deurmat, ‘Overtures of Blasphemy’. Gitarist Jack Owen heeft onderhand plaats gemaakt voor Mark English en dat hoor je gelijk terug in de sound. Nu is de sound sinds het vertrek van de Hoffman broers nooit meer het zelfde geweest, maar het vele wisselen van de gitaristen (Santolla, Owen, Suzuki) heeft het geluid van de band door de jaren heen wel totaal veranderd. De duistere en chaotische riffs van de eerste vier platen zijn onderhand totaal verdwenen en de recentere platen zijn allemaal wat meer recht door zee. Ook goed, maar wel degelijk anders. De enige stabiele factor is de heer Benton himself en natuurlijk drummer Steve Asheim. De bassende, altijd furieuze, brulboei maakt van elke plaat toch echt weer een typische Deicide plaat door zijn geweldige diepe grunts. En dat is op het nieuwe album niet anders.

De gitaarriffs zijn misschien nog wel verder van de originele Deicide afgegleden dan ooit en de band klinkt op de een of andere manier heel erg fris. Ik snap dat dit totaal niet een competentie is die je bij een Deicide plaat verwacht, maar het is toch echt zo. Zo horen we regelmatig Vader achtige riffs (lees vrolijk) voorbij komen (One with Satan, Crucified Soul of Salvation) en het refrein van “Crawled from the Shadows” had zelf niet misstaan in een Amon Amarth nummer (Heiligschennis!). Op de stem van Benton na is Deicide eigenlijk helemaal niet zo duister meer. Is het dan slecht? Nee helemaal niet zelfs, luister maar eens naar het derde nummer “Seal the tomb Below”. Benton is in absolute topvorm daar en dat nummer blijft gelijk hangen door de geweldig brute zanglijn. De gitaarleads zijn op dit album van ongekende schoonheid; de solo’s van “Anointed in Blood” en “Defying the Sacred” zijn hier mooie voorbeelden van. Ook de teksten van de heer Benton zijn weer heerlijk subtiel (Compliment of Christ) en Gods onvriendelijk. Er is bijna geen één nummer dan langer is dan drie minuten, de meeste zitten er zelfs onder, en dat zorgt ervoor dat het album heerlijk weg luisterd en er staan dan ook weinig fillers op, bijna alles is direct raak.

Misschien dat de old school Deicide fans hier helemaal niets mee kunnen, maar die waren waarschijnlijk al zes albums geleden al afgehaakt. Hou je van een vette ”in your face” death metal dan moet je toch echt even de nieuwe Deicide opzetten. Ze slachten namelijk met gemak menige jonge band in hetzelfde genre tot pulp. (Remco Kreft)

88/100

Tracklist:
01. One with Satan
02. Crawled from the Shadows
03. Seal the Tomb Below
04. Compliments of Christ
05. All That is Evil
06. Excommunicated
07. Anointed in Blood
08. Crucified Soul of Salvation
09. Defying the Sacred
10. Consumed by Hatred
11. Flesh, Power, Dominion