Altar of Perversion Intra Naos

The Ajna Offensive‎

Website:

Altar of Perversion

Voor de fans van deze Italiaanse band is het een lange zit geweest tussen de twee full-lengths. Voorganger ‘From Dead Temples (To The Ast’ral Path) verscheen in 2001 en we zijn nu 17 jaar verder. Maar dan ligt er wel een langspeler van bijna 2 uur op je te wachten. De vraag is altijd bij dit soort werken: kan de band bijna twee uur de aandacht vastgrijpen en vasthouden? Andere pogingen voor soortgelijke tijdsspanne zoals Dødsengels’s ‘Imperator’ en Schammasch’s ‘Triangle’ halen dat ook niet altijd. Eerlijk is eerlijk, het soort trucje dat Altar of Perversion bijna twee uur lang herhaalt is wel pakkend, en kan je prima volhouden voor twee uur, maar dan is het meer achtergrondmuziek in plaats van iets wat de volledige aandacht pakt en vasthoudt (iets wat bijvoorbeeld Dødsengel in de eerste helft zeer goed lukt). Het album begint met wat kosmische achtergrondgeluiden om daarna langzamerhand gitaar en drums in te laten glijden. Dit geluid blijft nagenoeg twee uur hetzelfde. Uiteraard zijn er tempowisselingen te bespeuren. Variatie gaat van snelle staccato drums tot aan langzaam voortbewegen alsof er door een moeras van sterrenstof wordt geploegd. De gitaar is enigszins iel en koud, maar wordt gecompenseerd door een warme basslijn die eronder ligt. De dissonante riffs werken uitermate goed bij het gevoel van een soort reis door de ruimte opwekken. Het verveelt in zoverre niet, irriteert niet en de schuurpapieren strot van zanger Calus past uitermate goed bij deze muziek.

Interessant feit aan dit album is dat de band de instrumenten heeft gestemd op 432 Hz in plaats van de gangbare 440 Hz. Uiteraard gaan hierachter pseudowetenschappelijke (muziek)theorieën schuil, waarbij gedacht wordt aan Pythagoreaanse wijsheid, wiskunde en uiteraard ook de nodige numerologie om de hoek komt kijken. Een stuk hierover is terug te vinden in het fascinerende Bardo Methodology interview met de zanger, te vinden via de volgende link. Of dit daadwerkelijk een an sich plezierige toon op het album creëert is lastig te zeggen zonder dezelfde muziek in 440 Hz stemming. Feit is wel dat deze black metal, voor al zijn kosmische thema’s en connotaties warm klinkt. Omdat het gitaarwerk bijna alleen maar tremolo riffjes zijn die heen weer zweven met wat geaccentueerd getokkel, heb je na ongeveer tien minuten in opener ‘Adgnosco Veteris Vestigia Flammae’ het idee dat je al een eeuwigheid aan het luisteren bent. Zoals ik al zei, als enige focus is dit wellicht niet vol te houden maar zo op de achtergrond terwijl men, ik noem maar wat, een recensie schrijft is het goed te doen. De muziek zit goed in elkaar, luistert lekker weg en is goed te behappen.

Een goede kans is dat je dit album uiteindelijk best verleidelijk gaat vinden om als achtergrond te gebruiken bij het doen van andere zaken. Wellicht is het daardoor ook des te effectiever. Of de 432 Hz stemming daaraan meehelpt durf ik niet te zeggen, maar interessant is het zeker. Voor de liefhebber komt deze plaat ook op 3x12” vinyl uit, met uiteraard mooi artwork. Wie een doorwrocht album wil hebben waarmee hij wel even zoet is kan zijn hart ophalen bij het werk van deze Italianen. (Thomas van Golen)

80/100

Tracklist:
01. Adgnosco Veteris Vestigia Flammae
02. She Weaves Abyssal Riddles and Eorthean Gates
03. Behind Stellar Angles II
04. Cosmic Thule, Inner Temple
05. Subcosmos Archetypes
06. Through Flickering Stars, They Seep