Steak Number Eight  22/04/2011

De bandleden van de Belgische postrock band Steak Number Eight zijn nog maar net achttien jaar oud en hebben onlangs hun tweede album uitgebracht. Het album heeft de titel ‘All Is Chaos’ meegekregen. Het geluid van de band is een mix van postrock en sludge metal, waarbij de band beïnvloed is door bands als Pelican, Isis, Sunn O))) en Amen Ra. Het nieuwe album is de opvolger van het debuut ‘When The Candle Dies Out’ (2008), dat in feite een samenraapsel was van hun eerdere demo’s. ‘All Is Chaos’ werd overigens geproduceerd door Mario Goossens (Triggerfinger) en gemixt door Matt Bayles (Mastodon, Isis, Pearl Jam) in de Red Room Studio in Seattle. Met ‘All Is Chaos’ lijkt de band dan ook helemaal klaar te zijn om de strijd aan te gaan met de internationale concurrentie.

 

Genoeg reden dus om zanger/gitarist Brent Vanneste eens wat vragen voor te leggen, over het hoe en wat omtrent het nieuwe album van de band. Hier kan je lezen wat hij ons allemaal te vertellen heeft.

 

Ten eerste, kunnen jullie dit interview beginnen met een korte introductie van de band, waar komt de bandnaam vandaan en hoe is de band bij elkaar gekomen?

 

Brent: We kennen elkaar al van in de kinderschoenen, en rond ons tiende of elfde jaar zijn we samen muziek beginnen te schrijven. Joris moest drummen van zijn ouders omdat hij in de doe-het-zelf zaak van zijn ouders al de potten verf kapot sloeg. Ik ben begonnen met gitaar spelen nadat ik een oude gitaar met 3 snaren van mijn vader in mijn handen kreeg en m'n broer mij “Smoke On The Water” leerde spelen. De anderen kwamen er geleidelijk aan al spelend bij. We keken zelf zeer hard op naar mijn oudere broer Thobias en zijn band Voidpoint, zo wilden we worden. Ook de naam Steak Number Eight verwijst naar Voidpoint, het was het eerste nummer van hun debuut cd die ze uitbrachten. Kenneth Chambaere schreef dit nummer voor zijn achtste lief. Het achtste stukje vlees in de rij... (iets waar we later pas achter kwamen). Rond mijn 13 jaar overleed mijn broer op mysterieuze wijze, en al snel werd het duidelijk dat muziek mijn passie is.

 

Hoe zijn jullie begonnen met het schrijven van het materiaal voor ‘All Is Chaos’?

 

Brent: Ik ben iemand die constant schrijft. ‘All is Chaos’ is ontstaan uit de na zinderingen van “When The Candle Dies Out”, letterlijk en figuurlijk. ‘All Is Chaos’ is geschreven op basis van de gevoelens die te pas komen bij het aanvaarden en ontkennen van het onbeschrijfelijke gemis van iemand, en alles er rond. Er waren dertig a veertig nummers waaruit we een lastige selectie gemaakt hebben van veertien nummers. Waaruit we er uiteindelijk negen  hebben gekozen en één die we eerder opgenomen hebben en deze zijn dan ook op het album terecht gekomen.

 

 

 

Hoe gaat Steak Number Eight te werk met het schrijven van nieuwe songs, en wie was er verantwoordelijk voor de songs?

 

Brent: Er zijn verschillende manieren die wij toepassen, hoofdzakelijk schrijf ik alleen in de studio nummers, ik neem ze op, laat ze horen aan de andere, indien goedkeuring spelen we ze samen en geeft ieder er zijn touch er aan.  De andere manier is dat we gewoon wat jammen en zo wat dingen samen scharrelen, “Drowning In Your Blood” is daar een voorbeeld van.

 

Hadden jullie van te voren bepaalde ideeën of elementen die je zeker op ‘All Is Chaos’ wilde toevoegen of gebruiken?

 

Brent: ‘All is Chaos’ is ongewoon eerlijke plaat geworden. Alles is zeer organisch verlopen... Het schrijven, de lyrics, het opname proces samen met producer Mario Goossens was super. Het koor dat je op de plaat af en toe hoort is pas tot stand gekomen toen ik in het café van mijn vader zat en er toevallig iemand aan de toog zat van het plaatselijke koor. Tussen de glazen rode wijn door heb ik gevraagd of ze niet met ons samen wilde werken en ondertussen schreef ik de koorlijntjes uit voor ze.

 

Was dit een bewuste keuze die jullie maakten?

 

Brent: Het was een bewuste keuze om het zo eerlijk mogelijk te maken.

 

Wat is het belangrijkste ingrediënt voor een Steak Number Eight nummer volgens jou?

 

Brent: Zweverigheid, gekruid met agressie doorspekt met catchy melodieën

 

Hoe is het opname proces van het nieuwe album verlopen, hebben jullie het dit keer anders aangepakt dan tijdens jullie debuut?

 

Brent: Het grootste verschil is de productie zelf, dit keer hadden we een goed budget voor de plaat. Ook technisch staat het geheel op een hoger niveau. Qua nummers is er ook een evolutie volgens mij, maar qua schrijven is ze in feite het zelfde gebleven. We spelen simpelweg hetgeen we voelen.

 

Het album heeft de titel ‘All Is Chaos’ meegekregen, waar staat deze titel voor?

 

Brent: ‘All Is Chaos’ is het vervolg op “When The Candle Dies Out”, letterlijk en figuurlijk. Het gevoel die op het moment van het schrijven en nog altijd achterbleef na het verlies van een kostbaar iemand, blijft chaos, en muziek is voor mij structuur geven aan de chaos in mijn hoofd.

 

 

Waar zijn de teksten van de rest van het album op gebaseerd? Kan je me eens wat meer vertelen hoe deze zijn ontstaan?

 

Brent: Meestal ontstaan de nummers met wat gebrabbel, die dan nadien ingepast worden met tekst. En om wat dieper in te gaan op de inhoud heb ik al paar keer gezegd dat het gewoon over de verschillende gevoelens gaat die nazinderen. De chaos is duidelijk in de lyrics, ze gaan van zeer sferisch tot soms zeer agressief tot zelf soms wat psychopathisch.

 

Hoe zou je jullie album omschrijven tegenover iemand die nog nooit naar Steak Number Eight heeft geluisterd?

 

Brent: Tegen mensen zoals nonkels en tantes, zeg ik meestal, Pink Floyd maar duizend keer harder, ha ha. Steak Number Eight is een trip van zeer donkere wegen naar de euforie van bergtoppen en van daar met een ladder in een zwarte donderwolk.

 

Wat zijn jou belangrijkste invloeden op muzikaal gebied en hoe moeilijk is het om origineel te blijven?

 

Brent: Bands als Deftones, Isis, Pelican, Neurosis, Meshuggah, Amen Ra, Tool, Cult Of Luna, Godspeed You Black Emperror zijn grote voorbeelden van ons. Het is moeilijk om dit te zeggen over jezelf maar ik vindt dat het toch nog anders is dan de bands die ik juist noem. We zitten in de zelfde lade maar zijn zeker geen kopie vindt ik. Maar het is een feit dat het blijven zoeken is naar een eigen sound zodat er een spannend muzikaal avontuur overblijft. Dat is één van de leuke dingen van muziek maken.

 

Hoe kijk je tegen de Nederlandse/Belgische rock-scene, is er nog iets dat je mist of zou je zelf nog iets toe willen voegen?

 

Brent: Ik vindt dat de Rockscene hier in de Benelux echt wel veel coole bands bevat. Volgens mij is Nederland en België echt wel een paradijs voor de muzikanten en Fans. Al die super clubs die we hebben, en echt goeie festivals ook. Soms mis ik wat de puurheid van muziek, en waar muziek echt om draait wordt soms vergeten volgens mij.

 

Welk nummer is jou favoriet om live te spelen en welk nummer is het meest uitdagende om live te spelen?

 

Brent: “Pyromaniac” is voor ons alle vier de favoriet, we kunnen ons volledige laten gaan op dat nummer... Het meest uitdagend is toch onze single “The Calling” omdat qua zang dit het meest intensieve is en in onze loodzware sets is dit soms ietsje teveel gevraagd. Na het optreden moet ik meestal kotsen of krijg ik te kampen met zware hoofdpijnen. Net messen en glasscherven aan de binnenkant van mijn schedel.

 

Hoe ziet de toekomst van Steak Number Eight eruit, zijn er bijvoorbeeld al plannen om uitgebreid te gaan touren?

 

Brent: Wij zijn een band die niets liever doet dan optreden... en alhoewel ik extreem content ben over ons nieuwe album, ben ik er toch van overtuigd dat we een echte live band zijn. En dat je ons pas echt kan voelen als je ons live aan het werk ziet.

 

 

Line-up:

Brent Vanneste – Vocals, Guitar

Joris Casier - Drums

Cis Deman - Guitar

Jesse Surmont - Bass

 

 

Albums:

2011 - All Is Chaos

2008 - When The Candle Dies Out