Betzefer Entertain Your Force Of Habit

Metalville Records

Website:

Betzefer

Het uit Israël afkomstige Betzefer bestaat alweer 20 jaar. Betzefer was de eerste Israëlische metalband ooit die een album uitbracht bij een groot label. Na drie succesvolle albums was het dus even schikken toen zanger Avital Tamir besloot de band te verlaten om zich te richten op folklorische muziek. Het gezelschap kon hun geluk niet op toen Aharon Ragoza zich bij hen voegde en de band nieuw leven wist in te blazen. Nu zijn ze terug met hun vierde studio album ‘Entertain Your Force Of Habit’.

Dat Pantera een grote invloed is geweest voor deze mannen is direct duidelijk. De zanger (Aharon Ragoza) klinkt als een mix tussen Phil Anselmo en een Tazmanian devil. Het zal velen (bij een eerste keer horen) dus ook verbazen dat deze band uit Israël afkomstig is en niet uit een één of ander dorp in Texas. Met een vol bijna Amerikaans geluid en titels die niet misstaan op een county album zoals ‘Truck Leaking Gasoline’ komen de heren in ieder geval verassend uit de hoek.

Het album wordt geopend met ‘One Way To No Way’. Meteen wordt je meegezogen in agressieve riffs in combinatie met de ranzige vocalen van Aharon Ragoza. Het nummer heeft een toffe energie en het ramt lekker door. Dit smaakt naar meer. Meer is wat we krijgen in ‘Dead Lines’ het tempo blijft lekker hoog. De tempowisselingen zitten echter wat vreemd in elkaar en het vereist meerdere malen luisteren om dit te waarderen. Gelukkig maakt het gitaarspel van Matan Cohen – Grumi een hoop goed. ‘Ain’t No Party Till You Hurt Somebody’ is op zichzelf al een fantastisch gekozen titel voor een nummer. Hier wel de variatie in tempo, het ligt iets lager maar verliest desondanks niet de agressie. Blastende drums van Roey Berman brengen net dat extra’s. In ‘Never Been’ laten de heren in de intro misschien wel tot dusver de beste overgang horen, mede door de krachtige brul die Aharon Ragoza weet te produceren. De opbouw is energiek en weet zich te uiten in toffe groove metal. Fijne riffs, smerige solo’s en ijzersterke drumpartijen maken dit nummer misschien wel een van de beste van het album.

‘Truck Leaking Gasoline’ blijkt alles behalve een country nummer. Het is een lekkere pit plaat vol speelse elementen. Subtiele bas solo’s van Rotem Inbar brengen de verassing, gecombineerd met grappige tempowisselingen en heerlijk gitaarspel. Het nummer heeft iets licht chaotisch maar op een toffe manier. In ‘Hand In Hand To Hell’ gaat Ragoza nog even lekker los. Hij weet goed te versnellen, onder begeleiding van heerlijke groove. In de break gaat het tempo er iets uit en wordt het geheel wat duisterder. Lekker bassen in combinatie met een slepende solo brengt je naar het einde van het nummer. Met ‘Last Song In The World’ wordt het album afgesloten. Laten we hopen dat de titel geen waarheid wordt. Het is namelijk niet het sterkste nummer van het album. Ja het heeft veel energie, net als de rest van het album. Helaas is dit niet blijvend en met een bijna stoner achtige break rammen ze de energie eruit. Deze wordt helaas ook niet meer terug gevonden naar het einde van het nummer toe.

Met ‘Entertain Your Force Of Habit’ heeft Betzefer in ieder geval een mooie comeback te pakken. Het is een prima album vol met lekkere groove. Aharon Ragoza is een goede aanwinst en hij weet op overtuigende wijze de band de nodige energie in te blazen. Het resultaat is hard, agressief, smerig en rammend. Het is ‘Entertain Your Force Of Habit’ (Juliette Ruyrok)

75/100

Tracklist:
01. One way To No way
02. Dead Lines
03. Ain’t No Party Till You Hurt Somebody
04. Never Been
05. Crash
06. Light Away
07. Truck Leaking Gasoline
08. Dying Man
09. Hand In Hand To Hell
10. Last Song In The World