Photos by : © '18 Lenn Kralt
for Metal-Experience.com

NOTE: Unauthorized use of these photos is prohibited. We hope
you have a good lawyer if you disregard this warning.

Don Airey & Friends, Van Halen Tribute 5150 – De Boerderij, Zoetermeer – 18/03/2018

Deep Purple toetsenist Don Airey is een levende legende, maar hij geniet er nog steeds van om ook in kleine zaaltjes op te treden tussen de grote tours van Deep Purple door. Dat Don Airey een graag gezien gast is in Zoetermeer blijkt wel uit het feit dat hij nagenoeg een jaar geleden (25 maart 2017) ook al in de Boerderij te zien was. Het voorprogramma zal verzorgd worden door Van Halen Tribute 5150, die onder leiding staat van zanger Stan Verbraak (Helloïse) waarbij de band de nodige hoogtepunten speelt waarbij het debuutalbum dat 40 jaar geleden verscheen centraal staat.

We weten natuurlijk allemaal dat Van Halen met Eddie van Halen een fantastische gitarist in dienst heeft. Dus ik ben erg benieuwd naar de kunsten van deze coverband. De rollen zullen vervuld worden door de West-Brabantse gitaristen Conrad Hultermans en Sebas Honing. Samen met Frank Dries (basgitaar), Stefan Maas (drums) en Stan Verbraak (zang) zullen zij dit klusje wel klaren.

De setlist bestaat zoals al eerder gemeld dus uit het integraal spelen van het 40 jaar oude debuutalbum aangevuld met enkele klassiekers. Zo gaat de band van start met een uitstekende versie van “Running With The Devil” waarbij de band me meteen al weet te verrassen. De sfeer zit er dan ook meteen voor de rest van het optreden goed in. In flink tempo komen vervolgens songs als “You Really Got Me”, “Ain’t Talkin’ Bout Love”, en “I’m The One” voorbij. De band heeft het naar zijn zin waarbij de heren gitaristen erop los duelleren en niet voor elkaar onder doen. Het publiek vindt het dan ook prachtig en zingt luidkeels mee. Verder horen we dan nog de nummer “Jamie’s Cryin” en “Atomic Punk” en “Feel Your Love Tonight” voorbijkomen. Ik kan wel zeggen dat ze erg dicht bij de echte Van Halen komen en dit is dus duidelijk een opwarmer van formaat. Ze gaan verder met “Little Dreamer” en de set wordt beëindigd met “Hot For The Teacher” afkomstig van het album ‘1984’. Al met al een goed begin van een top avond.

Voordat het de beurt is aan Don Airey wil ik toch nog even een introductie doen. Don is onder meer bekend als toetsenvirtuoos van onder andere Gary Moore, Rainbow, Deep Purple en Ozzy Osbourne. Uiteraard heeft hij ook een aantal soloalbums uitgebracht zoals K2’ (1988), ‘Light in the Sky’ (2007), ‘All Out’ (2011) en ‘Keyed Up’ (2014). Vanavond wordt er echter opgetreden als Don Airey & Friends waarbij Don de volgende vrienden heeft meegenomen, Gitarist Simon Mc Bride (Sweet Savage) en bassist Dave Marks, die al veel met Simon heeft samengewerkt. Op drums vinden we dan Jon Finnegan en op zang Carl Sentance (Nazareth).

Na een korte ombouwpauze trapt de band af met “Spotlight kid” en vanaf de eerste noten weet de band te overtuigen. Vervolgens gaat het verder met de Deep Purple cover “Pictures of Home” en wat meteen al opvalt is dat het allemaal geweldig klinkt en wat een mooie stem zanger Carl Sentance heeft. In rap tempo volgen de songs elkaar op krijgen we onder meer nummer als “Back on the Streets” “I Surrender” (Rainbow) en de wereldberoemde ballad “Still got the Blues” van Gary Moore te horen waarbij de hele zaal uit volle borst meezingt. Tussen de nummers door wordt er ook leuk met het publiek omgegaan, zo worden er de nodige grappen gemaakt en is de speelvreugde groot. Don speelt met een dikke glimlach op zijn gezicht en geniet zichtbaar van het aanwezige publiek.

De setlist is dit keer wat anders dan de show van een jaar geleden waarbij we nummers als “Victim of Pain”, “Inquisition” en “Mr Grimsdale” te horen krijgen, maar ook vandaag is het een opeenstapeling van hoogtepunten. Tijdens “Out of Line” wordt de band tussendoor op een leuke manier voorgesteld door de toetsenvirtuoos. Het duo Simon McBride (gitaar) en Dave Marks (bass) dagen elkaar uit en hebben veel lol op het podium en dan te bedenken dat Dave, die tijdelijk Laurence Cottle vervangt precies 6 dagen had om alle nummers uit zijn hoofd te leren toen hij op de tourbus stapte.

De set gaat vervolgens verder met “Difficult to Cure” (Beethoven/Rainbow) en “All Night Long” (Rainbow) en ik hoop eigenlijk stiekem dat de show nog lang niet afgelopen is. Alle bandleden mogen vervolgens hun kunnen vertonen in de diverse solo momenten laten waaruit blijkt da don ene prima band om zich hen verzameld heeft. Vervolgens wordt “Lost in Hollywood” (Rainbow) als laatste nummer aangekondigd. We zingen nog eens mee en het applaus van het publiek is groots. De heren komen natuurlijk nog terug voor een stuk van “Hocus Pocus” en de knallers “Hush” (Deep Purple) en ze eindigen de avond met “Black Night” (Deep Purple). Ik moet dan ook toegeven dat de avond zeer geslaagd was waarbij de heren na afloop ook nog even de tijd nemen om handtekeningen uit te delen en met de mensen te kletsen die nog zijn blijven hangen in het café. (Teks: Talitha Martijn, foto's Lenn Kralt)