Photos by : © '19 E. Straver
for Metal-Experience.com

NOTE: Unauthorized use of these photos is prohibited. We hope
you have a good lawyer if you disregard this warning.

Darkspace, Saille, Turia – Baroeg, Rotterdam – 03/03/2019

Op zo`n typische druilerige winderige winterse zondagmiddag als deze, waarbij je eigenlijk gewoon binnen wilt blijven, stond er in Baroeg een matinee gepland. 3 vrij verschillende bands, namelijk Turia, Saille en Darkspace mochten deze zondag muzikaal omlijsten. Toch bleken er wel degelijk een overeenkomst te zijn, alledrie produceren ze op geheel eigen wijze sfeervolle black metal. Tot mijn verbazing stond het om vijf over vier al aardig vol en was het zowaar al begonnen!

 

Turia bijt de spits af, het Nijmeegse trio produceert nu al zo`n 5 jaar atmosferische black metal, die met uitgesponnen songs wordt gebracht, zoals te doen gewoon in dit genre. Toen ik binnen kwam lopen was het podium slechts verlicht met een aantal kaarsen en schreeuwt zangeres T al de longen uit haar lijf met ijle uithalen. Knus is misschien niet de juiste term, maar er ligt wel een melancholische saus over deze band heen. Dat komt ook vanmiddag weer goed naar voren, door de kaarsen, de wierook en de vol overgave gespeelde black metal. Ondanks het feit dat er maar 1 gitarist op het podium staat naast de zangeres en de drummer komt er toch wel een indrukwekkende bak herrie vanaf. Volgens mij ontwaarde ik als laatste nummer ‘Aan den Golven der Aarde Geofferd’ van de laatste split met Fluisteraars en dat was voor mij wel een mooi hoogtepunt van deze show en tevens de afsluiter.

 

 

Na een korte ombouwpauze betreed het Vlaamse Saille de bühne. Deze 5 heren spelen al 10 jaar samen en hebben 4 langspelers uit. Toch weten ze mij geen moment te pakken. Wellicht is het de licht, rommelige presentatie of het geluid dat niet helemaal mee werkt, maar het raakt me niet. Als je geïnteresseerd bent in wederom sfeervolle black metal zoals in oude Cradle of Dimmu Borgir, dan zou je dit weleens kunnen proberen, maar ik hou het liever bij het origineel. In het afsluitende nummer ‘Haunter of the Dark’ komt ome HP Lovecraft nog even om de hoek kijken en toont de band iets van een eigen geluid. Graag meer hiervan voortaan.

 

 

Darkspace is eigenlijk niet zo vaak live te bewonderen. Qua sfeer zet deze Zwitserse formatie een soort spacey variant van black metal neer met een drumcomputer vol met donderende en hypersnelle beats. Ik was een beetje bang voor een slecht geluid, mede ingefluisterd door mijn collega recensent van Golen. Gelukkig is mijn angst voor niets en komt er een muur van geluid op je af die nietsontziend is. Baroeg is gehuld in blauw en wit licht, stroboscopen, rook en een soort maan die allemaal kille kleuren lucht uitzend op het podium. Alsof er een groepje aliens staat te spelen op het podium, erg goed gedaan.

 

 

Langzaam zweef je mee op de klanken van onder andere 1.2, van Darkspace 1 naar later werk met 3.12, 3.15 en ik meen 3.16. Je waant je echt buiten onze planeet met deze 2 Zwitserse mannen en dame. De meer synthesizer georiënteerde stukken van deze nummers duren sommige mensen wat te lang lijkt het, maar mij doen ze niets dan goed op deze reis door de kosmos. Met afsluiter 4.20 komt er eind aan een dijk van een show, dit met al haar kilte mij tot kosmische temperaturen heeft doen dalen. Een unieke ervaring. (Koos van Marle)