Terzij De Horde A Rage Of Rapture Against The Dying Of The Light


Self Release

Website :

Terzij De Horde 

Van Liar Liar Cross On Fire naar Alethe naar Terzij de Horde. Nu is het vaak dat bands wel eens van naam wisselen maar twee keer, waarbij Alethe niet eens een demo produceerde, is wel wat vaak. Maar het gaat om het eindresultaat en de band voelde dat een naamsverandering een goede zet zou zijn zodat ze onder de Terzij de Horde-moniker hun demo-EP konden uitbrengen. De nieuwe naam komt trouwens van een gedicht van Hendrik Marsman. Opnames, mixen en masteren geschiedde in de Independent Recordings studio in Utrecht onder leiding van Quintijn Verhoef.

'Prometheans' begint met langzaam baswerk om meteen al de drums en gitaar erbij te krijgen in een slepend tempo. Niet veel later schakelt de band echter door naar versnelling 5. En eigenlijk doen ze me op welk tempo dan ook behoorlijk denken aan Altar of Plagues. Nu is dat helemaal geen slechte vergelijking want de jongens uit Ierland zijn ook geen lullig bandje. Gezien dat Terzij de Horde al eens in het voorprogramma stond en naar eigen zeggen ook is uitgenodigd door de Ieren om daar eens te komen optreden is de vergelijking vrij logisch. De band wisselt af en aan tussen langzame, slepende, doom-achtige stukken om dan vervolgens weer keihard uit te barsten in een orgie van drums en volgbare riffs. Deze afwisseling zorgt ervoor dat de aandacht nergens verslapt. Zelfs het twee keer zo lange 'Vertigo: The Mithraic Ritual' lukt het om makkelijk de aandachtsboog strak te houden met slechts rustig, doch krachtig, drumwerk en een paar dissonante gitaar-aanslagen terwijl zanger Joost hier en daar de poëtische teksten eroverheen schreeuwt. En als ik poetisch zeg, bedoel ik ook poetisch. Niet voor niets is de invloed van de band vooral terug te leiden tot verscheidene dichters zoals Dylan Thomas en Robert Browning en filosofen als Nietzsche en H.D. Thoreau. Let wel op, de band is helemaal niet vies van wat screamo-invloeden te gebruiken. Hou je helemaal niet van screamo, zoals ondergetekende, dan moet je niet zeiken, want nergens is het stemgebruik ook maar enigszins storend. Puriteins black metal fans kunnen nog wel eens bang worden en denken aan Krallice-taferelen waarbij de esthetische 'regels' van black metal weg worden gegooid en het stemgebruik ook niet alledaags is. Dat soort mensen moeten dit dan ook niet luisteren, want de band behelst veel meer dan alleen maar simpel Darkthrone naspelen. Dat laat de band dan ook horen als de uitbarsting eenmaal is gekomen. Prima en interessant gitaarwerk voeren hier toch wel de boventoon zonder dat majestueus slepende element te verliezen. 'The Roots of Doomsday Anxiety' is een heropname van het nummer dat ook op de demo-cd van Liar Liar Cross On Fire stond, dus deze keer is het nummer te beluisteren met een betere productie, en dat komt het nummer zeker ten goede. Het nummer begint vrij sterk met hypnotiserend gitaarwerk en stuwend drumwerk. De juiste combinatie van de instrumenten zorgt ervoor dat dit nummer eindeloos zou kunnen voortduren zonder problemen. Na een tijdelijk versnelling valt het nummer dan weer terug in het lekker logge ritme en eindigt het nummer zelfs met... een banjo. Als je dacht dat Panopticon de enige band was die zoiets op een album zette: think again! Voordat je ineens country-muziek voor je gaat zien, het banjo-spel van nieuwe gitaar-aanwinst Demian ligt prima in het verlengde van het nummer: rustig en ingetogen, maar vol sfeer. Naast dat het een prima outro is voor het nummer, is het ook het begin van afsluiter 'Non Timetis Messor' waaroverheen langzaam de echte muziek in komt zetten. En het nummer knuppelt er meteen flink in, om hier en daar wat minder de nadruk te leggen op blastbeats en meer op riff en wisselende ritmes. Als de voorgaande nummers nog niet overtuigend genoeg waren, dan moet dit laatste nummer het toch echt doen. Alles wat de band gebruikt, zit hier in en ze weten het tot groots en episch nummer van acht minuten te maken.

Terzij de Horde laat op hun EP horen dat Nederland nu ook prima kan meekomen in de wereld van bands die uitgesponnen muziek maken in de black metal-hoek. Een echte Altar of Plagues-kloon vallen ze niet te noemen, want daarvoor zitten er genoeg andere elementen in de muziek. Een aankomende volledige cd moet dan ook een nog beter plaatje geven dan deze EP al kan. Zeker als de muziek in het verlengde ligt van de laatste twee nummers, aangezien die toch wel uittorenen boven de eerste twee. Hier en daar proberen om nog wat meer afwisseling te creeeren door mogelijk wat meer mid-tempo stukken zou geen kwaad kunnen (vaak overheerscht toch het langzame-doom gevoel of het blastende black-metal gevoel), maar niettemin is dit een duidelijk statement van de band en eentje die zeker niet onopgemerkt mag gaan voor iedereen die enige affiniteit met bands als Altar of Plagues, Krallice en eigenlijk die hele zwik atmospherische black metal bands die niet bang zijn voor wat experimentele dingen. Kortom, goede eerste release en zeker de aanschaf waard! (Thomas van Golen)

Tracklist:
01. Prometheans
02. Vertigo: The Mithraic Ritual
03. The Roots Of Doomsday Anxiety
04. Non Timetis Messor


Line-up:
Joost – Vocals
Stefan – Guitar
Demian – Guitar
Johan – Bass
Richard – Drums