Photos by : © '19 Mell Haas
for Metal-Experience.com

NOTE: Unauthorized use of these photos is prohibited. We hope
you have a good lawyer if you disregard this warning.

Nile, Hate Eternal, Vitriol en Omophagia - P60 Amstelveen – 02/10/2019

Als Nile op tour gaat is het in de meeste gevallen een grootse package aan bands die de Amerikanen uit Greenville, South Carolina vergezellen. De Zwitserse band Omophagia verzorgt de opening, vervolgens trakteert de uit Portland, Oregon afkomstige band Vitriol het publiek op een uberbruut portie death metal en doet Erik Rutan´s Hate Eternal als het ware een soort co headline show. Nile released 1 november via Nuclear Blast de 8e langspeler ´Vile Nilotic Rites´ en is alvast ter promotie op een Europese tournee, waarbij nieuw werk niet ontbreekt.

 

Rond de klok van 7uur bij Omophagia het spits af. De band bestaat sinds 2006 en bracht 3 albums uit. Deze tour is een mooie gelegenheid om het onlangs verschenen ´646965´ te presenteren. Zo komen ´Radicalized´ en ´646965´ voorbij. De band speelt strak en houdt zich prima staande naast de “grote jongens”. Origineel is ook het feit dat elk bandlid een zwart overhemd met rode stropdas draagt.

 

 

Vitriol is een vrij nieuwe band, maar hun razende death metal bereikt een steeds grotere groep liefhebbers. Ook vanavond is er veel animo voor. Het viertal brengt een beukende set met nummers van ´To Bathe from the Throat of Cowardice´ waarbij vooral drummer Scott Walk uitblinkt met zijn doordachte drumpartijen. Een erg sterk optreden en de band neemt na afloop graag de tijd voor de fans.

 

 

Hate Eternal is dan geen onbekende meer. Al sinds 1997 buldert de tank uit Tampa, Florida voort onder leiding van frontman, gitarist Erik Rutan. De band tourt niet vaak en opmerkelijk feit is dat het briljante ´Upon Desolate Sands´ vorig jaar al verscheen, maar er nog geen promotietour was geweest op Europese gronden. Geschikte drummers vinden is voor de Rutan de laatste tijd wel een dingetje, om deze reden wordt er gewerkt met een sessie drummer. Na Hannes Grossman is het nu de beurt aan John Longstreth van Origin, en de beste man doet dit met verve. Al mist het soms wat energie en klinkt het te klinisch. Ook tijdens gitaarsolo´s in bijvoorbeeld ´All Hope Destroyed´ klinkt het geheel wat leeg en mist het body. Het drietal brengt verder een doorsnede van het hele repertoire waar de hoofdmoot ´Upon Desolate Sands´ is. Helaas ontstaan er tijdens ´Nothingness of Being´ problemen met de PA, waardoor de band genoodzaakt is te stoppen. Klassieker ´King Of All Kings´ blijft hierdoor uit. Een optreden waar veel meer in had kunnen zitten.

 

 

Na een ombouw is het de beurt aan Karl Sanders en co. Al sinds 1993 behoort Nile tot de absolute top van het genre. Ook hier is het een en ander in de line up veranderd. Gitarist, zanger en frontman Dallas Toler Wades heeft na 17 jaar de band verlaten en in Brian Kingsland is een waardige gitarist gevonden. Bassist Brad Parris heeft de rol als frontman. Na een intro in Egyptische sferen wordt er sterk geopend met ´Sacrifice Unto Sebek´, gevolgd door het beukende ´The Blessed Dead´, waar drummer George Kollias laat horen nog niet moe te zijn. De nieuwe plaat komt volgende maand uit en het voorproefje bestaat alvast uit ´Long Shadows Of Dread’, ‘Vile Nilotic Rites’ en ‘Snakepit Mating Frenzy´. Dit alles klinkt veelbelovend. Uiteraard wordt er in de vorm van ´The Howling of the Jinn´ ook gedacht aan de old school Nile fan en wordt er uiteraard afgesloten met ´Black Seeds Of Vengeance´. Nile “was on fire”, waarbij ze een hoop speelplezier uitstralen. Podium aankleding is sober te noemen met alleen een backdrop en weinig belichting. De opkomst met ruim 300 man is goed te noemen, en Nile kennende komen ze volgend jaar vast en zeker terug om de podia plat te spelen. (Nick de Vet)