Photos by : © '12 E. Straver / T. Martijn
for Metal-Experience.com

NOTE: Unauthorized use of these photos is prohibited. We hope
you have a good lawyer if you disregard this warning.

Nachtmystium, Dark Fortress, Verdelet, Wraithcult  - Baroeg, Rotterdam – 29/04/2012

Op de gezellige zondagmiddag voor Koninginnedag was het ook voor black metal minded Nederland mogelijk om een feestje te maken. Nachtmystium en Dark Fortress deden Baroeg aan en in hun gevolg kwamen ook Wraithcult en Verdelet mee. Een afwisselende middag dus, waarbij de nadruk ligt op de niet standaard black metal bands.

 

Voor een zowat lege Baroeg trapt Wraithcult de middag af. Ik was zelf niet bekend met deze band, maar ze konden mij zeker boeien. Helaas is er op het almachtige internet ook niet veel over deze band te vinden, maar met “Prophet Deceiver” en “Cold Moon” komen zeker twee prima nummers voor bij. Jammer dat alleen het gitaargeluid iets te zacht in de mix staat, hierdoor komt de band niet helemaal tot zijn recht. De tweeling gitarist en bassist kennen we ook uit Thulcandra, maar dat lijkt mij geen invloed op deze band.

 

 

Verdelet uit het Verenigd Koninkrijk heeft net haar debuutalbum ‘Return To Dust’ uit en mag dat op deze tour promoten. Dat gaat niet helemaal vlekkeloos want zowel de zang als de gitaar zijn af en toe niet goed te horen. De zanger heeft wel een leuk kapje over z’n hoofd en kijkt bezwerend om zich heen maar vocaal gezien is het allemaal toch wat een mindere bedoening. Nu waren er af en toe prima stukjes muziek maar over het geheel genomen stelde de band muzikaal nog niet echt iets voor. Dat doet niets af aan het enthousiasme van de bandleden, want dat was er wel degelijk. Nu de muziek nog.

 

 

Dark Fortress heeft sinds 2010 geen nieuw album meer op de markt gebracht. Nu was dat ook niet nodig, want ‘Ylem’ was een plaat waar je U tegen zei. Maar toch mogen de Duitsers wel weer eens met nieuw werk aankomen. Via een goed ingevoerde bron wist ik dat eraan gewerkt werd en zoals later bleek kregen we ook een nieuw nummer te horen. De band trapt af met “Osiris”, afkomstig van de laatste plaat en de zaal stroomt al aardig vol om deze mannen aan het werk te zien. Ze hadden wel aardig leentjebuur moeten spelen om een band rond te krijgen omdat de ene gitarist (V. Santura was wel vrolijk aanwezig), de bassist en toetsenist uit waren gevallen. Het knappe was dat dit geen moment opviel omdat er werd gespeeld als een goed geoliede machine. Toen de band vervolgde met het hard rossende  “Ghastly Indoctrionation” van ‘Sceance’ was het helemaal duidelijk dat de band erg goed is om live de melodische black te vertolken. Tijdens “The Valley” vervulde de zanger van Verdelet nog een minimaal gastrolletje, maar scheurde wel zijn t-shirt kapot. Vervolgens werden we nog getrakteerd op “Cohorror” en “Catawomb” alvorens een nieuw nummer te horen krijgen. Het is een wat midtempo nummer geworden met een versnelling richting het einde, en doet het live dan ook goed. Het slot van de set staat in het teken van ‘Ylem’ en het immer rockende “Baphomet” wat een perfecte afsluiter is. Ondanks dat de helft van de band afwezig is stond het wederom als een huis. Voortaan de microfoon van zanger Morean weer een tandje harder (2 jaar terug stond het nog zachter) en dan is het helemaal genieten geblazen.

 

 

 

Rond half zeven beklimt Nachtmystium het podium. Duidelijk is wel dat dit de band is waar het merendeel van het publiek voor gekomen is. Met een mannetje of tweehondeerd is het dan ook prettig druk voor zowel band als publiek. Geopend wordt er met “Seed For Suffering”, van ‘Instinct Decay’. Lekker om met een wat ouder nummer te openen, en dat zal later blijken ook niet de laatste zijn. De band heeft er zelf duidelijk zin in, al zijn ze wel wat verbaasd dat wij zo op de middag komen kijken. Op zich logisch, want het drugs gerelateerde collectief zal zich meer op hun gemak voelen bij een avondshow gok ik. Het is echter niet anders, en gelukkig lijdt de kwaliteit er zeker niet onder. Met “High on Hate” en “Addicts” krijgen we twee nummers van de laatste plaat, waarna er weer teruggeschakeld wordt met “Chosen By No One” naar ‘Instinct Decay’. Qua geluid hoeven we ook wederom niet te klagen, dat is bij Nachtmystium in mijn ervaring wel eens anders geweest. De keys van Sanford Parker staan wel wat erg overheersend in de mix, waardoor de gitaarpartijen soms niet helemaal lekker uitkomen. Op zich wel jammer, maar niet onoverkomelijk. Met “Ashes To Ashes” wordt er nog even gespiekt op ‘Demise’, waarna we via “Hellish Overdose” nog een nieuw nummer voorbij komt in de vorm van “Dawns Over The Moon Of Jerusalem” waarna met het intro “One Of These Nights” en “Assasins” de reguliere set afsluit. Iedereen is aardig doorgespaced, maar gelukkig volgt er nog een toegift. Met “Cold Tormentor (I have Become)” en “Ghosts Of Grace” is er toch echt een einde aan de koek gekomen. Wel een prima te versmaden koek, ook voor de neutrale luisteraar. En zo loop je om half acht in de stralende zon weer richting auto. Blijft apart die matinee concerten. (Thomas van Golen, Koos van Marle)