Photos by : © '15 E. Straver
for Metal-Experience.com

NOTE: Unauthorized use of these photos is prohibited. We hope
you have a good lawyer if you disregard this warning.

Annihilator, Harlott, Archer – Patronaat, Haarlem - 05/11/15

Na de geslaagde optredens van woensdag in een nagenoeg uitverkochte kleine zaal in het Tilburgse 013 mocht nu het Haarlemse Patronaat proeven van de optredens van Annihilator, Harlott en Archer. Waar de dag ervoor in 013 het Amerikaanse Archer na Harlott mochten openen werden vandaag de heren Archer aan de start verwacht. Zo geschiede het dat Archer moest aanvangen in een grotendeels lege zaal. Deze drie jonge mannen uit Santa Cruz, Californie brengen een portie traditionele heavy metal met hier en daar wat thrash metal invloeden en hadden moeite de aandacht van het publiek te veroveren. Wat simpele en gezapige nummers van het onlangs verschenen 'Culling The Weak’ aangevuld met wat oudere songs deden het niet echt goed bij het publiek. Dit ondanks de inspanningen zanger / gitarist Dylan Rosenberg, het spaarzame hoogtepunt moest voortkomen uit een Megadeth cover “Tornado of Souls” die ter ere van de verjaardag van bassist Dave De Silva werd gespeeld. De dag ervoor was overigens de drummer jarig. Welk nummer daar gepeeld werd verteld het verhaal echter niet. Al met al kunne we concluderen dat Archer is er nog niet helmaal is en nog de nodige ervaring moet opdoen maar de eerste stappen zijn gezet.

 

 

Met Australische Harlott krijgen we iets compleet anders voorgeschoteld. Deze mannen spelen een aanstekelijke vorm van thrash metal gebaseerd op voorbeelden uit de jaren ’80. Bij verschillende nummers, zoals bijvoorbeeld “Denature”, waan ik me bij Slayer show en dit met een geheel eigen inbreng en sound. Wat opvalt is dat deze heren geen interactie hebben met het publiek, los van een grap over het Australische accent wordt nauwelijks meer dan een aankondiging gedaan. Natuurlijk wil je in het half uurtje dat je krijgt zoveel mogelijk van je laten horen, maar toch een beetje contact met het publiek kan ook geen kwaad. Wel kwamen er een aantal lekkere songs als “Orgin”, “Proliferation” en “Means To An End“ voorbij en eigenlijk is dit half uur te kort, Harlott smaakt naar meer.

 

 

Annihilator, de Canadese formatie onder aanvoering van Jeff Waters, maak aanstalten het podium te betreden als de Scorpions songs “Rock You Like A Hurricane” door de speakers klinkt. De band trapt af met “King Of The Kill” waarop het optreden verder gaat met drie nieuwe nummers, te weten “Snap”, “Suicide Society” en “Creepin’ Again”. Al snel wordt duidelijk dat Jeff Waters het vertrek van zanger Dave Padden prima heeft weten op te vangen. Jeff pakt immers zelf weer de microfoon op en na een wat onwennige periode met wisselend succes lijkt de meester zijn draai weer gevonden te hebben. Waters realiseert zich dat er verschillende smaken in muziek en in Annihilators albums zijn en zegt aan het begin van het optreden toe ook nummers te spelen van de klassieke albums‘Alice In Hell’ en ‘Never, Neverland’. Dit resulteerde in een gevarieerde set waarbij songs van nagenoeg alle albums voorbij kwamen. Maar het waren toch vooral de songs van de eerste albums die het meest aansloegen bij het publiek. Ruimte voor humor was er, zo kregen we het korte “Chicken And Corn” te horen, een hilarische song waarmee Annihilator de lachers op de hand kreeg. Wat verder opviel was dat de heren zelf zich ook bijzonder leken te vermaken op het podium. Na een prima show wordt het optreden na ruim anderhalf uur afgesloten met de perfecte afsluiters van een vermakelijke avond (hoe kan het ook anders) met “Alison Hell” en “Human Insecticide”.

 

 

De conclusie van de avond luid vervolgens dat Jeff Waters met succes de handschoen opgepakt en ook de vocalen weer voor zijn rekening genomen. Annihilator wist dan ook te overtuigen en zette een enthousiast optreden neer waar de humor en spelplezier bovenaan stond. (Erik van Dijk)